co zrobić??

Pisze tu ponieważ mam straszny problem,wiem że zaglądaja tu kobiety w róznym wieku więc prosze o pomoc. A więc chodzi o to iż mam 23 lata, od ponad 3,5 roku mam chlopaka. Juz od dawna sie kłucimy o jego zainteresowania w kierunku komputera i to że kiedys bardziej dbał o siebie. W listopadzie w tamtym roku były zaręczyny ale bez ustalania dat itp... Szczerze przyznam że te zareczyny to były troche wymuszone z mojej strony. Byłam tak zakochana że mysłałam tylko żeby szybko zamieszkać wreszcie razem i żebym miała go ciągle przy swoim boku. Ale po którejś awanturze cos pekło we mnie i zaczęłam czuc niechęc do niego. Nie mogłam sobie z tym poradzić i zerwałam z nim,oddałam pierścionek i mi ulżyło ale następnego dnia zaczęłam zastanawiać sie czy dobrze zrobilam. Aż w końcu wrócilismy do siebie. Potem było ok stwierdziłam że miałam okres przejścia z zakochania na ten drugi etap spokojniejszy i pomyliłam to z brakiem miłości. Teraz sytułacja sie powtarza poniekąd tylko w innych okolicznościach. Moja mama zachorowała ciężko na serce i cale dnie spędzałam w szpitalu i w domu bo trzeba bylo posprzątac na świeta troche w domu itp..więc nie widywalismy sie. Z resztą byłam zbyt zmęczona i nie miałam ochoty. Az w koncu przyszla refleksa że nawet nie tęksniłam i jak by nie było go w moim zyciu to by mi było lepiej albo bym nie zauwazyła tego... Nie wiem co mam robic już. Czy mam zerwaćz nim? Skończyć to? Wtedy kiedy zrywałam znim strasznie ryczałam, i moja mama się zastanawiala czemu skoro nie chce z nim byc i zrywam to czemu wyje...A ja cierpiałam bo wiedziałam jak go krzywdze... Paranoja, pomieszanie z poplątaniem...Co ja mam robić??

hejka podpinam się pod temat, mój problem wygląda następująco: już od wielu lat we znaki daje mi się pewna nidogodność.. mój luby regularnie, z wielkim oddaniem i pietyzmem kończy stosunek na mojej twarzy !! jak go ubłagać aby przestał, mi już to dokucza, w dodatku mam chrosty Kaśka

mam nadzieję że znajdzie się ktoś kto mi pomoże choć trochę. . :-(

no ale ja chyba tak poprostu nie potrafie tego zrobić, nie jestem pewna czy zrobie dobrze i czy żałowac nie będe.

Będziesz żałować jeśli z nim zostaniesz!!! To na pewno kwestia wspólnie przeżytych lat, wspólnych spraw, przyzwyczajenia itd. to normalne... ale to za mało aby być z kimś całe życie...

SYTUŁACJA....:D:D:D:D:D:D:D:D:D:D:D:D

SYTUŁACJA....:D:D:D:D:D:D:D:D:D:D:D:D

Zawsze po takim czasie jest przyzwyczajenie też to chyba normalne. Masakra. Czy mozna sie odkochać skoro się tak mocno kochało , ja wiem że on mnie kocha, okazuje mi to. to czy warto przekreslac to?