koniec zwiazku po 40-tce

rozstalam sie z mezczyzna ktory byl calym moim zyciem.Kocham go ale bylam bardzo nieszczesliwa...niepewna jego uczuc,czesto czulam sie gorsza,niekochana tylko co dalej? jest mi zle,jest mi smutno bo tak bardzo go kocham i tak bardzo sie staralam aby nam sie udalo...a teraz pustka i nikla szansa na ulozenie sobie zycia...co z tego ze nie wygladam na swoje lata,co z tego ze jestem piekna kobieta choc po tym co przeszlam wcale piekna sie nie czuje...jestem wypalona choc tli sie we mnie nadal iskierka nadziei ze i ja zasluguje na szczescie

strasznie smieszy mnie jak ktos o sobie mowi -jestem piekna , nie wygladam na swoje lata . Podziwiajcie mnie , nalezy mi sie to , nie zaszkodzi jak wam to uzmyslowie :-P Wielka uroda nie jest zadna gwarncja na udane zycie. Moze bylas narcyzem, ktory jest nudny i nie do zniesienia na dluzsza mete.

a mnie naprawdę zaskakuje niezaradność pewnych kobiet i uzależnienie ich do jakiegoś faceta. następna rzecz, najpiew odeszłaś, teraz ci żle itp. no i co ci ludzie mogą doradzić? raczej nic.

Ja NIE WYGLADAM NA SWOJE LATA (a mam 30) to empirycznie potwierdzone :P a ladna nie jestem bom gruba :)

no i co w związku z tym? chwalisz się czy żalisz?

wrazliwosc ludzi nadal mnie zaskakuje

nie zale sie ani nie chwale...moze poprostu chce porozmawiac z kims kto byl lub jest w takiej sytuacji...z kims kto probuje budowac swoje zycie na nowo

Czasami zmienia się priorytety. Po kolejnym rozczarowaniu. I nagle okazuje się, że te nowe - są o wiele ciekawsze :) Rozumiesz? Samotność to nie trąd. Od tego się nie umiera. Coś Ci się rozpadło, zakończyłaś znajomość, która miała (wg. Ciebie) więcej minusów, niż +). No i brawo. Cierpisz, bo przypominają Ci się jedynie +.... Odpuść szukanie nowego partnera. Na jakiś czas chociaż. Ok, jesteś atrakcyjna, dojrzała, wyglądasz młodo. Więc nie bój się, że masz mało czasu ;) Zrób coś tylko i wyłącznie dla siebie. Wewnętrzny spokój widać w kobiecych oczach. Tak samo, jak desperację :)

moze zle zaczelas ta rozmowe z nami :-P

ja akurat nie do ciebie autorko pisałem ale bezpośrednio po poście który jest powyżej.

Bo jej źle. Pewnie dlatego. Też tak mam czasami, gdy dowartościować się muszę. I takimi samymi słowami do siebie wtedy w myślach gadam :D. Że taka fajna,mądra, ładna i niewyglądająca na swoje lata jestem :P :D

to to tam chooj. jak mi jest żle to sam do siebie gadam. chodzę po chacie, piję kawę i nawijam do siebie jak głupek, ale to pomaga.

:D

A ja do Elene nie do Ciebie. Zeby jej wyjasnic, ze ludzie moga nie wygladac na swoje lata i nie rozumiem czemu ja to smieszy. A do Ciebie nie pisalam

dziekuje za odzew nie boje sie chyba samotnosci bo przeciez i tak bylam samotna w zwiazku mysle ze to dobry pomysl pobyc ze sama soba,polubic sie na nowo,nauczyc sie cieszyc swoim szczesciem a nie uszczesliwianiem partnera

ktos kto tak pisze to albo 1-jest niedowartosciowany (potrzebna mu praca nad soba), albo "-jest zarozumialy , albo3- jest kompletnie niezorientowany w czym problem tkwi. Skoro taki piekny a tu klops.Nie uklada sie. A ze mozna wygladac mlodziej i byc piekna -zgoda. Rozsmieszyl mnie sposob przedstawiania problemu :-P

a no mnie dziwi jedno. skoro autorko piszesz że jesteś jeszcze atrakcyjna i młodo wyglądasz, więc nie powinnaś mieć problemu ze znalezieniem partnera, prawda? więc co tu rozpaczać?

Więc po jakiego grzyba piszesz o nikłych szansach na ułożenie sobie życia? A czy ułożone życie zawsze oznaczać musi fakt posiadania męskich skarpetek pod kanapą? Czy musi być jednoznaczne ze wspólnym mieszkaniem, posiadaniem kogoś na zawsze, na dzień i noc, na mur i beton? Odpocznij, wyluzuj, może rozstając się z tamtym panem, wygrałaś los na loterii :P

no właśnie o to mi też chodziło - o to, że wiele kobiet po rozstaniu z partnerem nie potrafi się odnależć i nie potrafi funkcjonować bez niego. takie uzależnienie.. masakra.

wyglad to nie problem...mozesz byc atrakcyjna ale taka sie nie czuc...jesli walczysz o milosc a zostajesz z reka w nocniku jak sama siebie widzisz? to nie odkrycie ze czlowiek rozstajac sie z wieloletnim partnerem czuje sie jak odrzucony smiec Elene 50...oczywiscie ze czuje sie niedowartosciowanym nikim...jesli dajesz to co wg ciebie jest najlepsze a druga strona to ignoruje jak masz sie czuc? Kochalas kiedys,dalas cala siebie komus kto po latach okazal sie tego nie wart...jesli tak wiesz o czym mowie,jesli nie -szczesciara z ciebie probuje sie podnies,probuje na nowo uwierzyc w siebie i moze pomocy w tym zakresie potrzebuje...a moze ja juz znam odpowiedzi,moze potrzebuje tylko potwierdzenia...mam chaos w glowie-w jednej sekundzie czuje sie atrakcyjna,silna i zdolna zyc pelnia zycia by zaraz potem byc skulona mala dziewczynka probujaca sie schowac w najciemniejszym kacie

a to normalne jest to co czujesz.. taka huśtawka. raz czujesz się super pewnie i wszystko jest kolorowe, świat jest dla ciebie otworem a następnego dnia albo i kilka godzin póżniej zapadasz się w sobie i czujesz nieopisaną pustkę wewnątrz... znam to.

To jest niezależne od wieku. Tak samo przeżywa się te sprawy po 20-tce, po 30-tce...... :( A poza tym tęsknić można nawet za gnojkiem egoistycznym. Bo ludzka pamieć figle płata i wybiórcza jest :( Autorko - będzie lepiej. W "naszym" przedziale wiekowym powinnyśmy uodpowrnione być na takie skoki ciśnienia ;) W końcu, to nie pierwszy i nie ostatni raz ;P

nie wiem jak jest u kobiet, ale u mnie (faceta) z wiekiem coraz bardziej olewczo do wszystkiego podchodzę. nawet jak mi się świat wali na głowę, to i tak mi trochę obojętnieje wszystko i się tak tym nie stresuje. też trochę przeszedłem i być organizm nauczył się tak radzić ze stresem.. nie mam pojęcia...

bibo...usmiechnelam sie po tym co przeczytala Masz racje nie pierwszy...ale mam nadzieje ostatni raz...wolalabym jednak nieco inne atrakcje na przyszlosc :)

ale niby żle ci autorko, ale tak naprawdę nie jest przecież aż tak żle. ;) popatrz na swój nick chociażby. przypadkiem go nie wymyśliłaś.

hmmm.tak trrtreretret...masz racje..nasza podswiadomosc jest niesamowita :) bedzie dobrze..moze nie jutro...moze nie pojutrze ale wkrotce bede wstawac rano z usmiechem na twarzy...wiem to-dziekuje

nom. proszę. i głowa do góry. ;)

Bo ja też wolałabym scenariusz, jak w romantycznym filmie. Komedii - najchętniej :D Po "ostatnim" melodramacie - łapię się na tym, że mam wspomnienia, jak u Monty Pyton'a. Czasami groteską pachnie :D Przychodzi taki moment, gdy naciągnięta sprężyna po prostu pęka. I wtedy nic już nie jest w stanie nas rozłożyć na łopatki. Wybierz sobie kilka takich najdurniejszych momentów do wspominania ( po tym ostatnim panu). I gdy Ci źle - nieprzyzwoicie i nieelegancko rechocz! Pomaga, jak cholera :P Dawno temu czytałam Autobiografię Chmielewskiej. Moment, w którym rozstawała się z mężem.... Prasowała mu koszule, a on zakochany w innej pani, chciał te koszule spakować i ewakuować się do nowej flamy. No i Chmielewska zaczęła go prosić, zeby chociaż te koszule i gacie jej zostawił, żeby smutno nie było.... I nagle dotarł do niej cały absurd sytuacji. Facet robi ją w trąbę, a on o gacie targuje się.... :D Moment oświecenia jest zawsze bezcenny!