CHCĘ MIEĆ DZIECKO - SAMA!

Proszę, bo ja już mam mętlik w głowie :( Niedawno zostawił mnie narzeczony, chwilę przed ślubem. Mam uraz do związków, myślę że na ładne parę lat. Ale nie jestem już najmłodsza, boję się, że zanim będę w stanie znów komuś zaufac i pokochać, będę za stara na dziecko. Zastanawiam się nad samotnym wychowywaniem dziecka, do poczęcia wystarczy byle sperma ;) Co o tym sądzicie? Jestem egoistką czy dobrze chcę zrobić? A może któraś z Pań podjęła kiedyś podobną decyzję?

sama to raczej sobie nie poradzisz, chyba że niepokalane poczęcie.

tyle to wiem :P myślałam raczej o przespaniu się z kimś, z kim nie jestem w związku, o jakimś banku spermy, czy coś :D

jeżeli poczuwasz się do bycia samotną matką, podołasz psychicznie, materialnie i emocjonalnie za dwóch, to nie widzę przeciwwskazań.

sąsiadki córka ma dwoje dzieci zarwała raz urodziła chciała drugie ta sama sytuacja i ma dwie córki a jest panią doktor. Powiedziała że jej mąż nie jest potrzebny, no trzeba było sobie jakoś radzić za młoda też już nie była, wiec decyzja należy do Ciebie, zastanów się czy dasz sobie sama rade i czy będziesz mogła liczyć na jakąś ewentualną pomoc od kogoś z rodziny, i czy to zaakceptują.....

a ile masz lat?Czy ta decyzja to nie jest tylko strach że możesz nie być mamą czy bardzo chcesz dziecka?

Mam prawie 30 lat, bardzo pragnę dziecka, na dodatek wszędzie słyszę, że po 30-tce są problemy z zajściem w ciążę i z urodzeniem zdrowego malucha :( U mnie w rodzinie kobiety starzeją się dość wcześnie, obawiam się, że i ja będę miała podobnie :( Co do warunków emocjonalnych i psychicznych - nie widzę problemów. Finanse i pomoc - zarabiam bardzo dobrze, praca to jedyne, co mi się w życiu udało :D ;) Pracuję w domu, więc nie będę potrzebowała pomocy rodziców, czy opiekunek, gdyby dziecko potrzebowało opieki 24 h na dobę, np. w przypadku choroby - przekażę robotę moim pracownikom.

Dręczą mnie dylematy typu, czy nie skazuję maleństwa na życie bez ojca, czy mu czegoś w ten sposób nie odbiorę :(

odbierzesz!!!!! ojca dziecku nie zastąpisz!!! co dziecinie powiesz jak zacznie o niego pytać???? że byłaś zdesperowana, że chciałaś zaspokoić swój instynkt mac. jego kosztem??? może jednak warto jeszcze poczekać, a jak już będziesz w ciąży z kimś tam i poznasz kogoś a ten ktoś cię pokocha, co wtedy?????

poczekaj jeszcze... nie podejmuj takiej decyzji na goraco. kiedy to się stało tzn kiedy się rozstałas ze swoim ex?

Niedawno mnie zostawił, kilka tygodni temu. Ale chrzanić debila, ja po prostu się obawiam, że nie jestem już w stanie się wiązać, to za bardzo boli, może to też trochę lenistwo, no bo jak to, znowu poznawać kogoś latami od nowa? :O Mam mętlik w łebku :O

Zresztą zanim kogoś znowu poznam, zanim wyjdę za niego za mąż, zanim zdecydujemy się oboje na potomstwo miną lata :O będę już wtedy grubo po 30-tce i co?

wiesz, mysle, ze mało czasu minelo, i jestes jeszcze w szoku. to nie jest dobra decyzja, zeby sobie samej robic dziecko. takie pomysły przychodzą do głowy, szczególnie gdy zegar tyka a potrzeba macierzyństwa rosnie w nas kazdego dnia. ale sama znam takie przypadki, gdy laska już po 30tce była a poznala fajnego chłopaka, szybko ślub wzięli i chyba u nich dzidzia w drodze! :) a też się zarzekała po ostatnim, że buuuuuuu wszyscy faceci to gnoje i żadnego juz nigdy nie pokocha. A tu zycie napisalo inny scenariusz, czego i Tobie zycze! kochana nosek do gory! nie odbieraj sobie przez swojego ex szansy na normalne zycie a dziecku szansy na TATUSIA i pelna rodzinke!

pewnie masz rację, kochana, chyba mi odbija ze smutku :O dziękuję :*

wiem, jak to jest :) i pamiętaj, że średniowiecze już minęło! teraz wiele dziewczyn dopiero wychodzi za mąż koło 30tki, a potem rodzi zdrowe dzieci, tym bardziej, że medycyna naprawdę poszła na przód :) będzie dobrze, zobaczysz! :D

jeszcze raz Ci dziękuję :) mam nadzieję, że faktycznie będzie dobrze i ewentualny dzidziuś urodzony po 30-tce nie będzie miał żadnych komplikacji :)