Dr. Hаckenbush

"tak wyjatki sa od kazdej reguly" "jak kazdy filozof zbyt doslownie traktujesz kazde zdanie" Ciągle popełniasz ten sam błąd.

Znowu się mylisz - istnieją reguły od których nie ma wyjątków.

Czyli jednak przyznajesz, że może się zdażyć sytuacja gdzie wpływ alkoholu zostanie jednak uznany za okoliczność łagodzącą.

Nie jest tak w każdym przypadku bez wyjątku. Np: Sąd Apelacyjny w Warszawie, wyrok z 28 grudnia 2012 r., sygn. II AKa 383/12 - Sąd wyraźnie stwierdził, że „stany patologiczne, a do takich niewątpliwie należy atypowe upojenie alkoholowe mogą mieć różne natężenie, a tym samym różny walor jako okoliczność łagodząca. Mogą też mieć charakter trwały bądź chwilowy związany z popełnionym przestępstwem”. W tej sprawie atypowe upojenie alkoholowe zostało uznane za okoliczność mogącą łagodzić odpowiedzialność karną (w zależności od natężenia i wpływu na poczytalność sprawcy). Sąd Apelacyjny podkreślił, że w wyjątkowych przypadkach taki stan może uzasadniać zastosowanie nadzwyczajnego złagodzenia kary na mocy art. 31 § 2 KK.

W takim samym stopniu jak wszystkich "normalnych" ludzi.

Ale my nie o tym. Żeby nie było wątpliwości w pobocznym wątku - nie można usprawiedliwiać zachowania alkoholem, czy narkotykami.

Odniosłem się do tego, że podobno alkoholika na trzeźwo tylko samokontrola powstrzymuje przed robieniem złych rzeczy. A ty wyjeżdżasz z KK. "ale jak uderzyl zone lomem to nie dlatego ze zapomnial ze to jego zona tylko ze hamulce mu puscily" - rozumiem, że dotyczy to wyłącznie byłych alkoholików.

Oto kilka kluczowych publikacji naukowych (przeglądy systematyczne, badania longitudinalne i meta-analizy), które bezpośrednio lub silnie wspierają tezę, że osoby z zaburzeniem używania alkoholu (Alcohol Use Disorder – AUD) mogą w okresie trzeźwości/abstynencji wracać do normalnego lub zbliżonego do normy funkcjonowania – zarówno poznawczego (funkcje wykonawcze, pamięć, uwaga), jak i osobowościowego oraz psychospołecznego. Powell A. et al. (2024) – „Recovery of neuropsychological function following abstinence from alcohol: A systematic review and meta-analysis”. Przegląd systematyczny 16 badań (783 pacjentów z AUD). Większość funkcji poznawczych (uwaga, funkcje wykonawcze, percepcja, pamięć) wraca do poziomu normy w ciągu 6–12 miesięcy abstynencji. Szybka regeneracja dotyczy m.in. prędkości przetwarzania i aktualizacji pamięci roboczej (nawet po 18 dniach–1 miesiącu). Wniosek: odzyskanie większości funkcji jest możliwe. Maillard A. et al. (2020) – „Short-term neuropsychological recovery in alcohol use disorder: A short-term follow-up study”. Już po 3 tygodniach abstynencji w programie intensywnej opieki (z treningiem poznawczym) obserwuje się istotną poprawę, a u wielu pacjentów wyniki neuropsychologiczne wracają do poziomu normy w 4 z 5 badanych komponentów. Fein G. et al. (2006) – „Cognitive Performance in Long-Term Abstinent Alcoholics”. Badanie osób z długoterminową abstynencją (średnio wiele lat). Pokazuje, że długotrwała abstynencja prowadzi do znacznej poprawy funkcjonowania poznawczego, zbliżonego do poziomu osób bez historii uzależnienia. Schulte M.H.J. et al. (2014) – „Recovery of neurocognitive functions following sustained abstinence from alcohol”. Przegląd wskazujący na odzyskanie funkcji poznawczych (w tym funkcji wykonawczych) po dłuższej abstynencji. Goldman M.S. (1995) – „Recovery of Cognitive Functioning in Alcoholics”. Klasyczna praca pokazująca trajektorię regeneracji: wiele funkcji (np. IQ werbalne, pamięć) wraca do normalnych poziomów po okresie abstynencji.

Nie rozumiesz, ze ja pisze o czymś zupełnie innym. Libed, skup się.

OK

Ale jaki ma to związek z tym, że alkoholik w okresie trzeźwości może funkcjonować normalnie nie tylko dlatego, że siłą woli powstrzymuje się przed dokonywaniem przestępstw..? Co tu ma do rzeczy Kodeks Karny. Zupełnie zszedłeś z istoty na zupełne pobocze...

Skąd ten dziwaczny wniosek?

Alkohol nie zawsze powoduje brak hamulca moralnego i zdecydowanie nie we wszystkich przypadkach. Efekt ten jest wysoce zależny od kontekstu, dawki, cech indywidualnych osoby oraz tego, jakie bodźce są najbardziej salientne (wyraźne i przyciągające uwagę) w danej sytuacji. Badania naukowe konsekwentnie pokazują, że alkohol nie „wyłącza” moralności w sposób uniwersalny – może zarówno osłabiać hamulce (prowadząc do zachowań ryzykownych lub agresywnych), jak i je wzmacniać, a czasem nie zmieniać ich wcale.

Wyjaśniłem, że nie jest to prosta funkcja kontrolowania swoich "złych" popędów.

To nie wyłącznie kwestia kontroli. Samokontrola (jako aspekt funkcji wykonawczych – executive functions) odgrywa ważną rolę, ale jest tylko jednym z wielu czynników. Badania neurobiologiczne i kliniczne pokazują, że „dobre funkcjonowanie na trzeźwo” wynika z kombinacji: częściowej lub pełnej regeneracji mózgu po zaprzestaniu picia, mechanizmów kompensacyjnych (mózg „pracuje ciężej”), zmian w stylu życia, terapii i wsparcia zewnętrznego, cech osobowościowych i predyspozycji, które były obecne przed uzależnieniem lub się ujawniają po usunięciu toksycznego wpływu alkoholu.

Na trzeźwo (zwłaszcza po dłuższym okresie abstynencji) wiele osób wraca do „normalnego” funkcjonowania. Chroniczne picie może powodować trwałe zmiany (np. zanik kory czołowej, impulsywność, pogorszenie regulacji emocji), ale abstynencja częściowo je odwraca. Osoby z uzależnieniem często mają predyspozycje genetyczne lub osobowościowe (np. wyższa impulsywność, zaburzenia osobowości antyspołecznej), które zwiększają ryzyko zarówno uzależnienia, jak i agresji – ale te cechy niekoniecznie dominują na trzeźwo.

Badania naukowe nie potwierdzają tego - wskazują jednoznacznie, że można być wartościowym, kontrolowanym człowiekiem na trzeźwo, a patologiczne zachowania pojawiają się dopiero pod wpływem alkoholu jako efekt neurochemiczny (dezinhibicja + myopia). To nie „prawdziwe ja”, lecz substancja zaburzająca pracę mózgu. Abstynencja w większości przypadków przywraca kontrolę i poprawia funkcjonowanie.

Jasne... a Tusk obiecał 100 konkretów na pierwsze 100 dni

Jakbym zaczął rozsyłać to bym przestał dostawać...

Dostałem ale tylko na wyłączność.

Może jego dziadkowie albo pradziadkowie.

Litwacy – potoczne określenie Żydów przybywających do Królestwa Polskiego z rosyjskiej strefy osiedlenia, głównie z zachodnich guberni – obecnych terenów Litwy i północnej Białorusi. Główne fale emigracyjne odbyły się w latach 1891–1892 i 1905–1907.

sado z maso..?

Kopacz rzucała.

Bo już praktycznie każdy użytkownik ma to za sobą