i tak ciągle mnie ktoś zauważa.....

ponieważ cierpię na pewne schorzenie, mam poczucie wartości poniżej zera. nie jestem piękna, nawet nie wiem czy ładna - inteligenta nie szczególnie, brak mi pewności siebie, mam w sobie zero seksapilu, i ogólnie nie jestem godna uwagi. nie zasługuję na uczucia wyższa, typu miłość...w sumie w ogóle mnie do takowych nie ciągnie...a im bardziej się izoluję od ludzi, im bardziej jestem zamknięta w sobie i mniej mówię, tym bardziej przyciągam do siebie różnych mężczyzn. nie chcę ich, nie chcę ich sobą rozczarować. ciągle marudzę, często płaczę i niewiele mam do zaoferowania. mogę być tylko beznadziejnym dodatkiem, a zwracają na mnie uwagę mężczyźni, za którymi moje kolażenki ciągle błądzą wzrokiem (a są to śliczne, seksowne, zrobione pewne siebie kobietki). jak być całkiem samą, jak udowodnić im, że nie jestem warta zachodu ? chcę i lubię być sama. brak mi asertywności, wszystko mówię i robię z dużą niepewnością - dlatego moje słowa raczej nie są traktowane poważnie.

no to mamy pewne cechy wspolne...

trochę jakbym siebie czytał...

co to za schorzenie nic nie rozumiem z tego co napisalas wlasciwie to w czym problem? jak mozna chciec byc samym?? chcesz to badz to latwiejsze niz byc z kims z kim sie chce byc.

no właśnie. faceci ganiają za Tobą, a fajne laski mogą sobie popatrzeć. ot i cała logika samców, a raczej jej brak.

:) ?