Dziwne objawy...

Kiedy jestem powiedzmy z kolega wszystko jest ok, ale jak gdzies musze isc sam to czuje sie jakos niekomfortowo, mam jakies dziwne sztuczne, sztywne ruchy, wydaje mi sie, ze kazdy mnie zle ocenia i uwaza za gorszego. Czasami jeszcze do tego szkla mi sie oczy. I takie dziwne odruchy jak: odchrzakiwanie, wciaganie nosem, rozgladanie sie, mimo, z etego nie chce :/

masz po prostu zbyt niską samoocenę ;)

uwierz w siebie

Albo alergię... to łzawienie, odchrząkiwanie, wciąganie nosem..

BRAK PEWNOSCI SIEBIE albo ALERGIA - jedno z dwoch

widocznie kochasz swojego kolege, on w związku jest stroną dominującą i czujesz się bez niego zagubiony ;)

Wiem, tzn. myslac trzezwo wiem, ze nie jestem gorszy, a nawet mam wiecej do powiedzenia niz otaczajacy mnie naokolo na ulicy ludzie. Staram sobie to przetlumaczyc rozsadnie, ale to nie trafia do mojego umyslu. Moja mama tez to zauwaza i mowi to samo co wy, zebym uwierzyl w siebie. Nie poddaje sie, nie popadam w depresje. Mysle sobie, ze jesli tym razem znowu tak sie czulem to moze nastepnym razem bedzie lepiej. Wiec raz jest super, raz benzadziejnie. Jak uwierzyc w siebie, swoje mozliwosci? Tym bardziej jesli jest sie przystojnym, dowcipnym, inteligentnym, ma sie swoje poglady, itd. Moze to nie brzmi skromnie, ale potrafie sie ocenic i to nie jest proznosc ;P bedac sam ze soba znam swoja wartosc, ale wychodzac na ulice zaraz ze mnie to ucieka i zostaje sam, ogolocony i narazony na wyimaginowane szyderstwa :/

masz racje. zakochalem sie w moim koledze.

Podalem kolege jako przyklad, chodzin ogolnie o znajomych ;p

Poza tym mam 40 lat i wciaz mieszkam z moja mama. Moja mama codziennie robi mi sniadanie oraz jak mam gdzies wyjsc czesze mnie. ale ja uwazam sie za samodzielnego.

Kolejny facet z wymyslonymi problemami. wolowa dupa a nie facet.

Mam podobnie - gdy nieznajomi na ulicy na mnie patrzą, wiem, że mają o mnie jak najgorsze zdanie.

Wiem, ze wymyslone, ale wiem, ze ma to swoje podloze w dziecinstwie i w konkretnych sytuacjach jak bylem mlodszy, a ze to zostalo w mojej psychice to co mam zrobic? Poza tym mam 19 lat, wiec dla was pewnie wcale jeszcze nie facet ;p

Rzeczywiscie dzisiejsi faceci sa coraz bardziej mniej mescy.

Andżelo pomyśl sobie, że uśmiechnięty brzydal jest lepszy od smutnego i odchrząkującego, zaakceptuj siebie, uśmiech tak wiele zmienia w ludzkiej twarzy, trochę wiary, naprawde nie wszyscy oceniają ludzi po wyglądzie :)

Za to wy jestescie bardziej kobiece. Nie wiem o co wam chodzi, chcialem sie tylko normalnie poradzic :/

Ale ja nie jestem brzydki :P nie chodz ubrany w szmaty :P mam powodzenie u plci przeciwnej, brak mi tylko samoakceptacji, wiary w siebie :/

To masz rzeczywiście problem - ja przynajmniej mam konkretne przesłanki, żeby mieć skopaną wiarę w siebie, ale ty? Skoro nie uważasz, ze jesteś gorszy od innych to czemu uważasz, ze inni tak cie postrzegają? Zastanów się nad tym bo brak tu logiki.

Wlasnie o to chodzi, ze sam tego nie rozumiem :/ po prostu czuje sie gorszy i siedzi to we mnie.

to się kompletnie nie trzyma KUPY:D

jestem w stanie zrozumieć, bo też tak miałam...ale to było dawno temu, kiedy byłam nastolatką, przeszło :)

Ja czasamii probuje poczuc sile w calym swoim ciele, w kazdej rece, nodze. Nie wiem jak to wytlumaczyc, ale probuja uchwycic ta zyciowa energie, ktora we mnie jest, a ktora tlamsze w sobie. Ciagle sie zastanawiam co zrobic zebyw siebie uwierzyc...

No ja mam 19 lat. Wiem, ze nie jest ze mna najgorzej, ale potrzebuje tej wiary w siebie, musze sie zaakceptowac.

no to wiesz co masz zrobić:) tylko nie zastanawiaj się długo bo życie ucieka:)

Wlasnie nie wiem co mam robic ;p

uwierz w siebie, nie bój się mówić, nie bój się uśmiechnąć do smutnego przechodnia na ulicy, przecie nic złego Ci nie robi :) kilka razy pewnie się rozczarujesz, poczujesz zawstydzony czy zażenowany ale musisz próbować być śmielsy, sparzysz się raz, drugi a potem się zorientujesz, że to tak naprawdę nie ma znaczenia i zaczniesz w końcu normalnie żyć, śmiać się, żartować, bez żadnych kompleksów, spójrz rano w lustro i postaraj się zobaczyć swoje pozytywne cechy, uśmiechnij się czasem sam do siebie, uśmiechnij się do swoich myśli, świat nie jest taki zły a Ty jesteś kimś :) potrenuj to:D

Wiesz, ja nie jestem jakis mega niesmialy, tu chodzi bardziej o brak samoakceptacji ;)

no to tak jak mówiłam - obojętnie czy to facet czy kobieta - kiedy się akceptuje atrakcyjność wzrasta 100%, a wiesz chociaż konkretnie czego w sobie nie lubisz, oprócz tego chrząkania itd oczywiście:)

jestem dziewczyna i mam tak jak autor:) tez czuje sie gorsza od innych, tylko moze roznica medzy mnaa toba polega na tym, ze ja czuje sie glupsza i, ze nie mam nic ciekawego do powoiedzenia-ale o tez zalezy od dnia-humoru. jak jestes sama ze soba, czy w domu to czuje sie pewnie, przy znajomych nie mam juz tej pewnosci siebie i nie potrafie sie zachowywac naturalnie, jakos blokuje sie, oplatam w gorset,ograniczam.

wiecie, ja tak troszkę piszę z doświadczenia bo też tak kiedyś mialam, zwłaszcza, że zawse się spotykaliśmy w sporej grupie znajomych na podwórku np. i wiadomo jak to w grupie, te dominujące osoby onieśmielały mnie i siedziałam cichutko jak myszka bo się bałam, że jak coś powiem to mnie ktoś wyśmieje, że nie mam nic ciekawego do powiedzenia i jestem gorsza aż w końcu sobie powiediałam "koniec z tym" bo to inni jakieś mądrości głosą? każdemu zdarzy się palnąć coś głupiego tak to już jest, najważniejsze to nauczyć się śmiać z samego siebie, mieć dystans do swojej osoby, teraz widzę jakie głupoty czasem moi znajomi pieprzą to aż żal heh... no i teraz to ja onieśmielam :) uwierzcie w siebie, każdy wg mnie jest wyjątkowy i każdy ma coś interesującego do powiedzenia :) a poza tym z takich rzeczy też się wyrasta także głowa do góry