Mój związek się skończył

Było tak pięknie i... się skończyło. Właściwie to nawet bez większego powodu... Tzn. powód może i był, ale stało się to zupełnie niespodziewanie. Zupełnie. Nie byłam na to przygotowana. Nie umiem sobie dać z tym rady. Ostatnio jak był to zostawił przypadkiem swój polar - teraz go tulę, wącham, zasypiam z nim albo ubieram go, przypomina mi się wszystko, płaczę. Nie mam nawet z kim gdzie wyjść. Dopiero skończylam studia, nie mogę znaleźć pracy, a wszyscy znajomi wyjechali. Wszyscy. Nie mam tu ani jednego przyjaciela. Mam z nimi kontakty tylko telefoniczne i netowe. Codziennie to samo... Budzę się... przypomina mi się że z nim nie jestem, jestem przygnębiona, ciężka, chcę dalej spać. Cały dzień siedzę przy komputerze, mało jem, patrzę co chwilę na komórkę, sprawdzam pocztę, na dźwięk samochodu podbiegam do okna. Ale nic nie ma. Upijam się albo biorę śrdoki nasenne, bo nie umiem tego przetrwać. Dziękuję jeśli ktoś to przeczytał.

Tak po prostu odszedl? Wspolczuje

po pierwsze wyrzuć ten polar i skasuj kontakt- wszędzie. Zamknij komputer i idź się spotkać z ludźmi z krwi i kości w realu. jak najmniej siedź w necie.

Po prostu okazało się że nie byl w stanie przezwyciężyć czegoś, że nie zależało mu na mnie tak mocno. Jak to mam wyjść i się spotkać z ludźmi? Mam iść do baru i podrywać facetów? :O Napisalam - nie został mi tu nikt. Nawet jedna koleżanka. Nikt. Siedzę w piżamach caly dzień przed kompem i płaczę.

Trzymaj się, jeszcze będzie dobrze. Wyjdź do ludzi - do kina, na zakupy itp. Nie siedź przed komputerem, bo to naprawdę wyniszcza.

jak dlugo byliscie ze soba?

A ja nie mam przyjaciół i tyle nie marudzę:O.

2 lata. A ponad 2 lata temu przechodzilam to samo - rozstanie z innym. I wczesniej też. I wczesniej też... Czy to się kiedyś skończy? Gdy byłam mała, myslalam że poznam kogoś, zakocham się i stworzymy kochającą się rodzinkę, że wszystko będzie takie proste. Nic nie jest proste. Mam dość rozstań, zawodów, płaczu. Wciąż to samo.

jeszcze bedzie dobrze... jeszcze zaswieci sloneczko...

napisz wiecej,co bylo powodem waszego rozstania?

Oj jak dobrze to znam....Współczuję.... Pisz tutaj częściej - mi pomogli obcy ludzie z kafeterii:).

Piszą Ci, ze bedzie dobrze... Mam dla Ciebie mały komunikat - NIE BĘDZIE DOBRZE!!! Bedzie jeszcze gorzej... Sama napędzasz sie na te stany tęsknoty i to uczucie w Tobie eskaluje... Na dodatek masz wszelkie zadatki na wpadniecie w depresje... Albo ruszasz swoje dośćżałosne duspko i początkowo nawet na isłe zaczynasz wychodzic z domu, zmuszac sie do życia towarzyskiego, albo Twoje prywatne piekło, dopiero sie zacznie

:( moj byly rzucil mnie na poczatku lipca.poprostu przestal sie odzywac(bylam wtedy zagranica),a rozmawialismy codziennie.na moje pytanie co sie stalo napisal mi ze poprostu cos sie w nim wypalilo,ze juz nie czuje do mnie tego co wczesniej,zebym sie juz wiecej do niego nie odzywala,nie pisala,nie dzwonila(nawet nie mial odwagi odebrac telefonu):( pozniej mi powiedzial ze znalazl sobie inna i ze spotykal sie z nia na poczatku tylko kolezensko,w co ja nie wierze,bo nigdy wczesniej nie potrzebowal zadnych spotkan nawet z kolegami,chcial tylko sie spotykac ze mna.wlasnie w czerwcu wyjechalam.pozniej wlasciwie juz nie rozmawialismy,chyba raz na gg-ale ta rozmowa byla dla mnie taka przykra: zachowywal sie jakbym nic dla niego znaczyla.Pozniej na moje pytanie jak wyglada powiedzial mi ze sliczna,zgrabna,wysoka.podejrzewam ze pisal mi to by mnie zakulo. pod koniec wrzesnia sie spotkalismy,pogadalismy normalnie,ale to byla jakby rozmowa z kims np z uczelni- bez zadnych uczuc.nie wiem czy mu minely wszystkie uczucia do mnie bo jak leciala piosenka ktora mu sie ze mna kojarzy to widzialam ze ma oczy lekko zalzawione.ja nie okazywalam mu ze zalezy mi na nim. nawet nie mam z kim o tym pogadac mama uwaza ze moge miec duzo lepszego faceta siostra tak samo,nawet nie chce slyszec jego imienia.kpi z mojego zwiazku z nim. z kolezankami nie mam ochoty rozmawiac bo on zawsze byl dla mnie wspanialy i by mialy satysfakcje ze mi sie nie udalo. do teraz codziennie placze na mysl o bylym.nawet teraz i nie wiem kiedy minie:(

Trzymaj się cieplutko! Wiem ze to teraz trudne i prawie niemożliwe by uwierzyc, ale wszystko się ułoży, Znowu przyjdzie dzień w którym zaczniesz się uśmiechac, bawić. Potrzbujesz czasu..

dołuj się dalej i szukaj \"wsparcia i pociechy\" na kafeterii to na pewno Ci się polepszy.... Niedorajdy żcyiowe tak się zachowują :)

powinas juz byc przyzwyczajona, swoja droga wczesnie musialas zaczynac

kasia to nie takie proste wyjsc do ludzi naprawde tak latwo sie mowi z boku..jak sie takiej tragedi nie przechodzi ( wiem ze sa gorsze rzeczy w zyciu ale w danej chwili dla osoby jest to wlasnie najwieksza tragedia wiem bo sam to wlasnie przechodze.... nie ma nic przykro mi ze tak sie stalo i naprawde ci wspolczuje napisz cos wiecej o zaistnialej sytuacji wygadaj sie to pomaga chodz na chwilke

tia wychodz do ludzi wychodzilam i co?ciagle udawalam ze jestem szczesliwa,w humorze,a po chwili znowu zaczynalam gadac o bylym,uzalac sie nad soba

Dobrze że na kafe sami współczujący mili ludzie, którzy pocieszą po wspomoga dobrym slowem......

no pewnie, lepiej siedziec w domu i chlać alkohol

wiem co czujesz... u mnie jest podobna sytuacja... jak to jest ze wielka milosc moze tak uleciec.. ze ukochana osoba traktuje cie jak psa z dystansem bez zadnego uczucia....przykre to

ja wiem ze powinnam go olac i nawet o nim nie myslec.kazdy tak radzi.tylko ze trudno mi wlasnie zrozumiec jego zachowanie.jeszcze pol roku temu byl taki kochany i co?teraz nawet nie wiem czy juz wczesniej mnie nie oszukiwal,tylko po co?na takie pytanie odpowiedzial mi ze nie chcial mnie ranic:O to jest smieszne,z jednej strony czuje do niego wielki zal oto jak sie zachowal,ze sie tak zmienil a z drugiej strony trudno mi zapomniec tylu pieknych chwil. i nie mam pretensji do tej dziewczyny bo uwazam ze tylko on jest w tym przypadku winny.to on mnie oszukal a nie jakas tam dziewczyna.

Wyszłam. Dzien potem akurat kolezanka przyjechala do miasta. To spotkanie było dla mnie bez sensu. Męczyłam się, źle bawiłam. Wciąż patrzylam na komórkę. Marzyłam żeby znów znaleźć się w domu i sprawdzić czy nic nie napisał. Oczywiscie że nie chcę tak się czuć! Wolałabym rzucić się w wir czegoś, znaleźć sobie teraz coś co sprawia mi radość i machnąć na niego ręką. Ale nie umiem. I tak wciąż się zastanawiam czy nie napisał, doslownie co 5 min sprawdzam skrzynkę. No więc skoro spotkania mi nie pomagają to po co mam to robić (zresztą teraz i tak nie mam juz z kim). To nie jest takie proste że pojdę gdzies, zapomnę i będę się świetnie bawić.

no podobno dobrym rozwiazaniem jest nowy facet heh mi jakos nie pomaga

A ja mam psa. Mój pies bardzo mnie kocha i ja jego też bardzo kocham. Mam go już wiele, wiele lat i stale patrzy na mnie z wielką miłością. Wiem, że nigdy mnie nie zdradzi i nie zostawi. Kiedy umrze, ja chyba umrę z rozpaczy... A facet? Też kiedyś cierpiałam tak, że nawet nie jestem w stanie tego opowiedzieć. I już nigdy żadnego nie pokocham i nie dam się zranić.

ja po tym ostatnim to mysle ze juz nie zaufam,tamtemu ufalam wlasciwie w 100%.byl wspanialy itd ale nie do konca jak widac:) bylam przez mies w zwiazku bo pomyslalam: hmm jak sie w nim zakocham to przejdzie mi i juz nie bede myslec o bylym-niestety nie wyszlo z roznych powodow. kreca sie wokol mnie rozni faceci,czasem pojde na randke,na kawe czy cos,wiem ze niektorzy licza na zwiazek ale ja mam taki jakis niesmak po bylym.nawet pomyslalam czy skoro oni tacy sa to czemu sie facetami nie bawic?

przejdzie - tego kwiatu... itd.

Powieś się.

Jak najszybciej wyrzuć ten polar. Po co ma Ci przypominać byłego. Poza tym wyjdź do ludzi. Nic Ci nie da takie bezczynne siedzenie w domu.