Ide spac,ilez mozna czekac...

Nie klocimy sie,on jest kochany,gotuje,robi sniadania,przytula...ale jest uzalezniony,od grania na automatach,od papierosow,od piwa...od roku z nim mieszkam i od roku walcze...Postarzalam sie o jakies 5 lat,wykanczam sie mysleniem o tym wszystkim,blaganiem,wysluchiwaniem kolejnych obietnic,ze od jutra nie,ze od piatku nie,ze od nowego miesiaca nie,ze od nowego roku nie...Teraz tez czekam jak wroci z casyna... Tak bardzo boli i tak bardzo smutny czlowiek jest,gdy juz nie czeka...Cholera,serce mnie boli...Ja juz na niego nie czekam,juz nie prosze...Czy to jeszcze milosc,gdy zabraklo sil na walke?

nie zazdroszcze ci tej sytuacji....

odejdz...takie zycie nie ma sensu

i tak z nim zostaniesz, bo go kochasz.. ale Twoje zycie bedzie ciaglym czekaniem, a pozniej pieklem.. nie zycze Ci tego