boję się...

mam kogoś... od roku... mówi,że mnie kocha... okazuje mi to... a ja bardzo chciałabym w to wierzyć.. ale nie potrafię znowu zaufać... uwierzyć,że ktoś może mnie pokochać całym sobą... czy istnieje taka miłość, że jemu się nie znudzi i któregoś dnia pozna ładniejszą, lepszą dla niego dziewczynę i jej też będzie mówił,że ją kocha... tak jak teraaaaaz mówi... boję się przyszłości... nie potrafię zaufać... zbliżyć się do niego... nie potrafię cieszyć sie z dnia dzisiejszego, bo przeraża mnie to, co będzie... to, że przez mój brak zaufania i przeze mnie on odejdzie.. a ja po raz kolejny nie zniosę rozczarowienia.. tego, że ZNÓW ktoś mnie zawiódł.. nie radzę sobie..

wiesz co mi kiedyś ktoś powiedział ze lepiej załować ze sie cos zrobiło niż wypominac sobie ze sie nie mialo dowagi. a może wszytko bedzie dobrze i bedziecie razem. wiem łatwo jest mówić ale ja sama jestem w nie ciekawej sytuacji i ja chyba zaryzykuje

Dokładnie, lepiej zebrać pierwszorzędną kolekję koszy niż żałować, że się nie spróbowało. :)

ale ja potrzebuję pewności, że będzie ze mną... juz zawsze.. tylko, że nikt mi takiej pewności nie da... a bez niej nie potrafię uwierzyć... próbowałam... nie potrafię... sama nie dam rady..

...nie marudź :) jedynym czego mozna być pewnym w życiu to śmierć :P, smutne ale prawdziwe... nikt Ci nie pomoże, jeśli Ty sama sobie nie pomożesz, nie wolno się tak zamartwiać i bać, głowa do góry! :)