Nie chce mi się żyć.

Mam takie żałosne życie... Pomyślicie, że kolejny płaczek użalajacy się nad sobą. Może w tym momencie tak, ale to pierwszy mój taki dół w tym roku. Wcześniej problem istniał, ale starałem się. Obiecałem sobie, że nie będę się poddawał, że powoli będę się zmieniał. Po prostu chciałem się cieszyć życiem mimo wszystko. Ale już od jakiegoś czasu nie potrafię. Ostatnio zaszyłem się w domu, nie kontaktowałem się ze znajomymi, żyłem we własnym świecie. Chociaż wiedziałem, że izolowanie się nie jes dobrym wyjściem to było mi dobrze, tak błogo. Teraz wróciłem do rzeczywistości (czytaj: studia) i jestem maksymalnie rozbity. problemy powracają i nie potrafię sobie z nimi poradzić.

ale co jest powodem Twojego stanu??

Sądzę, że moja chwilowa niepewna sytuacja na studiach, bo mam za parę dni warunek, a naukę w kółko odkładam :/ Nie potrafię się zmobilizować. A tak ogólnie to problemy damsko-męskie, a raczej praktycznie ich brak od jakichś 2 lat.

sorki za bezposrednie pyt-jestes taki niewygledny czy moze nie mozesz trafic na ta jedna??:D

czemu?

bo ty liczysz że jak wyjdziesz z domu bo takim zaszyciu to wszyscy tylko ci sie rzuca w ramiona a nikt na ciebie nie czekał.. musisz sam wyjśc do ludzi i sam sie ogarnąć bo nikt inny za ciebie tego nie zrobi ja tez mam takie momenty ale z drugiej strony przeciez nie bede przejmowac sie nauka ! tez mnie nic do niej nie mobilizuje ale to tylko element jeden z wielu, wiec zrob tak zeby to byl tylko dodatek do twojego fajnego zycia

co ja miałem na polibudzie, to chyba Kwaśniewski miał więcej, i skończyłem, choć zdarzyło się , że dzieakan, raz mnie ze złości w doopę kopnął....

Niewyględny, czyli wg żargonu kafetryjnego - brzydki, niski, gruby, głupi, nudny? :P