Dokąd pójść?

Nie mam dokąd pójść... Do mieszkania, w którym mieszkam nie chcę wracać. Szukam czegoś do wynajęcia od tygodnia i nic... Niedługo skończę pracę i nie mam dokąd pójść. Nie chcę tam już wracać. Już nie mam na to siły. Dokąd chodzicie, jeśli nie chce wam się wrócić do mieszkania? Brak mi pomysłów, a nie chcę tułać się do późnego wieczora po wielkich sklepach, ponieważ źle znoszę tłum. Nie wiem, co mam ze sobą zrobić. Jest mi bardzo źle :(

piekna pogoda :)

Zazdroszczę ludziom, którzy nie mogą doczekać się końca pracy, bo chcą jak najszybciej wrócić do domku. Ja nie mam domku...Szczęśliwi jesteście...

Od prawie dwóch lat nie byłam sama na spacerze. Boję się spróbować. Jestem małym, zaszczutym zwierzątkiem. A raczej taką znikającą dziewczynką, jak ta z opowiadań o Muminkach...

ja zawsze pędze na hause jak oszolom, gonie tramwaje autobusy, zeby jak najszybciej byc w domu. i wlasciwie nie wiem po co to robie. bo moglabym pojsc gdzies, zobaczyc cos ciekawego, jakis film w kinie czy wystawe. niechec powrotu do do0mu tez moze miec swoje dobre strony :)

Nie jestes zadnym zaszczutym zwierzatkiem! sprobuj isc do parku czy nad wode (zalezy gdzie mieszkasz). nie bedziesz sama. na pewno dookola beda biegac dzieci, beda spacerowac ludzie starsi, albo mlodziez, ktora nie ma juz praktycznie lekcji :) glowa do gory, no!

A co sie stalo, ze nie chcesz wracac do swojego mieszkania???? Mieszkasz sama, czy z kims????

Ja kiedyś też tak pędziłam... Ale od ponad miesiąca już nie :( Zmęczyły mnie kolejne "noże w plecach" i jedyne na co mam dziś ochotę, to zniknięcie na długo, długo, długo wszystkim z oczu. Nikt by się nie zmartwił, że nie wracam :( Mam fajną pracę i tylko dla niej chcę jutro się obudzić, ale nie mam nawet gdzie zasnąć...

gdzie mieszkasz? moze razem pójdziemy na spacer? towarzyski oczywiscie i bez podtekstów :)

mozemy isc na kawe ;)

We Wrocku. Dużo parków, woda etc. Chętnie schowałabym się w jakiejs mysiej norce :)

Jestem less

---->idę-----> moze poszukaj sobie jakiejs pracy na 2 zmianę? opcja nr 2: poszukaj przyjaciela, może przez internet właśnie, jestem pewna że takiech osób jak ty jest duuzo więcej, i może sie okazać że super bedziecie spędzac sobie razem czas :)

a co sie stało ze nie chcesz wracac do domu?

we Wrocławiu jest mnostwo miejsc w ktorych mozna spedzac czas... idz najlepiej przed siebie... najlepiej z muzyka na uszach ;) usmiechu.

Trochę dobrego słowa i się rozkleiłam... Chyba odwiedzę rodziców i poudaję, że u mnie wszystko gra. Na spacer nie pójdę, bo każdy spotkany człowiek wyda mi się szczęśliwy i bedzie mi przykro.

ja zawsze wracam pędem do domu po pracy bo..tu jest moj dom,tu czuje sie bezpiecznie, tu ktos na mnie czeka( no nie zawsze bo moj maz ma wyjazdowa prace) ..ale mam psa..a ona zawsze czeka:)

bez podszywania proszę! To minie! Chcesz pogadać? pisz evi36@wp.pl

ide..zawsze trzeba isc do przodu...i pamietaj ze nie raz dwa kroki w tył a potem trzy w przód..:) Sa takie sytuacje które w chwili obecnej spedzaja nam sen z powiek i wydaje sie ze juz gorzej nie moze byc..ale po latach te same sytuacje juz takie nie sa.. Moze na spokojnie pomysl..moze wcale nie jest tak strasznie jak Ty to widzisz..Zycze optymizmu i wiary w siebie:)

Nie mam teraz na tyle silnych nerwów, by opisać, co się stało. Jest miłość piękna i wspaniała, ale też zadająca mnóstwo bólu, a bez tej miłości nie umiem żyć, dzięki niej byłam, jestem (jeszcze :) ) i może będę. Kocham i jestem kochana, ale zaczyna szwankować szacunek, brak zaufania, lojalności i najzwyklejszego wsparcia. Rozmowy nic nie dają :( A tak bardzo się kochamy... wszystko się poprzewracało do góry nogami...

jak to z miłością bywa, są wzloty i upadki to samo w życiu ;) Czasami warto iść na kompromis i wsłuchać się co kochany do nas mówi... Może to mieszkanie tak na Was ujemnie wpływa, idzcie do kawiarnii porozmawiać :)

Masz rację- to mieszkanie jest przesiąknięte złem, fałszem, podstępami, egoizmem i cierpieniem. W tym mieszkaniu wszyscy żyli tylko dla siebie samych, tylko my dwoje byliśmy dla siebie. Inni nie umieli tego uszanować,a z zazdrości- bo sa samotni- zaczynają próbować nas rozdzielić, poróżnić, pokazać , że nie jestem dla tej osoby nikim ważnym. Czuję się wykorzystana- dopóki byłam potrzebna- dzięki mnie coś zostało osiągnięte- coś na całe życie- dopóty byłam cacy . A teraz mam sobie iść. A moja miłość daje sobą manipulować, jak nigdy wcześniej. Nie poznaję czasem tego człowieka... Boli mnie wszystko- całe ciało, nawet włosy i paznokcie takim bólem duszy...

I faktycznie udaję sie do rodziców- muszę odwiedzić lekarza dzisiaj, bo inaczej będzie można dopiero w przyszłym tygodniu, a mi się na dodatek troszkę na zdrowiu zapadło ( w budynku u rodziców jest mój lekarz ).

a nie mozecie gdzies razem wyjechac..by sie uspokoic i zrozumiec co jest dla Was wazne...nie mowie o jakims super wyjezdzie..moze byc wies u starej ciotki.. Nam taki wyjazd bardzo kiedys pomogl..a juz miałam wtedy serdecznie dosc i milosci i zycia..

Kończę pracę. Serdecznie wam dziękuję za ciepły ton wypowiedzi i dobre słowa, naprawdę tego ogromnie potrzebowałam, odrobiny ciepła i życzliwości. Za to dobro mi okazane życzę go wam po stokroć więcej :)

A wieczorem na pewno tu zajrzę, bo tu czuję się spokojna :) Pozdrawiam :)

wiesz mnie tez sie tak kiedys swiat zawalił...było ciezko,bardzo ciezko..ale podniosłam sie..i jestem teraz bardzo szczesliwa kobieta i tego Ci z całego serca zycze..Bedzie dobrze...i pamietaj ze czasem o swoje szczescie trzeba walczyc:)

idę, może rozejrzyjcie się za jakimś lokum do wynajęcia zaoszczędzi Wam to nerwówki ciągłej. Lepiej mniej mieć ale w spokoju. Trzymam kciuki, wszystko będzie dobrze