![](http://wpcdn.pl/kafeteria-forum/set_resources_2/84c1e40ea0e759e3f1505eb1788ddf3c_pattern.png)
![](http://wpcdn.pl/kafeteria-forum/monthly_2022_11/K_member_194083258.png)
Kornalia
Zarejestrowani-
Zawartość
4 -
Rejestracja
-
Ostatnio
Wszystko napisane przez Kornalia
-
Witam, Od 7 miesięcy mieszkam z chlopakiem w jego domu w małej miejscowości .Mieszkamy sami. Ja pochodzę z większego miasta i zawsze miałam pracę ,ogólnie to chyba jestem pracoholiczką i lubię być niezależna.Od tych 7 miesięcy nie potrafię znaleźć pracy w tym małym mieście. Z nikąd nie oddzwaniają , albo nie biorą mnie pod uwagę chociaż mam naprawdę dobre CV . Tu ludzie mają pracę po znajomości albo jedną jedyną od początku jej znalezienia . Nie wiem co robić . Podejrzewam ,że chłopak chce mi się oświadczyć niedługo ale wtedy to bym musiała tu zostać i szukać gdziekolwiek . Wysłałam CV w moich okolicach i mam 2 super propozycje które będą mnie rozwijać zawodowo. Ale jesli którąś z nich wezmę to będę musiała wrócić w rodzinne strony i nasz związek pewnie nie przetrwa .Boje się że jak zostanę z chłopakiem i nadal nie będę mieć pracy to będę mieć doła a później depresję . Chłopak jak narazie mnie utrzymuje i mówi że mu to pasuje bo ja gotuję obiady i ogarniam w domu. Nie chce jeszcze dzieci, chcialab.cos osiągnąc . Ale jego też kocham i mam dylemat. Pomóżcie
-
Cześć, Poprzednie moje pytania może jest podobne ale co tam . Nadal szukam pracy w tej dziurze w której zamieszkałam u chłopaka. Nigdzie mnie nie chcą przyjąć mimo, że mam kwalifikacje . Chłopak ma prace stałą i dobrze płatną, gdzie po 25 l idzie na emeryturę . Niedawno rozmawiałam z kuzynem i istnieje możliwość wyjazdu do niego , załatwi mi prace, lokum i będę zarabiać w euro. Myślałam ze partner się zgodzi , bo będę dużo zarabiać na przyszłość, na ślub. (Sam nie chce płacić za wesele, a ja nie mam.) a poza tym nie tak daleko bo 400 km od domu i będę bezpieczna. Ale partner mówi kategoryczne nie. Tu gdzie mieszkam jest nudno. Ja jestem przyzwyczajona do hałasu, chaosu, ludzi. A tu jest taki spokój. Poza tym chyba już od tego szukania i siedzenia mam początki depresji albo po prostu doła. Partnera do wszystkiego muszę angażować i motywować, a sama nie mam tego znikąd. Czuję się jak facet. Chce mieć kontakt z ludźmi, poprawić swoje zdolności interpersonalne, chcę żyć. A jak wygląda normalny dzień? On wraca z pracy zjemy i idzie włączyć kompa. Ja robię swoje rzeczy , motywuje go do ćwiczeń ale nie bo gra. Kiedyś sama zaczynałam sprzątać jego szopy i strych ale teraz uświadomiłam sobie, że po co. Co zrobilibyście na moim miejscu.
-
On ma stałą i dobrze płatną prace. taką w której idzie sie po 25 latach na emeryture
-
Partner chce żebym została,była cierpliwa i szukała jeszcze intensywniej.