serce może pęknąć, ale i tak bije dalej...

jestem jeszcze zakochana resztkami bezsensownej miłości i jest mi tak cholernie smutno teraz, że chcę to komuś powiedzieć. to musi być ktoś zupełnie obcy. nie potrzebuję żadnej rady, potrzebuję tylko uwolnić to z siebie i z kimś się tym podzielić. nagle tak cicho i pusto zrobiło się w moim świecie bez NIEGO. oczy bolą mnie z pragnienia żeby go zobaczyć. ciało boli mnie z miłości, litości, żalu i tęsknoty za nim. wyjechał, daleko- do szkocji. a ja czekam. czekać. czy to to samo co tęsknić? chyba nie. sprawił że stałam się kimś wyjątkowym. jest moim małym cudem. uwielbiam go. jest daleko a ja szaleje z tęsknoty i rozpaczy. chciałam znaleźć sobie inny problem, myślałam że będzie mniej bolało. myliłam się. nie ma nic trudniejszego od czekania. muszę się z tym oswoić, poczuć że ON jest ze mną nawet jeśli nie ma GO w pobliżu. nie widzieliśmy się już od kilku miesięcy. schudłam, jestem bledsza, ciągle śpiąca i bardziej małomówna. to jest chora miłość. wielka, ale chora. chciałabym się uwolnić. zamknąć drzwi, zmienić płytę, posprzątać dom, strzepnąć kurz. jestem tak strasznie tym zmęczona ...

Ty go masz i wirz ze on wruci umnie jest podobnie serce peka mi z zalu lecz ja wiem ze moja ukochana juz nie wruci, odeszla do nieba po 39 latach wspulnej milosci jest mi cieszko

Nie możecie być razem? dlaczego? kochacie się? rozstaliście? Miłość bez przyszłości wykańcza tak bardzo. Ja usycham, my nigdy nie będziemy razem, dodatkowo uczucie jest odwzajemnione ale coś jest nie tak, coś czego nie rozumiem... Jestem go pewna i nie jestem, czekam nie wiem na co chociaż wiem, że nigdy nie będę go miała. Do tego muszę normalnie żyć, stwarzać pozory. Chcę to już mieć za sobą i znowu czuć spokój.