on mnie kocha a ja nie

miałam ciężkie życie,męża alkoholika,potem (po rozwodzie) znowu alkoholika,żaden facet nic mi nie ofiarował,wypaliłam się zupełnie,jestem pusta i czuję żal do życia,samej siebie,poznałam faceta idealnego,miły,dobry,wielkoduszny,daje mi wszstko to czego nigdy w zyciu nie miałam,pragnęłam i co....nie kocham go,nie umiem juz chyba pokochać,mówi że poczeka,leczy mi rany,hmm chyba jestem jakaś psychiczna ,nie umiem tego wykorzystać,stworzyc sobie stabilizacje i oparcie, ale boje się,bardzo boje się że nie pokocham go i go skrzywdzę,dlatego jak narazie jestesmy tylko przyjaciółmi,nie chcę przekroczyc pewnych granic,jak proponuje mi jakis wypad we dwoje a do tego pobyt w jakims pensjonacie,wymiękam,lubie go baaardzo,baardzo mocno, tylko