mój problem jak cholera

rezbebeszywszy dyskuncyjnie wsobne totalnie jamochlonskie jestestwo ... antycypuje ze... tak, wafel jest w belkotlwie dymaficznej niezgodzie... o matko i corko! to co robimy?!

restytujemy etykosferę naszych jestestw byle nie wsobną a ku zewnętrzności promieniście ewokującą tak by odbitym nurtem jak światło nas poraziła niczym prąd który wstrząsa tako my ku nowemu które w starym zakorzenione przez to z mądrości przodków wyrosłe popchnięci na drodze samtni staniemy tylko w którą stronę udać się nie wiem...

nie wsobna a ku zewnetrznosci promieniscie, powiadasz..... racjonalizujac sublimacje trzeciorzednych dychotomii sugerowalabym raczej wsobnie niz promieniscie zewnetrznoscia sama, ale pytanie co na to wafel, jej matka i sweter. choc sweter mozna zaimplementowac w wiry automatu przywracajacego rzeczywistosci uprzednia oczywsistosc. nie rozwiazuje to jednak problemu jej matki. i wafla. no i jak tu zyc?

Mijają tygodnie...

...i nikt nie chce ze mną rozmawiać żadnej w słowa choćby zdawkowe ubranej życzliwości gęganie i przemijające wzwody Cortez i Montezuma

nie przeszkadzałem Bogu (jeszcze piszę z wielkiej litery, jeszcze zachowuję formę, czy to ze względów...) gdy stwarzał świat, bo mnie przy tym nie było nie przeszkadzałem także potem ja natomiast przeszkadzam mu stosunkowo niedługo

śniłem się mojemu psu

kocham...........

bez kobiet byłbym tylko mężczyzną...

jesli próbujesz robic z siebie idiote to swietnie ci to wychodzi,a jesli nie to masz zdrowo zryty globus

zreszta ovca beeee tez jest nie lepsza...szkoda oczu na wasze teksty,i prądu....

dzięki ci i za te słowa dzięki twojej matce że zechciala porodzić ciebie w bólach dzieki twojemu ojcu że raczył cię spłodzić w paroksyzimie (takie drgawki) rozkoszy dzięki za ich trud wychowawczy wdzięczność także winnym jestem państwu naszemu za trud włożony w edukację twojej osoby przez co tak trafnie odpowiedziałaś/odpowiedziałeś na mój nieśmiały szept katorżnika internetu...

pójdę wysikać się do ogrodu może pod akacją

...

:)

:) ovca only you...

ku sile wyższej modły kieruję wyższej od domu w którym mieszkam a który nie nazywa się Polska zbita jak opuszczony pies błąka się pomiędzy grobami swoich bohaterów w przebraniu ułomnej udawanej nowoczesności a mnie to na nic tylko żal ga ga chwała bohaterom chwła reżyserom chłałwa dla mnie chała dla was wczoraj cały dzień snułem się za nią ona przez ludzkie mrowie przez galerie, pałace, zamczyska, katedry (jakże jestem trywialny!) konsumpcjonizmu ona nie mniej ode mnie reprezentująca współczesny idiotyzm ona zwracająca uwagę mężczyzn ale dzięki o Bogowie wam za jej banlną naturę i nieco wulgarny gust przynajmniej mam w łóżku dziwkę aniołka który układa usteczka by szepnąć ku sile wyższej wzrok kieruję nieskutecznie

jesteście nie mniej żywi niż ja a pomimo to śmierdzicie trupem tak samo jak ja oto zagadka bytu...

Wafel wrócił z Peru. Widział to i owo. Jednak milczy. Pytam go, Wafel jak tam było? A on zaraz wychodzi do toalety. Słyszę jak spuszcza wodę. Marudzi jeszcze chwilę i wraca do pokoju. Co to może znaczyć?

Wreszcie gdy wychodził, wcisnął mi wymiętoszoną kartkę i zbiegł po schodach. Schowałem do kieszeni, nie zaglądając.

Napomknęła mi, niby niechcący, niby żartem, jakby przez nieuwagę, popchnięta impulsem tak nagłym i tak szybko gasnącym, że zdanie wyprysło z jej ust, nim twarz zadała pytanie niedozownym grymasem. Udałem, że nie słyszę, że zapatrzony w zaokienną dal, odleciałem myślami i brodzę wśród śniegu razem z gawronami. Odwróciłem się i nieprzytomnym głosem powiedziałem: \"aaa, co u Wafla, co z Waflem, z Waflem..?\". Rzuciła mi w twarz egzemplarzem powieści współczesnej. Uchyliłem się...

Nie chciałem sięgać do kieszeni, nie chciałem smarkać do ręki. Powstrzymywałem się od samego siebie. Książka upadła, rozkaładając okładki jak leżący krzyżem nikczemnik. Tytuł urągał a kartki zuchwale rozcapirzyły się, ukazując skrawek gnieciucha, który wsunął mi w dłoń Wafel. Przecież schowałem ją do kieszeni. Przecież słońce wczoraj zasłoniło się plamą. Przecież spadła okładką do góry, udają świętoszkę w blasku zimowego słońca. Plama na słońcu mąciła klarowność światła. Skrawek kartki wystając nieznacznie czynił ze mnie demona.

http://www.youtube.com/watch?v=IO5Ag4-IA3k&feature=related udanej fazy

Fruuuu...