podla matka

czy wszyscy maja wspanialych rodzicow czy moze ktos tak jak ja? jestem normalna dziewczyną studentką 21 lat co dzien dojezdzam na studia bo niemam daleko ale nadal mieszkam z rodzicami dodam ze nie chodze na imprezy,nie pale nie pije ale mam starszego chlopaka od 5 lat cale dziecinstwo znecala sie nademna psychicznie i fizycznie,zawsze bylam zdręczona,amam choruje psychicznie a ni nie chce sie leczyc,izoluje sie od swiata i niema zadnych znajomych dzisiaj uslyszalam ze jestem niby prostytutka i moj chlopak jest dla tego taki bogaty bo na mnie zarabia i chce bym sie wyprowadzial z domu bo jej wstyd oczywiscie to nieprawda,twierdzi ze niema dowodow ale ma takie przeczucie

jak masz okazje wyprowadź sie do faceta i podziękuj mamie za "dobre wychowanie".

Przykre ale ja na twoim miejscu już dawno bym sie wyprowadziła z domu nie zniosłabym tego upokazania codziennie a już na pewno nie mogłabym zniesc tego ze matka nazywa mnie prostytutką powodzenia a mama musi sie leczyc niestety

najgorsze jest ze jak tego dzisiaj sluchalam to czułam sie dokładnie jak bym czytala Frantza Kafke "Proces" dokladnie identycznie jestem juz na skraju wyczerpania psychicznego

mowie ci jezeli jest jak piszesz to spadaj z domu nawet dzis!!

a nawet jesli sie wyprowadze to jest sens utrzymywac kontakt z matka?

Matka jest matką masz ją tylko jedna jaka by ona nie była ale mysle ze powinnas "odpocząc" od niej troszkę i jej rowniez dac czas na pewne przemyslenia moze to coś zmieni

Jak Matka twoja jest chora psychicznie to całe jej zachowanie może być związane z tą chorobą.Jak masz możliwość porozmawiaj z lekarzem--psychologiem lub psychiatrą, może coś doradzą jak powinnaś postąpić.

predzej to ja trafie do domu wariatow,rozmawialam juz z psychologiem i pani mi powiedziala ze najlepsze co moge zrobic to musze odciac sie od tej sytuacji

jakbym czytała o sobie, tylko, że ja mam 30 lat. Przeżywałam w domu tortury psych i fizyczne aż nie chce tego opisywać... Wyprowadziłam sie z domu a właściwie uciekłam w nocy bo już nie mogłam wytrzymać i musiałam sie ratować bo pewnie by mnie pobiła. Później zmiekłam i dałam jeszcze jej szanse, niestety nie doceniła... Dziś mam swoją rodzinę jestem szczęśliwa niestety psychika trochę styrana, a z matka nie mam kontaktu od 5 lat i nie mam zamiaru tego zmieniać. Wiem tylko, że moich dzieci nigdy nie skrzywdze bo wiem jak to się później na człowieku odbija. Wyprowadź się z domu, dobrze Ci radzę, szkoda Twoich nerwów i zdrowia, pzdr.

wiesz ja nie wiemc czy wybacze kiedy kolwiek to ze nazwala mnie dziwka,tym bardziej ze w zyciu mialam tylko jednego chlopaka jak ona wogole moze taki rzeczy mowic,mi to nawet przez mysl by nie przeszlo:(ciezko to znosze a jestem tak znerwicowana ze sama nie wiem

tylko nie zrób tak jak córa mojej sąsiadki. Zla na matkę, poszła za przeproszeniem w cug i co, wróciła do niby wrednej matki z trójką dzieci, gdzie jest dwóch ojców.Sąsiadka strasznie to przezywa, a ona ma to wszystko gdzieś. Także uważam, że chciała sobie też życie ułożyć to proszę bardzo, ale żeby pakować się od razu w dzieci do tego jedno z żonatym to już nie rozumiem. Teraz, to och jaka mamusia dobra, bo pomaga utrzymywać, opiekować sie tymi dziećmi. Nawet jak ją wyzwie od różnych to jej to nawet nie przeszkadza.