Nie mam już siły tak żyć...

Rodzice, którzy codziennie się kłócą, marzenia, które nie mogą sie spełnić, rozczarowanie rzeczywistością, urlop dziekański, depresja, samotność, której nie da się niczym zapełnić. Chyba nic mnie nie czeka, chciałabym umrzeć.

Mam 22 lata i czuję się przegrana, bo nie mogę nic zmienić. Nic mi się nie udaje, ze wszystkim jestem sama, a świat, w który kiedyś wierzyłam, umarł...

Urlop wzięłam z powodu depresji.Byłam w tak złym stanie, że gdybym została na uczelni, to pewnie bym zawaliła studia. Marzenia - zostać dziennikarzem, wyjechać do innego kraju, skończyć studia.

a robisz cos z ta depresja?Znaczy leczysz ja?

Lidia ty tu juz chyba kiedyś pisałaś, prawda? Skoro masz zdiagnozowana depresje nie możesz nic innego zrobić jak ja leczyć i pogodzić się z tym co masz pamiętając jednak że zawsze może być lepiej jeśli tylko sie o to w odpowiedni sposób postarsz;)

Każdy dzień wygląda tak samo. Siedzę w domu i rozmyślam. Nic się nie zdarza. Nienawidzę swojego życia, jest zaprzeczeniem tego, o którym marzyłam. Nie umiem się ogarnąć. Uświadomiłam sobie, że wszystko zepsułam i jestem zerem bez prawa do szczęścia i miłości, bo nikt nie pokocha takiego przegrańca jak ja.

Chciałabym uprawiać anal ze śniadymi brunetami

Leczę się, ale i tak czuję się okropnie. Przestałam dostrzegać w sobie dobre strony, przestałam wierzyć w siebie. Rodzice ciągle wypominają, ile zmarnowałam, spisując na marne wszelkie moje starania. Dla nich już zawsze będę nieudacznikiem.

wielkie cyce :o :)

Myślę o samobójstwie, bo nie chcę sobie obiecywać dłużej, że będzie lepiej. Przecież non stop jest tak samo. Nie ma nikogo, kto by mnie kochał, komu by na mnie zależało. Gdybym miała chociaż dla kogo żyć...a nie mam...

Włącz teraz radiową trójkę i słuchaj. Słuchaj tego co mówią. Co prawda jest i flirtach ale zwykle ludzie tworzący tę audycje są baaaardzo pozytywnie nastawieni do świata.

http://polskieradio.pl/sluchaj/default.aspx?p=3

jak kancik powie gdzie dostala sie na studia

"Nie ma nikogo, kto by mnie kochał, komu by na mnie zależało." Kłamiesz:) Rozejrzyj się w koło siebie. Każdego ktoś kocha, chociażby mama:) albo tata:) a te miłości są najpiękniejsze i najtrwalsze.

Kiedyś słuchałam tych nocnych audycji, teraz nawet radio nie cieszy już tak mocno. Nie odczuwam żadnej radości, nie uśmiecham się. Bo nie mam powodów, żeby się cieszyć. Kiedyś byłam szczęśliwą, pełną energii dziewczyną, miałam tyle planów na przyszłość, dbałam o swój rozwój wewnętrzny. Teraz jednak coś się ze mną stało. Czasem zastanawiam się, czy jeszcze kiedykolwiek się uśmiechnę.

to jeszcze powiedz kiedy ostatnio urpawialas sex

Moi rodzice są toksyczni. Ich związek to pomyłka. Ciągle tylko mnie wyzywają, traktują jak kogoś gorszego. Gdybym miała pieniądze, to bym uciekła z domu na zawsze...

Ale zrozumcie, to nie jest grypa, że minie od razu. To jest stan, który nie ma końca, zwłaszcza jeśli ma się porąbaną rodzinkę i brak przyjaznego środowiska. Takimi tekstami nie przejmuj się można komuś pomóc tylko przez chwilę, a nie na zawsze.

W takim razie zastanów sie jak mogłabys zmienić swoją sytuację. Co zrobić żeby się wyprowadzić? Pracujesz? Studiujesz?

Aktualnie jestem na dziekance, więc pracuję. Ale zarabiam mało, nie tak żeby uzbierać na mieszkanie. Najbardziej chciałabym wyjechać na dłuższy okres czasu, ale jak na złość znowu z pracą nie wyszło.

Wyjeżdżając nic nie zmienisz, bo przyczyna Stanu w jakim się znajdujesz jest w Tobie i gdziekolwiek uciekniesz zawsze będziesz czuła się tak samo, jeśli nie zmienisz siebie, swego stosunku do życia.

Lidia, a czemu az tak bardzo chcesz wyjechac? Musisz uwierzyc, ze tu, w Polsce, tez mozesz sporo osiagnac i byc szczesliwa. Jestes z W-wy, Krakowa, Poznania?