Paranienormalna

W moim beznadziejnym myśleniu coś mnie denerwuje: mianowicie baaardzo często wiem 3 sekundy wcześniej , że coś się stanie. np. idę ulicą i wiem , że ten samochód potrąci tego psa , ale mam za mało czasu żeby zareagować . Tak samo jest z numerami lotka. Najczęsciej wiem jaki będzie szczęliwy numerek , ale czemu sekundę przed wylosowaniem tej głupiej kulki a nie 4 godziny wczesniej żebym mogła coś wygrać ? Doprowadza mnie to do ku*wicy :/ Ciągle siedzę jak na szpilkach , boje się myśleć o obawie przed kolejnymy poj*banymi wizjami . Czemu nie wiem o czymś 3 minuty wcześniej , żebym mogła pomóc ? Tylko to zasrane 3 sekundy , czasem mniej. Jestem taka od kiedy pamietam. Posrane to życie :/ Możecie mowić , że to nienormalne , ale już tak mam i mam miliony dowodów i świadków. Nauczyłam się , że najlepiej jak coś mi się przyśni opowiadać o tym komuś kto był w tym śnie bo np. śniło mi się , że mama wygrała telefon i 2 godziny pozniej napisała mi smsa , że wygrała telefon w konkursie a wcześniej powiedziałam jej , że tak właśnie będzie. Albo śni mi się , że mąż do mnie mówi \"czemu nie wyszłaś z psem , przeciez jest 3:48 a pies jeszcze nie był na dworzu\" Otwieram oczy a na zegarku 3:48 . Z godzinami często mam sny i najczęsciej się zgadzają. Miliony takich sytuacji mogłabym wymieniać , bo codziennie coś się dzieje ... Jest ktoś taki na kafe poza mną ? Jak sobie z tym radzicie ?

Nikt tak nie ma ? :(

ja mam tak. czasem.

obejrzyj sobie next

ja czasem mam prorocze sny i przytrafiają mi się różne rzeczy; których nie da się wyjaśnic. Niestety nie umiem nad tym zapanowac, i nie mam nad tym kontroli, więc niestety numerów w totka też raczej nie wytłumaczę. Ja wiem że to jest denerwujące, ale ja miałam czas żeby się przywyczaic, bo mam tak od dzieciństwa. Zawsze taka trochę odjechana byłam. A przy okazji, przypadkiem nie jesteś dzieckiem Indygo? ;)

ja mam podobnie np. czytam tekst na kafe i wiem kto to pisze, jaki ma czarny nick i jak wygląda

a ostatnio jest jeszcze ciekawiej bo mam jakieś takie odczucia co do ludzi; których spotykam. nawet nie muszę z nimi rozmawiac, widzę kobietę na ulicy i wiem, no po prostu wiem, że ma dwóch synów;widzę innego człowieka i czuję że jest zdenerwowany; albo mam wrodzony wstręt do pewnych ludzi, nawet jeśli ich nie poznałam osobiście.

bebebo Ja też jestem taka od dziecinstwa. Jednak jakoś nie moge się z tym pogodzić . Czasem chciałabym nie myśleć , żeby przypadkiem moje myśli się znowu nie sprawdziły . Wczoraj jechałam 4 godziny samochodem i myślałam , że zgłupieję , bo co chwilę siedziało mi w głowie , że coś się stanie i już sama nie potrafię odróżnić moich moich lęków od (jak ja je nazywam) wizji. Na szczęscie nic się nie stało . Jak myślę ze coś się stanie to przez kilka sekund siedzę jak na szpilkach , bo boję się , że znowu się sprawdzi. Tak samo zawsze wiem , że ktoś bezczelnie kłamie mi w oczy , albo wiem , że ma coś na sumieniu i próbuje to ukryć przed całym swiatem . Tylko nigdy nie wiem co. Wczoraj na basenie po 3 godzinach pływania bez zegarka w ręku mój mąż pyta "ciekawa która godzina" , a ja niedługo myśląć mówie "15 po czwartej" a On zaczepił ratownika , zapytał i mowi do mnie "Ty normalna to raczej nie jesteś" bo jak doszedł do ratownika to było 16 po to jak to mowilam było 15 po . Ale jakbym dłużej o tym myślała to ni cholery nie wiedziałabym która jest godzina. Taki impuls mnie nawiedza i po prostu wszystko wiem . Glupie .

Hej Autorko od razu na wstępie uspokoję Cię że wszystko jest ok z Tobą, ja mam podobnie, przestałam z tym a raczej ze sobą walczyć, a zaczęłam się uczyć, poznawać swoje możliwości. Jeśli temat traktujesz poważnie, to zapraszam do konwersacji na gg, podaj swój nr a na pewno się odezwę. Mogę dużo Ci o tym napisać, pozdrawiam

mnie się zdaje, że to nie jest sfera w której tradycyjne definicje i słowa się sprawdzają. tam działa przeczucie a nie literalny przekaz. Rzadko zdarza się, dosłowna przepowienia, raczej takie intuicyjnie "niewiadomoco". A ostatnio to mi się udało :D, bo miałam taki sen, że robię siostrze straszną awanturę, że no powiedzmy oględnie, że się mało moralnie prowadzi ;) A ona akurat tej nocy oficjalnie spała u koleżanki, że niby babska impreza. Jak wróciła mówię, jej " Wiesz Kaśka, a mnie to się śniło, że ty zamiast do dziewczyn poszłaś gdzieś do jakiegoś kolesia" i w tym momencie młoda prawie zemdlała bo okazało się, że w jakiś czas pracy poznała chłopaka to była jedna z ich pierwszych randek, w domu się nic nie pochwaliła; bo mamy taką raczej konserwatywną mamę i chciała ją jakoś najpierw urobić ;) i od tej pory siostra mi się dziwnie przygląda :D no ale musze przyznac, że częsciej niż zabawnie to jest raczej irytujące

Mnie to przeraża. Nie uważam , że to normalne , bo nikogo innego takiego jak ja nie znam. Często przełapuję też myśli męża np: Oglądamy film, a tu nagle reklama , losowanie lotto , szczęśliwy numerek a misiek mowi "6". Ja już mu nawet nie mowie , że wiedziałam , że to powie bo On i tak mnie za normalną nie uważa . Baaardzo często sekunde wczęśniej wiem co On akurat powie . To akurat jest takie niegroźne , ale tak jak sytuacja jak k*rwa wiedziałam , że samochód potrąci psa ale nie mogłam nic zrobić bo za mało czasu :( A po prostu wiedziałam. Tak jak nagle zerwałam się z łóżka i podbiegłam do stołu , a w tej samej chwili mój kot zrzucił mi lampę lavę ze stołu i zdążyłam złapać. Tak samo od dziecinstwa wiem , że nie bede miała dzieci. Zawsze to wiedziałam i najbardziej mnie to przeraża. Nie widzę innej opcji tylko taką , że tych dzieci nie będzie. Najczarniejsza moja wizja. mam nadzieję , że się mylę.

no widzisz, to już teraz znasz kogoś takiego ;) ja też często wiem,co zaraz powiedzą w filmie, którego nie oglądałam. to dosc denerwujące akurat. ja bym bardzo chciała poznac kogos kto by mi powiedzial jak to wszystko okiełznac i nauczył mnie jakos nad tym panowac, bo czasem czuję się dosłownie zgnieciona przez jakiś nadmiar energii czy czegos takiego dziwnego we mnie i nie jest to przyjemne uczucie.

Tez tak mialam, razem z przyjaciolka Ale kiedy zaczelo mnie to przerazac i doszczednie wykanczac - przestalam w to wierzyc i juz jest normalnie

bebebo a ja zawsze powtarzam , że chciałabym poznać kogoś na tyle mądrego , żeby pomógł mi to coś rozwinąć i żebym wiedziała wszystko przynajmniej kilka minut przed wydarzeniem , a nie 2 sekudny przed. Nawet nie dla tych wygranych w lotku tylko dlatego , że wiem ile mogłabym zrobić i jak wielu mogłabym pomóc. Może kiedyś poznam kogoś takiego . Liczę na to. Ciesze się przynajmniej , że nikt nie nazwał mnie psycholką :)

no na pewno nie jesteś psycholką. to tylko pewnego rodzaju wrazliwosc, tak jak muzycy są wrażliwsi na dzwięki a malarze na kolory i kształty. ale fakt,nawet nie wiem, gdzie szukac takiego nauczyciela. przeciez nie pojdę do takiej wrożki i nie powiem" pani, naucz mnie pani, bo nie wiem, co ze sobą zrobic" zwłaszcza że o wiekszosci z nich ma takie sobie zdanie. A ksiązkom do kupienia w ksiegarniach tez za bardzo nie ufam.