nastolatek w domu

a ja się łudzę ze On z tego wyrosnie :O

ja tez tylko kiedy czy zdazy zmadrzec opamietac sie

na studiach jest wymagana wiedza io uzdolnienia tylko z konkretnych dziedzin, a nie ze wszystkiego mam kilka takich przykładów z LO, gdzie własnie dziewczyny były prymuskami ze wszystkiego, i na koniec nie wiedziały, na jakie studia iść - zwykle lądowały np. na tzw. zpt na polibudzie, albo na sanitariatach nie mówię, że to są złe kierunki, tyle - że jak jest ktoś dobry ze wszystkiego - to znaczy, ze tak naprawdę nie jest dobry z niczego, bo nie ma jakiegoś ukierunkowania

nie zrozumialysmy sie ja mowie o tych nastolatkach ktorzy nie sa dobrzy z niczego

ewa, nie o to chodzi, ale w liceum otrzymujesz elementarna wiedze. nie wyobrazam sobie polozyc laski na szkole mojej corki mowiac jej ''zalicz na tyle, zeby zdac''. to nawet nie chodzi o sama nauke, ale o podejscie, wiesz, zycie (nie tylko szkolne) nie sklada sie z samych przyjemnosci, w zyciu nie robisz tylko tego, co lubisz i na co masz ochote. jak pojdzie do pracy i bedzie musial robic (w tlumie innych fajnych obowiazkow) cos, czego nie lubi, to tez mu powiesz ''wiesz co, zmien prace, jesli tutaj cos ci nie pasuje''. tak to sie chyba daleko nie zajedzie... ale ok, to moja opinia;)

le tak wlasnie mowi dzisiejsza mlodziez wystarczy zaliczyc na 2

ewert, wlasnie o to mi chodzi. pozniej to przeklada sie na inne dziedziny zycia, mlodzi jada po bandzie, wszystko odwalaja na pol gwizdka, po najnizszej linii oporu. to pozniej wiaze sie ze studiami, praca, rodzina, przyjaciolmi. a co do studiow - chocbys nie wiem jak byl zafascynowany tym, co studiujesz - zawsze znajdzie sie przedmiot, wykladowca, ktorego nie bedziesz trawil. i co wtedy? zmiana kierunku? kozi rog.

cóż... ja chyba wyznaję zasadę, że lepiej jest robić to, co się lubi oczywiście, nie ma idealnej pracy, w której wszystkie czynności są fajne, tak jak nie ma idealnej szkoły, gdzie wszystkie przedmioty są ciekawe i warte zainteresowania dlatego ja nie wymagam, żeby młody miał ze wszystkiego 4 i 5, ale niech się określi, co lubi i co będzie chciał robić w życiu i te kilka czwórek niech ma, a jak nie lubi ruskiego, to niech ma z niego 2 lub 3 i wystarczy, bo za 2 lata o tym zapomni i pewnie mu się nigdy w życiu to nie przyda acha, dodam jeszcze, że może nie mam takiego ciśnienia na naukę , bo raz, że sama studia skończyłam za drugim podejściem, a dwa, że młody nie jest moim dzieckiem, tylko mojego faceta, więc może trochę mnie mi na nim zależy, niż rodzonemu rodzicowi (wyszło masło maślane), chocież nie jest tak, że jest mi obojętne, kim będzie i co z niego wyrośnie

na koncu zamotalas tak, ze masakra:D temat bez konca, w tym, co napisalas tez jest racja, wszystko zalezy od indywidualnych przypadkow. spadam, bo moje przepalone spojoowki odmawiaja juz wspolpracy;)

no tak, zamotałam na końcu trochę, sorki :)

jak sie wczytmy to damy rade hahahahah

ja tez mam problem z nastolatkiem, niby potencjał ma bo potrafi mieć 4 i 5, ale jest leniwy i zaraz potem rzad jedynek, nie chce sie uczyć, lektur nie czyta bo go oczy bola, potrafi tak do nauczycieki powiedziec na lekcji!

no to chociaz potrafi mieec 4 i 5 to ciesz sie z tego

wiecie co ja nie wiem co z tym dzieciakami jak byłam na wywiadowce ( pierwsza technikum) to poł klasy ma zagrozenia, przy czym wiele osob z kilku przedmiotow

wiecie co jedno co jest pocieszajace w tym calym smutku dl mnie to to ze nie jestem sama. nie ja jedna widze ze mam takie problemy a juz myslalam ze poprosstu moje dziecko trafia do tak slabych klas gimnazjum liceum

xc