Andrzej1980

Wystarczy ograniczyć kontakt do absolutnego minimum i nie angażować się w problemy byłej partnerki/partnera. Skupić się na dobru dziecka i nie dać sobie wejść na łeb... Niestety ludzie sami sobie tworzą problemy tam, gdzie ich nie ma, a następnie próbują angażować "cały świat" w ich rozwiązywaniu.

Moja była odezwała się po 2 latach. Aż mnie ciarki przeszły... oczywiście nie spotkaliśmy się i poprosiłem aby do mnie nie pisała. Nigdy, przenigdy nie wracajcie do byłych partnerek/partnerów i nawet o tym nie myślcie!

Tylko rzetelny i biegły w sprawach rodzinnych adwokat będzie Ci w stanie sprawę przedstawić. Wątpię, aby ktoś (nieodpłatnie) na tym forum udzielił Ci kompetentnej rady. Szkoda Twojego czasu i nerwów...

Daj spokój, jesteś traktowana jako przysłowiowa "zapchaj dziura" na każde zawołanie. Znajdzie sobie inną a Ty będziesz trwała w przekonaniu, że "tracisz dobrego chłopaka". Trochę więcej szacunku do samej siebie no i trzeźwego spojrzenia na rzeczywistość.

Racja, zatem także nie powinno być symetrii we wspieraniu dziecka partnerki. Jeżeli facet dziecko akceptuje, ale nie ma zamiaru łożyć na jego otrzymanie, wspieranie w trudnych chwilach czy organizować jej zabaw to matka powinna to zaakceptować. Jeżeli córka podrośnie i będzie w "trudnym wieku" to facet powinien się na nią wypiąć dupą, ponieważ była inaczej wychowywana niż jego widzimisię. "Akceptacja czy lubienie kogoś to nie jest coś co można na kimś wymóc." Kobieta powinna zaakceptować to, że facet nie interesuję się jej dzieckiem i pozostaje jej zgodzić z takim stanem rzeczy. Kobieta nie musi mieszkać z facetem, może być w pełni samowystarczalną kobietą a faceta traktować jako partnera. W sensie dzielenia się z nim tylko dobrymi rzeczami a sztuczne problemy i brak akceptacji czegokolwiek z jego strony powinna przyjąć za coś normalnego...