mam ochote odebrac sobie zycie :(

Odkad pamietam rzadko co mi sie w zyciu ukladalo. Ojciec byl alkoholikiem, nie mialam prawidlowego wzoru mezczyzny, tym bardziej zwiazku, gdzie rodzice non stop sie klocili. Mialam problemy z rowiesnikami, bylam wiele razy ponizana. Gdy doszlam do wieku nastoletniego i zaczeli sie mna interesowac chlopcy z racji tego, ze czesto bywalam odrzucana takie cos bylo dla mnie jak dar z nieba i strasznie szybko sie przywiazywalam, no coz, ktos nie docenil mojej milosci i do tej pory mam rane choc minelo juz kilka lat. Teraz z obecnym chlopakiem nie umiem sie dogadac, zrobilam sie zimna, wredna, obarczam go za wszystkie doznane przez facetow krzywdy. Nie wierze juz w siebie. Zycie mnie juz tak doswiadczylo pod wzgledem przykrosci, ze juz mi wszystko obojetne. Nie jestem zdolna odczuwac takiej "biblijnej" milosci, w kazdym facecie widze kolejnego kandydata na jeszcze wieksze zniszczenie mojej psychiki. Czasami siedze i mam wrazenie, ze nic nie jestem warta ;( zniszczylam w sobie najpiekniejsze uczucia i czuje ze juz nic dobrego mnie nie spotka...

a ile masz lat?

ile masz lat?

mnie tez zycie wydymało jezeli Ciebie to pociesza

21. w jaki sposób ?

Mozesz je oddac mi, bo ja o swoje zycie walcze... Przegrywam z choroba.... Jak Ci nie wstyd... Wiesz co to jest dar zycioe, wiesz ilu ludzi walcczy o swoje zycie, ilu ludzi pomaga, oddaje swoje narzady, krew szpik, zeby pomoc innym odzyskac zycie, a ty takie rzeczy wypisujesz.... jaskbys chciala to zrobic to naprawde bys zrobila a nie pisala glupoty na forum z nadzieja ze tysiac dziewczyn bedzie Ci pocieszac... to twoje zycie i ty zadecydujesz co z nim zrobic... Ale docen zycie poki jestem mloda i zdrowa....

* Docen poki jesteS mloda i zdrowa...

daj spokój...chcesz sie zabic? tylko tchórze tak robia musisz stawic czola problemom, przedewszystkim idź do psychologa na pewno pomoze Ci bardziej niz jakies forum.. z chłopakiem Ci sie nie układa bo to moze nie jest ten tak bywa znajdzie sie inny..co ze znajomymi na pewno masz jakis z którymi mogłabys o tym porozmawaic..trzymaj sie bedzie dobrze

Aniol przykro mi, tylko widzisz odbieramy to w inny sposób... Moja psychika jest tak poszarpana, że nie potrafie sie niczym cieszyć, a taka wegetacja to ból Bardzo chetnie bym Ci je oddała, choc bezskutecznie resztkami sił probuje jeszcze walczyc...

to moje "samobojstwo" to w sumie przebłyski, tak naprawde chcialabym zyc dalej, z tym ze pragne przynajmniej stracic pamiec. tak, zeby mi to nie ciazylo, bo odbija sie to na wiekszosci sfer z mojego zycia i dopiero wtedy moglabym poczuc co to zycie. na pewno nie obyloby sie bez przykrosci, ale nie takich siadajacych na psychike, ktorych pietno moge miec nawet do konca zycia i nigdy nie ulozyc sobie normalnego, niespapranego emocjonalnie życia. wstydze sie komukolwiek na zywo o tym mowic :(

piszą o samobójstwie naogół ludzie zdrowi co tak naprawdę nie chcą umierać ........ jak by cie dowiedzieli ze są nieuleczalnie chorzy to już by nie chcieli umierać tylko by rozpaczali ze co to ich spotkało o Boże ......

moze to glupie co teraz powiem, ale chcialabym, zeby spotkalo mnie cos takiego, dzieki czemu moglabym docenic życie. może wtedy przestalabym myslec o tym wszystkim

znam takich co straszyli że sie powieszą hehehe jak im się zona postawiła ......bardzo wiarygodnie to brzmiało i jakoś się nie powiesili choć było nie po ich myśli :D

No dobrze, ale co ja mam powiedziec, kiedy niemalze od malego moje zycie to pasmo udręk ? Jedna probe mam za soba

autorko pociesze cie ze ja tez bardzo duz przeszlam od malego i wogole..nie potrafilam cieszyc sie szczesciem zyciem i wogole...od najmlodzyszch lat chcialam sie zbic 3 razy chcialam popelnic samobojswto ale nie udalo mi sie zawsze mnie ktos znalazl

a dlaczego tak się stało ?

teraz widzisz ze ejstes podobna do swoich rodzicow,oni tez sie klocili i ty tez jestes klotliwa, zmien sie, staraj sie pracowac nad soba, zycie jest naprawde cudowne zobacz jak ludzie walcza o zycie chca zyc, nasz robert kubica, pragnie byc zdrowy, a ty tu nam glupoty wypisujesz, zyj swoim zyciem i nie cofaj sie do przeszlosci bo to obiaw depresyjny, pogadaj z psychologiem , albo z kims do kogo masz zaufanie mama, tata itd,,zmien sie na dobre

nie bede tu opiswyac swojego zycia jak chcesz podaj mi swoje gg wtedy pogadamy

tez tak mam, to DDA i depresja, teraz jeszcze mam anoreksje, ja po prostu nie mam sily zyc, niw eim co cio powiedziec, bo sama nie wiem jak to naprawic

Ludzie mocnej wiary śmierci się nie boją nawet tacy którzy wiedzą że umierają,a reszta boi się bo nie wie co jest po śmierci,taka prawda.

Jakbys sie chciala zabic to bys to zrobila a nie chwalila sie wszystkim na forum,tylko ludzie slabi psychicznie tak robia.Ty psychiatry potrzebujesz a nie glupich komentarzy z forum

Nie dołujcie dziewczyny. Autorko ja też ostatnio nie mam zbyt fajnego życia,jest ciągle to samo i wogole ale trzeba się zmierzyć z kłopotami tego życia a nie od nich uciekać.

Samobójstwo to grzech najcięższego kalibru. Przez całą wieczność będziesz za to znosić męki piekielne. Czy tym sposobem masz zamiar polepszyć swe życie po życiu? Przecież czeka Cię jeszcze więcej nieszczęścia i udręki.....

Mylisz się,osoba która popełnia samobójstwo z powodu jakiejś depresji czy choroby psychicznej do piekła nie idzie tylko do czyśćca.To są cierpienia duchowe najbardziej ponoć wartościowsze które ponoć sam Bog zsyła na człowieka jako próbę do wytrwania,widać że nie interesujesz się tymi rzeczami to wypisujesz głupoty.

Czemu nie szukasz pomocy? Człowiek jak jest chory i nie ma siły fizyczniej żeby cokolwiek robić, to idzie do lekarza. To czemu jak nie masz tej psychicznej siły, to też nie pójdziesz do lekarza? Depresję można wyleczyć.

psychiatra jeśli to naprawdę dobry bo naogół to więcej mogą zrobić złego niż dobrego zastanów się czy twoje podstawowe potrzeby są zaspokojone bo jeśli nie to masz prawo źle się czuć mieć dyskomfort a nawet jakieś przebłyski myśli samobójczych terapia wiele ci nie da ani psychotropy jak nadal twoje potrzeby będą nie zaspokojone ........ trudno dobrze się czuć jak nie ma specjalnie co jeść czy wogle brakuje kasy na opłaty bieżące a co dopiero na coś dla ciebie jakiś drobiazg który poprawiłby ci humor ......... jak dawno nie odpoczęłaś konkretnie jakiś dłuższy relaksujący wyjazd tylko siedzisz na miejscu i ciągle to samo ...... uczysz sie czy masz prace ? to tez jest ważne itd. trzeba leczyć skutki zaspokoić podstawowe potrzeby a nie efekt braku podstawowych potrzeb choć jesli masz jakąs nerwice czy cos to wtedy lekarstwa są potrzebne idąc na terapie zaspokoisz potrzebę psychiatry zarówno jako kolejny pacjent jak i dodatkowa kasa więc on na pewno będzie zadowolony ale chyba nie oto chodzi

postaraj odciac sie od przeszlosci. wiem, ze to trudne, ale życie jest zbyt krótkie, zeby sie użalać nad sobą i zatruwać je złymi wspomnieniami

Rób w takim razie w życiu to, na co masz ochotę...

Poszłam do psychologa, ale wydaje mi się, że trzeba w moim przypadku naprawdę długiej terapii...Najgorsze są chwile, kiedy siedzę i nie mam nic do roboty, dlatego nie lubię zbytnio jakichś ferii, wakacji... To może nie tak, że dosłownie chciałabym sie zabić, chyba bym sie jednak nie odwazyla, ale moja depresja trwa już chyba wieki, na zewnatrz udaje, ze wszystko jest ok, ale tak naprawde potrzebuje ciaglego zainteresowania, udowadniania, ze jestem czegos warta. Dziekuje wam za wsparcie chociaz to mi troszke pomaga

autorko chcesz pogadac na gg?