starsze dziecko-zazdrość

dziewczyny jak sobie radzicie ze znalezieniem odpowiedniej ilości czasu dla starszego dziecka, jadnocześnie zajmując się kilkutygodniwym maleństwem które w dodatku ciągle płacze z powodu kolki. Jestem sama z dziećmi w domu, mąż jest poza domem 14 godzin na dobę i nie mam nikogo bliskiego w pobliżu kto mógły mi pomóc i zająć się maluszkiem bym ja mogła zając się starszym dzieckiem. Nie wiem czy odpuścić trochę i przymykac oko na niegrzeczne zachowanie czy nadal być twardą i nieustępliwą. Mała nie chce ostatnio zasypaić w swoim łóżku(a robi to już od 2 lat), domaga się by spac w naszym łóżku, nie wiem czy jej na to pozwolić obecnie jej zasypianie trwa 2-3 godziny z płaczem i i ciągłym wychodzeniem z pokoju. WIem że ma na to wpływ to że nie mam dla niej czasu i nie poświęcam jej ostatnio wystarczająco uwagi, mam wyrzuty sumienia że ją zaniedbuję. Staram się wszytskie możliwe prace domowe zostawiać na noc gdy dzieci śpią, ale przecież nie wszystkie można odłożyć i kiedys trzeba je zrobić(czyli w króciutkim czasie kiedy maluszek śpi) Jak wy sobie radzicie badź radziłyście, co się sprawdziło bycie zasadniczym i nieustępliwym czy przymknięcie oka pozwolenie starszemu dziecku na więcej.

A ile lat ma coreczka?Bo to wazne. Ja co prawda dopiero spodziewam sie drugiego potomka za jakies 2tyg a moj starszy ma 5lat.Wiec doswiadczenia jako takiego nie mam:( Mysle,ze moze powinnas ja wlaczyc do opieki nad dzieckiem i chwalic za kazda,nawet najdrobniejsza pomoc. Problemy sa zawsze,ja tez jestem na nie przygotowana,choc moj syn niby juz nie moze sie doczekac brata:) A corka chodzi do przedszkola?

córeczka ma 4 lata, w za tydzień zaczyna szkołę(mieszkamy za granicą - to właściwie jak zerówka w Polsce) dziewczyny liczę na waszą radę, bo nie wiem co robić. Tak jak psiałam wcześniej mała ma problemy z zasypianiem, nie chce zasypiać w swoim łóżku, nic nie pomaga ani prośby, ani groźby ani nawet przekupstwo(niestety wstyd się przyznać ale i tego próbowałam), przez 2 godziny jest płacz wędrówki po mieszkaniu za mną i ciągłe marudzenie że nie może zasnąć, że chce spać u nas w sypialni, że chce żeby jej pilnować w jej pokoju(u nas w sypialni nie ma problemu z zasypianiem, poprostu kładzie się i zasypia) JUż sama nie wiem czy może pozwolić spać jej u nas(może tylko zasypiać) bo te wieczory i dla niej i dla mnie są strasznie stresujące i poprostu przykre. Boję się jednak że jak przyzwyczai sie zasypiać u nas to potem nie bezie chciała zasypaić u siebie. Teraz po tych 2 okropnych godzinach w końcu zasypia u siebie.