problem z rodzicami

Mam nastepujący problem, mam 21 lat, i niezbyt mądrą rodzine, tzn matka pierdolnięta, dziś mi było zimno i akurat przykryłam sie jej bluzą to się na mnie wydarła, że mam sie jej spytac o zdanie czy moge! i tak jest z każdym to jest przesada! rozumiem jeszcze jakbym w niej wyszła bez pytania, ojciec jest matce uległy i to ona rządzi w domu, nie moge wyjechac sama na wakacje albo z chłopakiem bo mi nie pozwolą tzn mówią, że jak pojade to już mam do domu nie wracać, najlepiej jak jeżdrze z nimi i wszędzie jakbym łaziła. Sami nie pojadą na wczasy bo mają urojenia, i mnie nie zostawią, chora sytuacja, czuje się, i obawiam, żebym nie być takim kretynem jak oni bo to chore, źle się czuje w domu! jak jade do rodziny czy spotykam się z przyjaciółmi to odrazu mi lepiej, czuje się zdołowana i zerem bo na każdym kroku potrafi mnie gnoić mam dość tej wariatki bo rzuca się o wszystko jakby była snobką to chore. Prosze o rade jak zwalczyć ich chimery i sie nie dać nimi zawładnąć. Czuje się na każdym kroku kontrolowana, mam tego dość.

to śmiało możesz się spakować i przeprowadzić do wynajętego mieszkania, choćby pokoju, ale do tego musisz pracować, żeby sie utrzymać. Szczerze ci życzę, aby Ci się udało :)

najgorsze jest to, że tak mi w głowie namieszali, że nie czuje się na siłach, nie wiem czy dałabym rade;/

zagotowałam się jak mi powiedziała, że zmechaciłam jej najlepszy sweter!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!to przez to jej się zmechacił!!!przecież to już przykryć się nie można!!!paranoja!!!

tym bardziej wiej z domu, usamodzielnisz się i tym samym udowodnisz rodzicom, że nie jesteś taka beznadziejna, jak cię teraz widzą. I pewnie wasze relacje z czasem się poprawią, nie rób sobie z nich wrogów, bo to są najbliźsi Ci ludzie i na pewno cię kochają :)

w to nie wątpie,ale bardzo zaborczy, jak tata stwierdził, że kupi mi uzywany laptop bo mi się przyda i w ogóle to juz matka się obraziła i powiedziała, że nie jest mi potrzebny i żeby mi nie kupował, jak sobie kupuje za kieszonkowe ciuchy to mi mówią, że po co takie drogie i, że za małe, najlepiej jakbym chodziała w kilku rozmiarach za dużych, bo im się tak podoba i kazdy sie na mnie patrzył jak na przygłupa i tym samym źle bym się czuła

moja najlepsza przyjaciółka też ma taką sytuacje tylko z ojcem:/// musi być Ci cięzko bez wsparcia matki... musisz sie trzymać. Słuchaj a do chłopaka nie możesz sie wyprowadzić? nie ma takiej możliwości? pozdrawiam cieplutko:*

niestety nie da rady się do niego wprowadzić bo ma za małe mieszkanie, ja mam złe im to, że widze jak inni rówieśnicy tam i ówdzie jeżdrzą itd a oni nawet jakby izolują mnie od otoczenia, bo gadają po co łaze itd, boluje mnie cos takiego i czuje się ciapą;/ przyjdzie do mnie kumpela to matka se siedzi z nami i gada w najlepsze, wypytuje się i wyciąga wiadomości, tak się nie robi to jest nieodpowiedzialne

ja się wstydze takiego zachowania, nawet kompa mam w ich pokoju, moge siedzieć w ustalonych godzinach, a teraz nawet matka chodzi i zagląda w monitor co robie i się wypytuje a ja musze szybko chować, debilizm:[

Twoja matka jest symbiotyczna Jak sie nie wyprowadzić to załatwi Cie tak że zostaniesz starą panną u jej boku

niestety to prawda, sama mi kiedyś wg w żartach powiedziała, że znajdzie mi kawalera! tak jak truła mi, żebym poszła do sklepu jak ok, to teraz, że pójdzie ze mną to paranoja! jak o coś ją poprosze to ok, ale mam jechać z nią, nawet mi każe jeździć ze sobą na zakupy to tego a nie innego sklepu, a jak powiem, że nie to ona odrazu jaka to jest biedna i w ogóle wszystko musi robić sama:[

Jakbym czytała o własnej matce... Cóż tak bywa... :( silne nerwy trzeba czasami mieć. Ale odkąd studiuję i mieszkam w innym mieście nabrałam pewności siebie ;) Widocznie ona sama ma kompleksy i wyżywa się na Tobie, nie pozwól na to i nie bierz jaj słów do siebie, są nieprawdą i wynikiem jej słabości psychicznej. Życzę powodzenia, odwagi i wytrwałości ;)

- to przejdzie...

dzięki mess za słowa otuchy:) niestety przyznaje Ci 100% racje, tak samo to sobie tłumacze i staram odbierać, ale nerwicy czasem się namówilam:/ bo to bardzo denerwuje

ja w twoim wieku byłam już zupełnie samodzielna 3 Lata! "ewakuowałam" się z domu zaraz po maturze- byłam jedynaczką i moja matula też miał podobne zapędy do kontrolowania mnie! uciekaj na swoje! dasz rade! rodzice przestać traktowac cię jak dziecko, a póki będziesz z nimi mieszkać- będzie to bardzo trudne do uzyskania

ma 45 lat więc nie wiem, ona zawsze taka była jej matka jest taka sama, jeszcze jak ona do nas przyjedzie i rządzi to mnie krew zalewa podwójnie, typu zasuwa gadkę, ze normalni ludzie wracaja latem najpóźniej o 20 a zimą o 18, jeśli się do tego nie dostosuje to umrze z nerwów co się ze mną stanie, jak rodzice myślą o wyjeździe to ona ma PRZYJść DO MNIE ZEBYM SIE NIE BALA SAMA BYC W DOMU ITD PARANOJA WPADLAM W SZAł JAK SIE O TYM DOWIEDZIALAM!!!

jak się ostro wkurwiłam to powiedziała, że przeciez mi przeszkadzac nie będzie, będziemy razem chodzić do parku czy coś itd, oglądać telewizje a potem mi powiedziala, ze pojedziemy do kuzynki ja odwiedzić, jak powiedziałam, że mi się niechce i niech se sama jedzie to ona, że mnie spakuje i pojedziemy razem, chora kobieta i z nią nie ma gadki, trzeba zrobić tak jak ona chce bo inaczej awantury wprowadzają ją w silne kłócie serca czy to ją nawet doprowadzi do śmierci, akurat przeze mnie!

Klasyczny przykład dziedziczenia społecznego... jest taka jak jej matka. Pewnie sama w młodości przeżywała to samo co Ty i chciała się z tego wyrwać. Teraz jednak powtarza jej błędy bo nie ma innego wzorca postępowania z własnym dzieckiem, nie wie czym to można zastąpić... Najlepszym rozwiązaniem było by tu znalezienie dobrego psychologa rodzinnego i namówienie wszystkich na terapię. Zdaje sobie sprawę, że to może być trudne więc na razie zadbaj o siebie i postaraj się rozważyć możliwość usamodzielnienia się ;) może pomoc specjalisty. WIERZE, ZE DASZ RADE BO BARDZO SILNA Z CIEBIE OSóBKA ;) UWIERZ W TO ! ... I DZIALAJ ;)

Wiesz mess ja chciałam isć do psychologa ale mam jakieś wewnętrzne opory, jednak wiem, że to konieczność bo specjalista mi pomoże, z rodzicami to nie ma jakichkolwiek szans oni uważają psychologów za zło konieczne i mówią, że do debilów nie będą chodzić, bo oni się zajmują ciężkimi przypadkami, jak ich namawiam, że to coś dobrego to oni w kółko to samo i nie da rady. Więc musze liczyć sama na siebie i wziąźć swoje życie w swoje ręce.

dobre to ja zachęcam Cię - idź do psychologa. Trudno wyrwać się z takiego symbiotycznego związku i NIEZDROWEGO! a on CI pomoże.

No bieda z tobą, ale co ty chcesz rodziców zmienić?? Nie zmienisz, możesz się wyprowadzić jak ci się nie podoba, dorosła jesteś. Moze o to jej chodzi byś się usamodzielniła.Weź zadbaj o swoje i się wyprowadź. To im się odmieni zobaczysz .Rodzice są starsi i nauczeni sztywniejszych kanonów niż twoje pokolenie. Kiedyś się tak nie latało po nocach, po knajpach. Siedziało się w domu grzecznie i słuchało rodziców. Oni się martwią o ciebie uwierz. A mówienie, że masz niezbyt mądrą rodzinę i matkę..hm.., to jedynie niezbyt ładnie o tobie świadczy. Dlaczego nie pytasz czy możesz coś wziąść co przecież nie jest twoje? Nie każdy lubi żeby brać jego rzeczy.

mendrika przyznaje Ci racje, a z ta bluzą, to było tak, że przyszłam do nich na kompa i bluza leżała obok więc się nią przykryłam bo mi zimno było, a ona wleciała, i ją szarpała jak opętana ze mnie, przecież mogła powiedzieć normalnie, tylko jej pow,ze jak ostatnio wzięła moje klapki w deszcz bo nie chciała swoich rozkleić to było okej? to wtedy ojciec pow,ze jakby się rozkleiły to się martwie, musiałby mi dać na nie jakies 20zł;/ to tak moze być a w drugą strone to nie? ja też jestem jej córką i żeby tak się trzesła?:(smutne

Heh.. te stereotypy z psychologami ... Dla niektórych psycholog = psychiatra, a jest spora różnica. Uwierz mi, do psychologa chodzą normalni ludzie ;) Trudno się przełamać żeby umówić się na wizytę, terapia też raczej się nie obejdzie bezboleśnie, ale naprawdę WARTO żeby móc później lepiej żyć i nie powtarzać błędnego koła ;)

mess masz racje, tak bo psychiatra przepisuje tabletki a psycholog stosuje terapie, rozmowy itd, nie może przepisać lekarstw to tylko psychiatra może np antydepresanty.

ale ty sama masz paskudny roszczeniowy charakterek i ten tok myślenia. dorośnij wreszcie o rany mieszkać z taką pod jednym dachem sama pracujesz na złe stosunki z matką Nie potrafisz tego zmienić? Siebie zmień bo na to masz wpływ a matkę masz tylko jedną, narazie masz, doceń to

do wiesz co laluniu ale ja mam 21 lat i wiele osób juz sie usamodzielniło i w ogóle, ja nawet na dyskoteki, imprezy, urodziny nie mogę chodzić bo odrazu gadka. że się będę kurwić, wiesz co to może się zamieńmy, pożyjesz w takiej rodzinie i zobaczymy