straciłam sens życia

W styczniu 2007 roku miałam poważny wypadek samochodowy po którym leżałam 10 dni w śpiączce. nie chodziłam , nie mówiłam a teraz siły fizyczne wróciły tylko chęci zycia brak.Coraz częściej mysle o śmierci.

dlaczego myslisz o smierci?

myślę , że w ten sposób przerwę to bezsensowne istnienie

chorujesz na depresje:(ale to sie leczy...

wiesz, zyciaa nie jest tak latwo sobie odebrac.

tylko w tamtym roku miałam tyle poważnych operacji i widzę, że nie było by tak trudno.Problem w tym , że sie boje sama nie wiem czego ......wieczności.....Boga..... Udało mi sie pokonać fizyczne niedogodności ale z dusza mam problemy.

Mieszkam w mamłej miejscowości i na leczenie u psychologa nie mam szans( pani doktor mówi ła mi takie "nowości" i stwierdziła , ze sobie poradze sama tylko nabierz siły ...................le ja juz nie mam siły:-(

ale to normalne..kiedy cierpi ciało dusza także..ale jej tez mozna pomoc i sa ludzie ktorzy to potrafia...tzrymaj sie dzielnie i popros o pomoc...to zaden wstyd

a pracujesz?

a moze sa jakies grupy wsparcia, w ktorych moglabys uczestniczyc?

Gdy miałam wypadek byłam w 30 tygodniu ciąży-synek czuje i rozwija się super.Do pracy wróciłam w styczniu 2008 i chyba jestem dobrym pracownikiem-wszyscy chwala więc nie rozmyślam. Grupy wsparcia też nie mam , wydaje mi się , ze pomogłaby mi rozmowa z konkretna osoba , która odpowiednio nastawiłaby mnie do życia.

Po wych wszystkich przejsciach osiagnełam bardzo dużoale cały czas mam wrażenie , że jestem warta mniej niż zero:-(

A myślałaś, by zainteresować się medytacją? Np. pozwalasz sobie odczuć nieograniczoną miłość i współczucie do wszystkich stworzeń... to naprawdę pomaga. Polecam Ci książkę "Przebudzenie" autor Anthony de Mello. Dla mnie była to przełomowa lektura, z człowieka pozbawionego sensu życia stałam się człowiekiem szczęśliwym. Po prostu zaczęłam widzieć rzeczy takimi jakie są, a zapewniam Cię, że są piękne. Nie ma nic piękniejszego niż rzeczywistość i prawdziwa miłość (nie myl jej z przywiązaniem).. :)

Przeczytałas ta książke z ciekawości czy też odczuwałaś niepokój duszy?

A medytacja wydaje mi się bardzo ciekawa i pomocna ale potrzebna jest osoba która nas pokieruje.

Odczuwałam skrajny niepokój duszy. Miałam depresję leczoną farmakologicznie. Tymczasem trzeba tak niewiele... ale ja o tym nie wiedziałam. Przez lata byłam zaślepiona, nieszczęśliwa, nadmiernie przywiązana do ludzi, zapłakana, bezradna. I co najdziwniejsze żadna psychologia tu nic nie pomoże. Pomóc może tylko duchowość. I to nie chodzi o religię. Możesz być chrześcijanką, buddystką, taoistką... we wszystkich religiach mamy do czynienia z mistykami, którzy odkryli jak być szczęśliwym i spełnionym. Oni tego DOZNALI - więc jest to osiągalne. Naprawdę czasem jakaś książka staje się jak furtka do tajemniczego ogrodu, który jest tak zachwycający, że płaczemy ze wzruszenia i zastanawiamy się - jak długo mogłam być ślepa na to wszystko?..