dziecko nadpobudliwe

jak sobie radzic z dzieckie, ktorego wszedzie pelno, ktore nie "slucha"? jak pomoc, aby jego przyszlosc nie zostala skreslona? jak pomoc sobie?

http://adhd.strefa.pl/

Nie ma nadpobudliwych dzieci tylko nadwrazliwe matki które przekazują dziecku nerwowość i swoje obawy. Dziwnie sie składa że nadpobudlwe są te pierwsze, a jak jest 2gie trzecie dziecko i matka sie nad nim nie roztkliwie bo nie ma czasu na jedno tylko, dzieci są spokojne... A jak mu chce nieba przychylić ustawia w centrum wrzechświata, poświeca swój zwiazek z facetem - sama jest kłebkiem nerwów i przenosi sie to na dziecko...

ttt-dzieki, to wprawdzie nie adhd, ale poczytac mozna. to prawdz, ze ja sama wymagam pomocy, zapytalam o to. podwaze paradoks, nasze nastarsze dziecko jest najspokojniejsze, najbardziej ulozone, klopoty sa z najmlodszym, a problem w tym, ze starsze najczesciej musialy mu ustepowac.

o, specjalista się znalazł! To poczytaj sobie to: "ADHD to skrót od angielskiej nazwy Attention Deficit Hyperactivity Disorder, czyli -zespół nadpobudliwości psychoruchowej z zaburzeniami koncentracji uwagi-(często nazywany po prostu -zespołem hiperkinetycznym lub zespołem nadpobudliwości psychoruchowej). Nadpobudliwość to poważna dysfunkcja, a nie efekt złego wychowania. Problem ten dotyka dzieci, mających rozwój intelektualny w granicach normy lub powyżej przeciętnej przy obniżonej w stosunku do ich wieku zdolności koncentracji i utrzymywania uwagi na wykonywanych czynnościach. Reakcje uczuciowe tych dzieci często odpowiadają reakcjom dzieci znacznie młodszych. Rozchwianie emocjonalne i niedojrzałość uczuciowa sprawiają, że dzieci te są mało odporne na sytuacje trudne. Jednym z podstawowych problemów dzieci nadpobudliwych jest nieumiejętność uczenia się na błędach. Dziecko zna zasady, ale nie przenosi ich na swoje zachowanie, nie przenosi doświadczeń z jednej sytuacji w drugą. Dziecko szybciej coś zrobi niż pomyśli. Z powodu nadmiernej impulsywności dziecko nie zastanawia się nad konsekwencjami swojego postępowania i choć wie, co powinno robić, na ogół tego nie robi, wtrąca się do rozmowy, wybiega z pomieszczeń, niszczy przedmioty. Nasilenie objawów zmniejsza się z wiekiem i większość dzieci (statystyki mówią o 70 %) wyrasta z ADHD. Jednak brak odpowiedniej terapii i opieki może spowodować, że dziecko będzie miało olbrzymie zaległości w nauce, spowodowane niemożnością koncentracji. Choroba ta jest związana z wadliwym funkcjonowaniem niektórych struktur mózgowych. Badania naukowe dowiodły, że przypadłość ta występuje często u krewnych (32-50%), rodzeństwa (35 %) i rodziców (40%), 71% krewnych miało w dzieciństwie podobny zespół objawów. Uważa się, że największe znaczenie ma uwarunkowane genetycznie podłoże neurobiologiczne związane z budową ośrodkowego układu nerwowego i funkcjonowaniem monoamin.

dzieki coraz czesciej zauwazam u dziecka ( a moze dopiero na to zwracam uwage) wlasnie brak nauki na jego wlasnych bledach. Nie mam czasami cierpliwosci - czesto, nierstety, nie mam. czasami mysle, ze on nie wie co robi, ze nie zdaje sobie z tego sprawy. Ale coraz czesciej przychodzi refleksja, ze wlasnie to drugie. gzie szukac pomocy?

anyt bylam w podobnej sytuacji, poszukaj dobrego psychologa dzieciecego. On podpowie w jaki sposob postepowac z takim dzieckiem i poleci odpowiednia literature.

podaj jakis domowy sposob, aby nie zwariowac!

wyobrażam sobie jakie to trudne mieć w domu takie dziecko (jestem młodą nauczycielką i mam w klasie nadpobudliwe dziecko). Spróbuj znaleźć mu jakieś zajęcie atrakcyjne dla niego. W miarę możliwości poświęcaj mu czas i uwagę. Takie dzieci bardzo chcą skupiać uwagę wyłącznie na sobie. Jeśli masz taką możliwość, to może jakieś zajęcia dodatkowe, np. basen, karate?:)

Myślę, że tak jak ktoś wcześniej Ci doradził wskazana byłaby wizyta w poradni. Co prawda długo się na nią czeka (może nie wszędzie), ale myślę, że warto. W opinii będą wskazania do pracy z takim dzieckiem. Ale jeśli Twoje dziecko nie ma ADHD, to i tak wizyta u psychologa może pomóc. Wynajduj mu jakieś zajęcia, które jak już pisałam będą dla niego atrakcyjne. Pozdrawiam i życzę powodzenia.

to nie dziecko w szkole, to nasze wlasne, inteligentne, bystre, pelne pasji(kazdej, tylko nie szkolnej),dziecko. Boje sie,ze nie wystarczy mi cierpliwosci. boje sie ,ze nie sprostam potrzebom tej malej-ogromnej osobowosci.

Rozumiem, że to Twoje dziecko:) Chodziło mi o to, żebyś w domu znalazła mu jakieś atrakcyjne dla niego zajęcie. Dzieci nadpobudliwe są często bardzo inteligentne, tak jak piszesz. Myślę, że jakieś dodatkowe zajęcia byłyby fajną atrakcją, ale nie chodzi mi oczywiście o zajęcia szkolne. Tak jak pisałam, np basen. Rób to co możesz w miarę możliwości. Może jakieś wycieczki rowerowe, cokolwiek, byle tylko dziecko czymś zająć. Nie mam w tej kwestii doświadczenia, ponieważ nie mam własnych dzieci. Moje doświadczenia to jedynie opowiadania innych rodziców. Nie broń się przed wizytą u psychologa. Ktoś wysłał Ci link z ADHD. Na pewno gdzieś jest forum dla rodziców z takim problemem jak Twój, myślę, że Oni najlepiej Ci doradzą.

Ja mam 11 - letniego syna z ADHD. Zapewniem cie, ze mozna to wytrzymać. Moje klucze do sukcesu są trzy: 1. zrozumieć, w jaki sposób funkcjonuje takie dziecko, wiedziec, co jest w stanie zrobić a czego nie mozna od niego wymagać w danym momencie. Nie traktowac jego zachowania jako celowej złej woli i rozwydrzenia, tylko zrozumieć, że ona sam sobie z tym nie umie poradzić, choćby chciał. To pozwala się samej uspokoić 2. Konsekwencja, regularnosć, przewidywalność - to jest najbardziej powszechna, uniwersalna, polecana metoda postępowania z dziećmi z ADHD. Uspokaja je to i wycisza. Regularny rozkład dnia, przewidywalne reguły dostosowane do jego mozliwości, jasne granice itp. 3. Bardzo kochać swoje dziecko. Nie zwracać uwagi na takich palantów jak facet34 oraz panienki i babsztyle krytykujące na ulicy, ze masz źle wychowane dziecko. Wiedziec, jakie są jego zalety a jakie ma ograniczenia, pamiętac że z nich wyrośnie i chcieć mu w tym pomagać. Nie prównywac z innymi dziecmi. Dać mu dużo wsparcia, ciepła i miłości, zeby czuł się bezpieczny i kochany. W tym linku, który ktoś wstawił, masz dość dokładny opis zarówno objawów ADHD jak i opis sposobu funkcjonowania takiego dziecka. Psycholog na pewno ci pomoże, zwłaszcza, kiedy dziecko będzie hcodziło do przedszkola i do szkoły. Z włąsnego doświadczenia wiem, że dobrze jest, jeżeli uzyskasz diagnozę, postarać się o formalne zaświadczenie dla przedszkola czy szkoły - unikniesz wzywania na dywanik, tekstów pt \"jak pani wychowuje to dziecko, niech pani coś z nim zrobi\" - najczęstsza reakcja na dzieci z ADHD, nawet wśród tzw pedagogów to \"xle wychowany, niegrzeczny, leniwy\". W szkole dzięki zaświadczeniu oszczędzisz dziecku kłopotów zwiżazanych z tym, ze nie wyrabia się w standardach przeznaczopnych dla dzieci \"w normie\" - np. nie jest w stanie skupić się podczas 45-minutowej klasówki i dostaje z niej przez to pałę, chociaż umie, zapomina zapisać, co jest zadane do domu (tu nauczyciel jest zobowiązany pomóc i sprawwdzać, czy dziecko zapisało) itp.

zaluje, ze wczesniej nie mialam o malym takiej opini ( oprocz moich domysłow), bo odkad ja znam inaczej reaguje na pewne jego zachowania i to juz daje male, ale wymierne efekty. co do strony o rodzicach dzieci z ADHD mam male dosw. z internetem i nie udalo mi sie jeszcze tam dostac. poprobuje jeszcze raz. piswzcie, bede wdzieczna za kazde rady. pozdrawiam,

Przede wszystkim musisz mu wyznaczyć granice. Proponuję system nagród. Za poprawne zachowanie dziecko otrzymuje małą nagrodę pod koniec dnia czy tygodnia. Możne wykorzystać specjalną tablicę i wklejać tam słoneczka lub chmurki. Produkt dostępny jest na CoZaCena – www.cozacena.pl w niskiej cenie. Polecam gorąco. I porponuję zapisać syna na zajęcia sportowe.

U mojego Szymka stwierdzono nadpobudliwość szukam pomocy nie daję rady ze swoim synkiem . Szymek wyzywa mnie przeklina bije swojego 8 miesięcznego braciszka i mnie po miesiecznym pobycie w szpitalu jest gorzej teraz doszły zachowania sexsistowskie oraz grożenie nożem nie mam siły jestem matką samotnie wychowującą Szymka i Alanka jestem strzępkiem nerwów . Prywatnie chodzimy do psychiatry dziecięcego leki i psychiatra nic nie daje - ja się boję aby Szymek nie zrobił krzywdy Alankowi a nawet mnie . Jestem zdecydowana wyslać dziecko do zakładu opiekuńczego może by mu pomogli . Mieszkam w rejonie Koszalina czy ktoś może mi pomóc