Syndrom Niedzielnego Popułudnia.......

Dzień, który pozwala na chwileczkę wytchnienia i na spokój.... a zarazem czuje się napięcie przed natłokiem obowiązków ... Regeneruje się siły a myśli krążą dookoła.... I tylko potrzeba ciszy......

A ja nie chce ciszy..najlepiej odpoczywam wsrod ludzi:( Dzis sie nudze, tak jak co niedziele, nie umiem zaplanowac tego dnia jakbym chciala.Dzien stracony:( I w dodatku bez niego.

Nie musi być stracony... Może to być czas dla Ciebie...

najlepiej wypoczywam psychicznie w piątek wieczorem i w sobotę, ale wtedy właśnie jak na złość trzeba się zajmować zaległymi obowiązkami związanymi z praniem, prasowaniem, sprząteniem itp., których nie zdążyłam porobić w ciągu tygodnia. A w niedziele w ogóle nie wypoczywam psychicznie. Nie mogę sprzątać ani pracować bo jest niedziela. Nie mogę również się wyluzować ani odpocząć psychicznie bo wiem że jutro początek całego tygodnia i to mnie denerwuje Moje myśli krążą już wokół poniedziałku. Nawet wycieczka rowerowa czy obiad niedzielny u rodziny nie pomaga o tym zapomnieć. Generalnie niedziela upływa na czającym się gdzieś w podświadomości martwieniu się tym co mnie czeka w przyszłym tygodniu.