jakie macie podejście do wybierania partnera?

Tak się zastanawiam, bo znam dwie dziewczyny, które mają odmienne podejście do szukania chłopaka. Jedna ma prawie 30 lat, szuka faceta, wiążąc się z facetem bez większego zastanowienia, często facet po prostu do niej nie pasuje i to dość mocno, no i się rozpadają te związki. Druga ma 25 lat, doskwiera jej brak faceta, ale nic z tym nie robi, nawet jak się trafi jakis wolny facet czasem, to go od razu bez poznania odrzuca. Jak myślicie jaki spośób jest lepszy Waszym zdaniem?

odświeżam

pierwszy :P bo korzysta, jak sie okaze zly to go rzuca, a nuz okaze sie ze to jednak ten? a ta druga nie ma szans na nic..

niby tak, tylko, że to faceci zazwyczaj tą pierwszą porzucają

Jak dla mnie to drugi sposób :) Ja tak robiłam :D I teraz mam moje cudo a nie jakieś pomyłki wcześniejsze :P

ale tak zupełnie nic nie robiłaś żeby kogoś poznać?

Nie starałam się, może dlatego, że wokół nie było nic wartego uwagi? :o A jak już mi sie ktoś spodobał, nie starałam sie go na siłę zdobywać :) Nie miałam więc nigdy nikogo dłużej, aż wreszcie trafiłam na skarb :D Ale nie wiem, czy powinnam sie wypowiadać, młoda jestem, 19 lat mam jeszcze :P Ale to co mówie, to mówie nie tylko na podstawie swoich doświadczeń, ale i znajomych :)

Wiesz dla mnie, to nie chodzi o wiek. ta pierwsza to moja kuzynka i ona jak miala nawet te 22 lata, to tak szukała, jakoś tak niezbyt rozważnie, a ta druga to moja koleżnka z LO, no i ona też od zawsze taka na nie do każdego faceta. myślę, że tu chodzi o charakter, ja chyba jestem gdzieś pomiędzy. a gdzie Cię odnalazł Twój ukochany?

Najpierw byliśmy tylko znajomymi, bo on jest troche starszy i nie miałam go za potencjalnego partnera :D Ale on sie sam zaczął mną interesować i tak się złożyło :) Dodam, że nawet mi się nie podobał, ale teraz go poznałam lepiej i jest najlepszy na świecie :D Myśle, że kobieta powinna sie cenić i nie szukać za wszelką cenę faceta, \"łapać każdej okazji bo potem może już ich nie być\" itp. Przecież każda z nas chce szczęścia, miłości, tego jedynego, a nie cierpień i głupich przygodnych znajomości.

na pewno drugi sposób jest do niczego, czekać i odrzucać można do usranej śmierci myślicie że nie ma osób samotnych przez całe życie, które umierają też w samotności? tak naprawdę trzeba znaleźć złoty środek, bez skrajności, zależny też od tego jaką mamy osobowość tzn jeśli nie jesteśmy osobą do której mężczyźni, tacy w sam raz dla nas, lgną jak muchy do miodu, trzeba samej się postarać, bo z kolei w przypadku gdy trafia na nas jeden b.interesujący mężczyzna raz na pół roku (to i tak dobrze) a do tego odkrywamy że to nie ten którego szukamy, prawdopodobieństwo że znajdzie nas odpowiedni zanim się za bardzo postarzejemy jest nieduże

Wiadomo, że ja nie mówię o totalnym odpychaniu każdego, ale takie troche desperackie i żałosne mi sie wydaje próbowanie każdej okazji, bo \"a nuż\" :o

Znaczy ta moja kuzynka, to może aż ta desperacko nie szuka, wychodzi z założenie że nie przyjedzie po nią do domu książę na białym rumaku. no ale np. pochodzi z jakimś z 3 miesiące i już o slubie zaczyna gadać, trochę paranoja.

podnoszę

E tam. Do mnie przyjechał, ja go o nic nie prosiłam :D Ale wiadomo, chowając sie przed ludźmi nic nie osiagniemy. To jednak nie oznacza, że należy posuwać sie całkiem w drugą stronę. Ja troche staroświecka chyba jestem :)