ja już nie wiem co mam robić...

byłam z moim chłopakiem przez 1,5 roku, potem ze mną zerwał. spotykaliśmy się przez pół roku o tego zdarzenia, ja dalej miałam nadzieję, że ułoży się między nami, bo bardzo go kochałam. ale w końcu nie wytrzymałam tego psychicznie i zerwałam kontakt. minęło następne pół roku i pewnego dnia zaproponował spotkanie. potem następuję tysiąc rożnych rzeczy: owo spotkanie, jego chęć powrotu, moja początkowa euforia. było dobrze, dopóki nie zaczęły się psuć moje relacje z najlepszym, a właściwie jedynym przyjacielem... który kochał mnie już od bardzo dawna. to sprawiło, że inaczej spojrzałam na byłego i zaczęłam się zastanawiać czy warto. może gdyby tak bardzo się nie starał, gdyby nie mówił non-stop jak wiele dla niego znaczę. ale ja czułam się osaczona i nagle straciłam pewność, nie wiedziałam, czy naprawdę chcę z nim być i ryzykować to co do tej pory udało mi się zdobyć. minęło kolejne pół roku przepychanek. widywałam się z oboma choć wyraźnie zaznaczałam, że nic z tego nie będzie, że traktuję ich jak \'przyjaciół\'. ale różnie to bywało... no i ostatnio się stało. wydawało mi się, że wiem już czego chcę, że kocham mojego przyjaciela, powiedziałam mu to. jesteśmy razem miesiąc, a ja już mam czarne myśli. nie mogę przestać myśleć o byłym, cały czas mi się śni. a jednocześnie dobrze mi z moim obecnym chłopakiem. zastanawiam się. może ja już nie umiem kochać? może to wszystko to jest jakaś żałosna farsa. może nie powinnam się była wiązać ani z jednym ani z drugim. nie wiem co mam teraz zrobić. bo z byłym kontaktu zbyt dobrego nie mam i on jeszcze o niczym nie wie... pogubiłam się totalnie...

tez tak mialam ;) najlepiej nie byc z zadnym ;) ja tak zrobilam i dopiero ulozylam sobie zycie!

Daj sobie troszkę czasu i odpocznij od nieudanych związków to najlepsze lekarstwo;)

voalka, czy ciepłym moczem?

ja to uwielbiam rady Voalki.... najlepiej to wszystkich zostawić ;-):P:P:P po co się męczyć...

co racja to racja... ale skąd wiadomo, który to ten normalny? ideały przecież istnieją tylko w bajkach...

po przeczytaniu mogę tylko powiedzieć : pas, pas, pas , koniec licytacji, karty w tas. Dorośnij autorko.

a czy mogłabyś dac mi znak jeśli takiego spotkasz? pllllllllis.... no bo jak tak sobie czytam te topiki, że mężowie zdradzają, że najpierw są tacy kochający a potem zonk:( to mi się odechciewa chłopa centralnie... bo zawsze jest jakieś ryzyko... jakie to życie jest zaskakujące....nieobliczalne... a po swoich doświadczeniach stwierdzam, że nawet najwspanialszy mężczyzna, najczulszy, najdelikatniejszy, o najlepszym sercu jakie poznałam może się zamienić w potwora:( i bądź tu mącdra i zaufaj...bądź mądra i kochaj...bądź mądra i każ sercu nie kochać... kuźwa zgłupieć można... więc jak blondynie w miłości można wydorośleć to ja nie wiem... miłość rządzi się swoimi prawami... i w niej wszystko jest zakręcone... jak włoskie lody:P

No wręcz zajebiście :) I co teraz autorko ?

może....obym do usranej śmierci tak nie prosiła... zresztą...wszystko oprócz wspaniałego faceta, czego mi do życia szczęśliwego potrzeba już mam... więc może na taki drobny szczególik powinnam przymknąć swoje oczęta:P:P:P