Koniec złudzeń. Pora się ustawić.

Miłość, wierność, uczciwość, odpowiedzialność... Itd, itp To jest możliwe góra przez kilka lat w związku. Pora porzucić złudzenia i przestać liczyć, że może mi się jednak uda.. Pora się w życiu ustawić. Kiedy przestaniemy marzyć o czymś, co de facto nie istnieje, przestaniemy przeżywać rozczarowania. Co myślicie dziewczyny przed 30 tką?

zastanawialam sie nad tym, ale jeszcze wierze w uczucia:)

Zgadzam sie.Ja juz pozbylam sie zludzen. Magda lat 27

"nadzieja matką głupich, cóż chyba nigdy nie zmądrzeje" :P

Można wierzyć, mieć ideały, wciąż się rozwijać, nie bać samotności i wierzyć uparcie, że w końcu się uda. Można. Ale ile lat? Ja kapituluję. Nie będę gorsza od koleżanek, nie będę już nonkomformistką, która uznaje tylko to,co prawdziwe. Znajdę sobie jakiegoś dobrze ustawionego przystojniaka i będę wieść wygodne życie. Mam w dooopie uczucia, miłości i te sprawy.

Są rzeczy, które istnieja tylko w naszych umysłach. Jedną z nich jest niestety miłość obustronna do grobowej deski. Tego się nie da zrobić kochani. Pora się pogodzić. Dzięki temu nie będzie rozczarowań typu Jeśli uznamy, że to normalne i nie może być inaczej, przestaniemy się bać i nie odczujemy zawodu kiedy coś takiego się wydarzy. Ja nie zamierzam cierpieć dlatego, że ktoś mnie zdradził lub inaczej skrzywdził, ja nie będę rozpaczać, bo tak mu ufałam, bo ja nie zamierzam ufać. Mam dość tego, że ze wszystkim życiu jestem sama, bo nie ma aktualnie nikogo w kim byłabym zakochana. Pieprzyć to, po co komu zakochanie. Koniec z tym. Pora właściwie o siebie zadbać.

taaaaa dobrze ustawionego przystojniaka? to jesli takiego znajdziesz to i sie zakochasz, kazda takiego szuka hahah

mowi przez ciebie zlość, dlatego ze brakuje ci tej milosci.... wiem o tym, bo mam tak samo:O

Niekoniecznie sie zakocham.Jakoś nie udało mi się dotąd zakochać czy to w samych pieniądzach czy w wyglądzie. Od jutra intensywnie się rozglądam. Jak znajdę właściwą partię, zamierzam usidlić. Mam kilku adoratorów, może lepiej się im od jutra przyjrzę. Zobaczę, co każdy z nich ma do zaoferowania. Zawsze musiałam być uczciwa i nie chciałam nikogo wykorzystywać. Ale to już przeszłość.

Żadna zlość. NIkt mnie jak dotąd nie zdradził, przynajmniej nic mi o tym nie wiadomo. Ale potrafię obserwować ten paskudny świat i ludzi i wyciągać wnioski.

A Wy jak chcecie, to walczcie dalej z wiatrakami.

hihi, tylko gdzie takiego znaleźć ;)

Jak znajdę, to Wam powiem gdzie, hehe A sama kafeteria jest świetną literaturą socjologiczno-psychologiczną, można dużo się dowiedzieć o ludziach nie wychodząc z domu. Im więcej tu czytam, tym bardziej jestem przekonana co do swojej decyzji. I tym bardziej wszystko pieprze. I powiem Wam coś jeszcze. Mam akurat w swoim bliskim otoczeniu miłego faceta, który jest bardzo mną zainteresowany. Trzymałam go na dystans, bo po co chłopak ma sobie robić jakieś nadzieje, po co ma się zakochać, skoro ja się w nim nie zakocham. Ale wiece co,straszliwie brakuje mi seksu i zamierzam się z nim przespać, mam dość ciągłego ogladania się na czyjeś uczucia. Faceci nie miewają takich problemów.

Jak ja bym chcial zeby wszystkie kobiety tak myslaly!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

tzn?

Smutna kobietko, obejrzyj film dokumentalny pt. SEKRET film naprawde wart obejrzenia pokazuje arkana naszego umysłu. Warto go polecic wszystkim zdołowanym owocnego seansu :)))

Tzn.....Realistycznie podchodzily do zycia.skoro Tobie brakuje mezczyzny i masz okreslone potrzeby to czemu z nich nie korzystac.......Jezeli ktos o Ciebie zabiega to czemu nie dac mu szansy..A noz cos z tego bedzie.Wiecej odwagi drogie panie.!!!!

Wiesz, rzecz w tym, że raczej nic dłuższego z tego nie wyjdzie. Po prostu zaspokoję swoje potrzeby i tyle.

Myszka Chętnie obejrzę ten dokument, jestem otwarta na każdą wiedzę, a psychologią zajmuję się hobbistycznie. Nie sądzę jednak, że to, co mi za pewne insynuujesz jest prawdą. Znam siebie, nie boję się własnych uczuć czy tez lęków. A tu na forum piszę dokładnie to, co myślę. O sekretach ludzkiej psychiki wiem już sporo i wciąż dowiaduję się więcej. Nie sądzę jednak, żeby to w moim umyśle tkwił takowy sekret...

do 30-latki: a mnie się wydaje, że po prostu wychodzi na wierzch Twój egoizm i tendencja do instrumentalnego traktowania facetów (czyli facet = ozdoba + bankomat + żywy wibrator). Kobieta z minimum zasad - nawet, jeśli przeżywa uczuciowego doła - nie generalizuje tak, jak Ty i uwzględnia jednak (jeśli po dojściu do siebie zdecyduje się jednak na jakiś związek) element uczuć. Inaczej ryzykuje to, że z czasem stanie sie zimną, wyrachowaną *****. P.S. Amatorskie uprawianie psychologii jest IMO niebezpieczniejsze, niż się to wydaje na pierwszy rzut oka ...

Nigdy nie byłam egoistką. Ale zamierzam spróbować nią być, bo wśród wszystkich ludzi jakich poznałam przez całe swoje życie byli głównie faceci egoiści i kobiety altruistki. Kobiety mają generalnie przesrane z życiu, ale poprawność polityczna czy jak ją tam inaczej zwał nie pozwala mówić o tym wprost. Ja mam dość. Może uda mi się pozbyć choć części uczuć. Może nie będę od razu wykorzystywać i krzywdzić, ale nie zamierzam już wciąż z siebie dawać. Zamierzam zacząć brać. A d Ps. Zupełnie nie rozumiem w czym ma szkodzić człowiekowi wiedza jakakolwiek, a tym bardziej psychologiczna. Bredzisz.

I mam dosyć niegeneralizowania i łudzenia się, że jednak nie wszyscy są źli. Jestem po prostu zmęczona.

Pewnie że można kogoś ciekawego poderwać ale trzeba mieć fuksa albo być profesjonalistą jak ja i mieć dostęp do kartoteki:P.

Niestety, nie bredzę. Akurat psychologia to dyscyplina, w której powierzchowna wiedza może przynieść więceej szkody, niż pożytku. Jest tam zbyt wiele niuansów, które (jeśli je pominąć) mogą wywrócić niektóre oceny i wnioski o 180 stopni. Tak się składa, że się podobnymi sprawami zajmuję zawodowo. Jeśli mi wolno, zalecam pewną powściągliwość. pozdrawiam N.

Miło, że się martwisz, hehe. Ale bezpodstawnie, potrafię myśleć i nie łykam wszystkiego jak leci. raczej opieram się na wynikach solidnych badań i taką psychologią się interesuję, a nie poradnikami dla samotnych kobiet.

A ta protekcjonalność jest naprawdę zbędna.

To już lepiej :) . Z Twoich wcześniejszych wypowiedzi wyziera głęboka gorycz i rozczarowanie - jestem w stanie to zrozumieć. Aczkolwiek terapia, jaką sobie proponujesz, jest IMO cokolwiek ryzykowna. Jeśli Twą ofiarą stanie się facet uczciwy i uczuciowy (a tacy, wbrew pozorom, jeszcze się zdarzaja), to pieczołowicie wyhodujesz sobie taka emocjonalną bombę zegarową, która może wybuchnąć w najmniej spodziewanym momencie ze skutkami trudnymi do przewidzenia. A piszę to dlatego, że starasz się być uczciwa i swoje wątpliwości wyrażasz wprost i bez ogródek, dlatego (masz rację) trochę sie przejąłem. Pozdrawiam N.

Chciałam jeszcze tylko powiedzieć nawrócony, że mi ta wiedza psychologiczna wiele daje. Nie zdarzyło się jeszcze by mi coś wywróciła w poglądach. zwykle dzięki niej lepiej rozumiem otaczający świat, ludzi i siebie samą przede wszystkim. Jest dla mnie inspiracją do rozwoju.

niepotrzebnie zarzucasz mi protekcjonalność, zbyt wiele się już naoglądałem. N.

Wiesz, to nie jest terapia. To jest kwestia postawy życiowej. I to nie jest też tak, że wyłącznie w facetach upatruję potencjalne zagrożenie. Ja sama również kogoś zawiodłam. Uważam, że to czego oczekujemy, szego wciąż szukamy jest po prostu nie do zrobienia. Tak to już jest jest, że nie ma raju na ziemi... Jestem po prostu bardzo zmęczona swoim nonkonformizmem i zamiłowaniem do prawdy i uczciwości. Jestem naprawdę bardzo zmęczona i nie mam już siły tak żyć. To nie jest rozczarowanie po nieszczęśliwym związku.