Czuje ze sobie nie radze...

tak naprawde nie wiem od czego zaczac pisze ten post po kolejnej kłótni z moja mama:( nie potrafie sie z nia porozumiec, z reszta domownikow rowniez denerwuje mnie ich zachowanie, ich sposob bycia wiem, ze duzo w tym tez mojej winy, jestem nerwowa i impulsywna stalam sie pedantka i czyscioszkiem, codzien sprzatam sama caly dom, na biezaco wszystko czyszcze i myje w ciagu dnia a oni maja to gdzies i nadal balagania:O ale to nie tylko o to chodzi, moja mama mnie ciagle sprawdza, gdy dzwoni telefon biegnie i patrz kto dzwoni, ciagle zaglada mi w monitor gdy przechodzi, grzebie w moich rzeczach i chybaprzeczytala moj pamietnik ja juz nie wytrzymuje!!! nerwowo, psychicznie i w ogole, dom nie jest moja ostoja i azylem, wrecz przeciwnie, dusze sie w nim. Nie mam wlasnego pokoju, wiec nawet nie moge sie nigdzie zamknac:O Staram sie jak moge, codzien sprzatam i gotuje, do tego pracuje dorywczo, zeby miec wlasna kase.

to wlasne mieszkanie, chociazby wynajete

a ile masz lat?? bo moze czas sie wyprowadzic z domku i zaczac zyc na wlasy rachunek a z rodzina spotkac sie od swieta

od pazdziernika wracam do akademika, bede przyjezdzac do domu na weekendy, ale to i tak nie rozwiazuje problemu mame kocham, mimo ze tego nie okazuje ciezko przechodzi mi przez gardlo slowo 'kocham" nie chce jej stracic, mam tylko ja, bo ojciec nas zostawil wieki temu

no to zacznij przyjezdzac co 2 tygodnie