Mam chyba depresje jak z tego wyjsc?

pójść do psychiatry

ale co on mi pomoze? dziwi mnie ten stan. Od dluzszego czasu nic mi sie nie chce, nie interesuje nic- nie ogladam telewizji bo mnie meczy, nie czytam, nie mam sily wyjsc do sklepu zrobic zakupow, nie chce mi sie jesc, mecza spotkania ze znajomymi, dobija praca. Mam tylko ochote lezec w lozku w ciemnym pokoju bo nawet spac mi sie nie chce. Czuje sie okropnie

chyba brak ci faceta.. nie wiem jak ci pomóc, mowie ci, pójdź do lekarza, on ci powie co i jak. moze poczujesz się lepiej

na depresje - tylko lekarz i tabletki. to się leczy farmakologicznie np. prozakiem sama z teg nie wyjdziesz!!!! ps. - ale na kfe zachciało Ci się pisać ;)

Boje sie tabletek ze pozniej sie za bardzo uzaleznie. Dlaczego pisze na kafe..? bo gdzie mam sie wygadac anonimowo skoro przed znajomymi ukrywam co sie ze mna dzieje. Wstydze sie plakac i uzalac. Nie chce zeby mieli mnie za fujare i ofiare losu zwlaszcza ze zawsze bylam radosna optymistka. A teraz siedze sama i placze bo nie wiem co mi jest.

To nie depresja tylko przygnębienie. Zresztą najlepiej powiedzieć, że się ma depresję i szukać politowania nad sobą. Przestań się użalać.

Tylko ze to przygnebienie trwa chyba juz wiecznosc. Ja nie mam sily na nic jak z tego wyjsc nie chce sie uzalac nad soba ale nie potrafie wyjsc z tego gowna

idz do lekarza ogolnego i koniecznie powiedz mu to co napisalas nam tutaj,koniecznie poszukaj pomocy,zacznij wreszcie zyc a nie egzystowac.Depresja to choroba tak samo jak cukrzyca i to sie leczy.A Ty masz typowe objawy deprecji,pomoz sobie,pozdrawiam

powtarzam - z depresji sama nie wyjdziesz. tabletki nie uzależniają, pomagają zwiększyć liczbę neuroprzekaźników - szczególnie serotoniny. tak czy siak bez konsultacji lekarza się nie obejdzie. poczytaj o depresji w necie i zmuś się. powiedz może komuś zaprzyjaźnionemu niech pójdzie z Tobą do lekarza - to on wyda diagnozę. powodzenia

Właśnie, że przygnębienie to jest depresja-długie i bez wyraźnego, konkretnego powodu. \"Weź się w garść\" może pisać tylko ten kto tego nie przeżył. Wszystko co normalnie cieszy ludzi wydaje się obrzydliwe, więc, sorry, jak się wziąć w garść? Piszą, że trzeba iść do lekarza, więc chyba tak jest najlepiej. W ogóle to staraj się jednak jak najwięcej przebywać z ludźmi, których lubisz, z którymi dzielisz jakieś pasje i w ogóle sprawy, które coś dla Ciebie znaczą. Nawet jeśli na dłuższą metę nie pomoże, to naprawdę każda chwila ulgi i zapomnienia jest ważna. Ale tak naprawdę lekarz. Przechodzi samo, ale po co się męczyć, parę lat na przykład. A może też nie przejść tylko się pogorszyć.

ja mam podobnie do ciebie.kilka miesiecy temu bylam u lekarza ogolnego,myslalam ze moze to anemia(wieczne zmeczenie,ciagle bym spala,nic mi sie niechce itp) zrobilam wszytkie badania i wszytko ok.a moj lekarz odolny tylko wypytal sie mnie o o prace,chlopka i szkole.prace mam,chlopka kochanego,studia skonczylam, wiec ona stwierdzila ze musze sie zaczac z tego cieszyc i na tym pomoc lekrza sie skonczyla. a ja mam dosc juz tego,nigdzie nie chodze, znikim nieche sie spotykac a kiedys bylam wesola,towarzyska. jak sobie z tym poradzic?