jestem załamana ..nie mam juz siły ....

i w dodatku nie mam tego komu powiedziec a moze i mam ale nie powiem nikomu kogo znam...:(

siedze i płacze przed monitorem słuchajac jakiejs smutnej muzyki i zastanawiajac sie nad swoja przyszłoscia.....

0 co chodzi a nie spamuj tak co chwile !!!

nawet tu nie mozna spokojnie sie wygadac..:( a juz miałam napisac ze takich jak ja było tu pewnie wiele i macie juz dosc słuchania ......

stsło???? może pomożemy

Ja mam dokładnie tak samo więc Cie rozumiem :(

gadaj gadaj

to nic w zasadzie nie napisałas

jakos nic mi nie wychodzi jesli chodzi o moje zycie ale nie uczuciowe i chyba w tym nikt mi nie pomoze niestety

wiesz ja wolę wtedy posłuchać energicznej muzyki:-) naprawdę nie masz z kim porozmawiać o problemie? a moze pójdziesz do koscioła poesiedzisz w ławie. pomodlisz sie a rozwiązanie przyjdzie?

a myślałaś ze innym jest lekko? wielu ludzi ma większe problemy niż Ty i jakoś walczą a Ty? chyba już sobie odpuściłaś widzę. nie można tak! idz do psychologa moze on Ci pomoże albo opisz swój problem dokładniej a nie tylko wspominasz ze nic Ci się nie udaje.znasz kogos kto nie ma zadnych problemów? chyba nie bo kazdy ma jakies problemy ale o nich nie mówia tylko jakos sobie z nimi radza.

Tobie nic nie wychodzi??? może Cie pocieszę - w tym roku spotkały mnie 2 nieszczęścia, ciężka choroba taty (udar mózgu) i poronienie pierwszego dziecka, ja to mam się z czego cieszyć, prawda?

do poprzedniczki-----> bardzo Ci współczuję bo niedawno tez bardzo mocno przezywałam chorobę mamy przez to zawaliłam studia i teraz nadrabiam zaległości. Tez powinnam tak jak autorka tematu ryczeć i się dołować. a tak nie robie tylko walczę :-).

Dzięki, ja też walczę i nie mam zamiaru się załamywać, choć lekko nie było i nie jest. Czas jednak leczy rany, choćby nie wiem jak banalnie to brzmiało. To samo tyczy sie Ciebie, autorko.

proszę się niezałamywać