Jak to z NIMI jest??

Mieszkamy razem w jednym mieście a do innego wracamy na weekend...Każdy do swojego...Ale on ostatnio przestał u mnie w mieście "bywać", gdy dzwonię mówi, że się uczy(piątek wieczór)/ musi pomóc ojcu/nie chce mu się...itd. Dodam, że jesteśmy ze sobą 4 lata...i żadnych poważniejszych zobowiązań nie mamy, bo on nie "czuje sie" na to gotowy...Jakie rokowania na przyszłość? W mieście w którym mieszkamy zachopwuje się tak jakby nic sie nie stalo i mowi, ze ja sie znow czepiam...Zatem czepiam ie czy nie ma czego się uczepic...? Ratujcie...DZieki...

tez przez to przechodzilam ... czyli niby jego brak czasu skonczylo sie rozstaniem :-)

Może był ktoś w podobnej sytuacji...Dziewczyny powiedzcie co zrobiłyście z takim facetem...Ja nadal się waham...

Elle88 -- > miałas tak samo czy podobnie?...Bo widzisz ja nie mam zielonego pojęcia co mam zrobić...Poradz cos...Rozmowy niewiele dają...

...kto normalny ucy sie w piatek wieczor, chyba tylko zaoczni... :) ...durna wymowka...

DO etam--> głównie dlatego się wkurzam...

...moze se zanlazl "lepszy model"... :o

W to watpię...ale pewnści nie ma....nadal mowi, że kocha, że tylko ze mna chce być itd. Ale czy słowa wystarcza po 4 latach? Nawet nie udowadnia tego czynami...a powinno to isc w parze...

no poprostu juz nie ialam sily sie prosic zeby znalazl dla mnie chociaz troche czasu i to skonczylam :-)

No wlasnie, czynami... mysle ze jakas rutyna sie wkradla, niestety nie docenia sie tego co sie ma...

E-Tam zatem co radzisz? Moim zdaniem niewiele da się zrobic..

Co radze? Hm... ciezka sprawa, niestety nie mam doswiadczenia w zwiazkach, wiec trudno mi radzic... ale przede wszytstkim wyciagnalbym Cie na jakas kawe, moze by sie zrobil troche zazdrosny. ;)

To juz jest jakis plan... Nie sadze by byl zazdrosny...chyba się juz z tej "miłosci" wyleczył, a pozostała rutyna...Szkoda tylko, że ja sobie życie marnuje czekając na jego gest... ;(

Mysle ze rutyna to cos strasznego, nie ma tych wzlotow, wypala sie cos... i jesli to nie bylo prawdziwe uczucie no to lipa... kawa jak nic, tyle ze z buziakiem na powitanie i "do widzenia"! :)

E-tam--> Dziekuje za zaproszenie...;)

Niestety z wiadomych przyczyn nie skorzystam...Dzieki za radę...

...szkoda, a tak dobrze szlo... :P

...jade na noclegownie, zarzuce jakis film moze...

E-tam....--->łe, nie:P

...co le? Spadam powoli bo mi biuro zamkna...

...i juz nie wyleze, ponadto oskarza mnie o wynoszenie danych... :)

...ja mam az cwierc wieku! :P

Po dwadzieścia pare...Jeslli osoba która się o to pyta ma zamiar zagonic mnie do nauki to dzieki, ale nie trzeba, bo z nauka to ja akurat wysmienicie daje sobie rade...a pytam o sprawy innej rangi...

No nic, bawcie sie dobrze...

Nawzajem...

za mlody:(

Na co za młody?? ;) i Kto?

nie zamierzałam Cię gonić do nauki, ale jeśli odpowiadasz tak niedojrzale i agresywnie na banalne pytanie, to może rzeczywiście nie warto Ci radzić... po prostu zmierzałam do tego, że inaczej na związek patrzą dwudziestolatkowie a inaczej trzydziestolatkowie. to, co można wybaczyć młodszym, to dojrzałym ludziom już nie ujdzie na sucho. jesli student pierwszego roku urywa się na imprezkę w piątkowy wieczór, to trzeba otwarcie porozmawiać, bez pretensji, poprosić o szczerość i wytłumaczyć, że przecież nie ma się nic przeciwko temu, żeby też od czasu do czasu wybierać się na imprezy osobno. młodego chłopaka można zrozumieć, że jest jeszcze nieco opieszały, trochę niepewny i troszkę niedojrzały do przejścia w kolejny etap związku. jesli jednak trzydziestoletni facet nie mysli po czterech latach związku o tym, żeby zamieszkać razem, żeby spędzić czas ze swoją kobietą, to rokowania na przyszłość... marne.

Mi ciagle wymowki (najczesciej brak czasu z powodow przeroznych) bardzo zle sie kojarza (zdrada). Niestety zamiast sama skonczyc ten zwiazek meczylam sie. Wmawialam sobie, ze to na pewno ja jestem zbyt wymagajaca, przesadzam, wymyslam, czepiam sie itp. Szkoda, ze nie zaufalam swojej intuicji. No ale ona moze zawiesc wiec to spore ryzyko. Moze powazna, szczera rozmowa cos pomoze? Jesli juz byla (ale nie po to, zeby sie klocic, tylko zeby poprawic sytuacje) i nic sie nie zmienilo, to nie fajnie ale czasem trzeba czasu na te zmiany. A czasem kilku rozmow... Nie ma 2 takich samych sytuacji wiec ciezko zgadywac jakie sa powody takiego stanu rzeczy. Chyba na prawde najlepiej pogadac zamiast gdybac:)