zauroczenie? chyba zwariowałam

od jakiegoś czasu dodaje mi sił, chęci do życia, nie potrafię zapanować nad tym, że się do niego uśmiecham, często obok niego przechodzę, jest inny niż reszta towarzystwa u mnie w pracy, prawie nic o nim nie wiem, a jakaś nieznana siła ciągnie mnie do niego, to nie lekarstwo na nieudany związek, nie szukanie pociechy, jest w nim coś takiego czego nie potafię zroumieć do końca, pisze o koledze z pracy, niedawno zaczął u nas pracować, to jakieś niesamowite zauroczenie, chwilami czuę się jak nastolatka, gdy ze mną rozmawia, spojrzy na mnie, mam dziwne dreszcze, czuję się jak spaealiżowana, za chwilę wychodze do pracy na nocną zmianę i znów go zobaczę.......

jak jestescie oboje wolni to probuj

on jest zajety

skąd to niby wiesz?

bo kazdy kto sie podoba jest zajety

aha :):)

znowu to samo :) coraz więcej ze sobą rozmawiamy, jak tylko jest okazja, dziś idziemy razem do pracy, ale znając moje szczęście coś na pewno będzie nie tak, to zbyt piękne by było prawdziwe, ale na razie jest super...

marianka- no ale jestescie oboje wolni cy nie ?? :/

ja tak, on z tego co wiem też...

naprawdę nie wiem co się ze mną dzieje, wykorzystuję każdą możliwość żeby z nim rozmawiać, z tego co dziś zauważyłam on też, nie potrafię nad tym zapanować, to silniejsze ode mnie, nie potrafię spać, zasnąć, jeść, każda wolna chwila to myśl o nim, on dopiero co przyjął się do pracy, jest między nami duży dystans, myślę jak się zachować żeby nie popełnić jakiegoś błędu, ale to wszystko tak jak już napisałam dzieje się w bez żadnego planu w naturalny sposób,