bylam sama na spacerze, myslalam ze ochlone..

swiat taki szary, mglisty jak moja przyszlosc... wrocilam smutniejsza i bardziej samotna...

to chociaż pooddychałaś świeżym powietrzem. Też zaraz wychodzę na samotny spacer :)

kiedy mi jest smutno (co częsta się zdarza), nie mam przyjaciół i odczuwam żal wybieram się sama na spacer... Wybieram wtedy moje ulubione, puste okolice i idę. Przysłuchuję się ciszy i moim myślom. Dochodzę do wniosku, że świat jest piękny ale ludzie sprawiają, że nie zdajemy sobie z tego sprawy... Wtedy piedolnę swoimi zmartwieniami i postanawiam żyć dla samej siebie. To pomaga. Jebnij wszystkimi sprawami i myśl o sobie, ale nie o zmartwieniach... Czego masz się przejmować innymi, skoro oni tobą nie? To tak kilka słów ode mnie :) pzdr.

dzieki, niby latwo jest myslec tak rozsadnie, ale uczuciom tak latwo sie przetlumaczy... ale bede sie starala :)

trening czyni mistrza ;)

kup sobie psa, spacery zaczną mieć sens