Stwierdzenie nieważności III instancja

Czy ktoś ma jakieś porady w tej sprawie, jeszcze nie wiemy czy będziemy sie o to ubiegać, właśnie dostaliśmy pismo, że małżeństwo zostało uznane za ważne. Nie wiemy co dalej, jakie są koszta tego? Z tego co czytałam to trzeba się ubiegać, żeby sprawa toczyła się w polsce, żeby nie w rzymie ale co jeszcze, jakie koszta, jak wygląda proces, ile to trwa?

to zależy ile jest instancji że tak sobie zażartuję:-)

Jesteśmy po dwóch instancjach, oczywiście wyroki były różne i dlatego myślimy o skierowaniu sprawy do III instancji.

widać Sąd nie uznał waszych kłamst.

Dlaczego kłamstw, mówiliśmy prawdę, jeden sąd zresztą stwierdził nieważność, pokazaliśmy wszystkie dokumenty księdzu, który też jest sędzią ale w innym sądzie, powiedział, że nie rozumie dlaczego nie uznali nieważności, że wszystko jest za nieważnością, odrzucili mimo, że było to wszystko oczywiste. Nie znasz sytuacji to się tak nie wypowiadaj.

no nie znam. Ale chyba sędziowie znają, prawda? A co się dzieje w waszych sumieniach, to ja juz nie wiem na na pewno. Sędziowie są nioemylni, tak sądzę.

To powiedz mi którzy sa nieomylni, ci którzy stwierdzili ważność czy ci którzy stwierdzili nieważność? Jako, że nie znasz sytuacji ani nie znasz sędziów chyba nie możesz stwierdzić którzy wydali niewłaściwy wyrok.

Adwokat kościelny Diecezji Włocławskiej udziela bezpłatnych porad, a w sprawach powyższej Diecezji udziela bezpłatnej pomocy tel. 661 437 833

Przykro mi, nie wierzę w darmowe porady, nie wierzę, że są darmowe.

a dlaczego nie wierzyć?

Najpierw ludzie się kochają, żyć bez siebie nie mogą, ślub kościalny, wielka pompa, weselisko że hej. A co się musi stać, że nagle oboje zgodnie dochodzą do wniosku że małżeństwo było niewazne. To jakaś gra dla mnie. Rozumiem że jedna strona uważa, szuka dowodów, sprawdza. Ale oboje ? Dziwne.

No widzisz właśnie nie było tej miłości, nie było, że żyć bez siebie nie mogliśmy ani wielkiej pompy, byliśmy ze sobą 15 lat i uznaliśmy, że chyba trzeba się żenić w tym wieku i po tylu latach, tak na prawdę pobraliśmy się z przyzwyczajenia, wiem, że to błąd, wiem, że źle zrobiliśmy ale wrócić się 10 lat wstecz nie mogę, żeby temu zapobiec.

rozumiem. Dorośli ludzie, już nie małolaty po 20 lat, nie wiedzą czym jest małżeństwo? Ślub bo rodzina, bo kiecka, bo wreszcie wypada? Wcale się nie dziwię że Sąd odrzucił wasz pozew. Zwyczajnie wam się znudziło. Ale małżeństwo to sakrament, tego się nie rozwiązuje.

Dodam jeszcze przykład może głupi ale chyba wiarygodny: bierzesz kredyt i musisz go spłacac aż do konca, nie ma innego wyjścia. Bo imaczej sąd, komornik, może więzienie. Inny przykład: urodzisz dziecko, ale to nie jest śliczna dziewczynka tylko chłopiec, byc moze nawet chory. I co wtedy? Wyrzucasz? Nie, starasz się jak najbardziej, dbasz, leczysz. A co sądzisz o matkach ktore porzucają swoje dzieci? Ponosisz odpowiedzialność za swoje decyzje. Tak jest też z małżeństwem. Twoja decyzja, Twoja odpowiedzialność.

Słuchaj to chyba nie ma znaczenia, że się z tym nie zgadzasz, powinniśmy dostać nieważność, mamy ewidentny powód, złamanie przysięgi małżeńskiej, to, że uważasz, że nam się znudziło jest mało istotne. Nasze małżeństwo jest totalną pomyłką. Nie istnieje według nas i chcemy aby nie istniało też na papierku.

Ciężko jets porównać urodzenie dziecka do zawarcia małżeństwa a już nie mówię o kredycie. Więc te przykłady są nie na miejscu.

traktować Kosciol jak firme usługową; niech da ślub niech da stwierdzenie niewazności niech da chrzest niech da co jeszcze? Ja się tylko tak pytam, a ty nie musisz się denerwować, bo to forum publiczne.

Nie denerwuję się, pzywykłam, że ludzie nas za to tępią i mało mnie to obchodzi, małżeństwo nie powinno być zawarte, była ku temu przeszkoda, wcześniej mi nie znana więc niby dlaczego mam tkwić w tym skoro to była okazuje się farsa?

wiesz co? jak rzeczywiscie masz podstawy to idź do wlaściwej instancji, nie pytaj tutaj. Bo w ten sposob szerzysz mentalność rozowdową. Ze swoim wstydem raczej się chowaj nie szukaj poklasku.

a czy możesz napisać jaki jest powód unieważnienia? Na forum jesteś anonimowa więc chyba nie musisz sie niczego obawiać, a nam to rozjaśni twoją sytuaję i łatwiej nam bedzie stwierdzić kto ma rację: ty czy sąd kościelny

ze im się znudzilo, wzięli sobie śłub a po jakims czasie uznali ze nie chcą być małżeństwem. Wybiórcza dorosłość, wybiórcza odpowiedzialność. Dziś ten maz, jutro tamtem. A co tam , płacą i wymagają.

Chyba ci odbiło, wybiórcza odpowiedzialność, otóż powód jest oczywiście inny, ja chciałam mieć dzieci, były powiedział, że też, jakiś czas po ślubie oznajmił mi, że o dzieciach mam zapomnieć bo on nie ma zamiaru mieć nigdy dzieci, unikał współżycia ze mną, robił wszystko, żebym nie zaszła w ciążę. Czy to nie jest powód? Wprowadził mnie w błąd. Gdybym wiedziała nigdy by do ślubu nie doszło bo ja sobie inaczej wyobrażałam małżeństwo, z dziećmi! Z jakim wstydem ja się mam chować, odbiło ci? Nie wstydzę się tego, że chcę stwierdzenie nieważności, przysięgał mi, że w naszym życiu będą dzieci, że tego chce, znasz przysięgę? A potem co tak się po prostu wycofał i ma być ok?

Aha odnośnie szerzenia menatlności rozwodowej to powiedz mi co ma jedno do drugiego? Jakie widzisz połączenie między rozwodem a nieważnością bo to są dwie różne sprawy. Nie wiesz o czym piszesz. Nie znasz się, przykro mi.

Oczywiście to "odbiło ci" itd. ne było do malina z gogolina :) Malino a powód wyjaśniłam powyżej, dla którego chcę tego stwierdzenia.

Zawsze słyszałam, ze niechęć do posiadania dzieci jest powodem do unieważnienia małżeństwa. Rozumiem, że na tej podstawie uzyskaliście pozytywny wynik w I instancji. Jakie więc było uzasadnienie II instancji?

Stwierdzili, że nie zostało to wystarczająco udowodnione ale jak mam to udowodnić, no jak mam odowodnić, że podczas seksu ex wycofywał się za każdym razem pod koniec, żebym nie zaszła albo jak mam udowodnić, że odmawiał współżycia, no przecież przy świadkach tego nie robiliśmy. moi świadkowie zeznali, że było jak piszę a jego, że kocha dzieci i chce je mieć. co ja mam jeszcze zrobić, dowodów żadnych na to mieć nie mogę bo to sprawy, które się działy między nami, raz przy mojej mamie powiedział, że nie chce dzieci, zeznała to ale najwyraźniej to nic nie znaczy.

On niby też twierdzi, że to trzeba unieważnić (stwierdzić nieważność) ale nie na tej podstawie bo on nie chce ponosić odpowiedzialności za to, teraz już nic z tym nie zrobię bo taki powód podałam i na tym to się toczy, troche zachacza o niedojrzałość ale to już trochę bo z tym to już całkiem ciężko bo trzeba mieć ciężką niedyspozycję psychiczną, żeby na tym tle orzec więc to odpada. On jest na serio nie do zniesienia, niby chce ale utrudnia ile może.

jeżeli w sądzie zaznawałaś tak samo, najpierw "właśnie nie było tej miłości, nie było, że żyć bez siebie nie mogliśmy ani wielkiej pompy, byliśmy ze sobą 15 lat i uznaliśmy, że chyba trzeba się żenić w tym wieku i po tylu latach, tak na prawdę pobraliśmy się z przyzwyczajenia", a potem nagle się okazało, że to o dzieci chodziło, druga sprawa: " przysięgał mi, że w naszym życiu będą dzieci, że tego chce, znasz przysięgę?" ja znam, ale gwoli ścisłości przypomnę: Ja ...(imię Pana Młodego) biorę Ciebie...(imię Panny Młodej) za żonę i ślubuję Ci miłość, wierność i uczciwość małżeńską oraz to że Cię nie opuszczę aż do śmierci. Tak mi dopomóż Panie Boże Wszechmogący w Trójcy Jedyny i Wszyscy Święci. gdzie mowa o dzieciach?

Co ty pleciesz, ktoś wyżej napisał, że jak to jest, że taka wielka miłość, pompa itd. to odpowiedziałam na to stwierdzenie, że żadna wielka miłość itd. co nie ma nic do rzeczy jeśli chodzi o przedmiot sprawy odnośnie stwierdzenia nieważności, zupełnie mylisz dwie całkiem różne rzeczy! Znasz przysięgę małżeńską a znasz może: "Czy chcecie dobrowolnie i bez żadnego przymusu zawrzeć związek małżeński? Narzeczeni: Chcemy Czy chcecie wytrwać w tym związku w zdrowiu i w chorobie, w dobrej i złej doli, aż do końca życia? Narzeczeni: Chcemy Czy chcecie z miłością przyjąć i po katolicku wychować potomstwo, którym was Bóg obdarzy? Narzeczeni Chcemy" ojej umknęło ci to? cóż, wydaje mi się, że w punkcie trzecim jest mowa o dzieciach a tobie? Dla poparcia słów przytoczę ci informację z jednej z parafii: "Czy chcecie z miłością przyjąć i po katolicku wychować potomstwo, którym was Bóg obdarzy? Jest to zapytanie o gotowość przyjęcia każdego dziecka do zawiązanego małżeństwa. Jeżeli któreś z narzeczonych zakładałoby, że nie chce mieć dzieci, zawarcie związku małżeńskiego nie będzie ważne. Druga część pytania dotyczy wychowania w duchu wartości katolickich nie chodzi o powierzchowną religijność, ale o wprowadzanie zachowań i postaw, które zakłada chrześcijaństwo. Wymaga to własnego poszukiwania i przemieniania, aby te treści przekazywać dzieciom nie tylko słowem, ale życiem." Więc nie pieprz mi tutaj, że nie ma mowy o dzieciach i może, że to czy się chce dzieci czy nie nie ma wpływu na ważność czy nieważność małżeństwa bo każdy kapłan logiczny powie, że MA.

a mąż zwykły tchórz i tyle , ja na twoim miejscu bym walczyła ale to już zależy czy cię na to stac bo i wynik może byc inny od oczekiwanego , to są bardzo delikatne sprawy , trudne do udowodnienia niestety Tak na marginesie to ja dzieci też nie chcę miec ale na szczęście mój partner też i nie zmienił zdania bo gdyby zmienił to tez czułabym się oszukana chociaż mamy tylko cywilny