w ciazy i z dzieckiem troche jednak same

witam:) potrzebuje porady, moze ktoras z Was byla lub jest w podobnej do mnie sytuacji. wyszlam za maz za obcokrajowca a mieszkamy w jeszcze innym kraju. maz pracuje jako manager na platformie wiertniczej i ma 4 tygodniowa rotacje- 4 tyg na ladzie i 4 na platformie. oboje bardzo chcemy miec dziecko i maz zacheca mnie do prob ja jednak boje sie, ze bedzie mi zbyt ciezko bedac w domu samej przez 4 tygodnie z dzieciaczkiem gdy maz bedzie na platformie. w kraju w ktorym mieszkamy nie mam nikogo, przeprowadzilismy sie tu miesiac temu. maz na chwile obecna nie moze zrezygnowac z pracy poniewaz budujemy jednoczesnie dwa domy, w polsce i w kraju meza i musimy splacic kredyt na lacznie 800 tys euro. wiec maz musi zostac w tej pracy. ja nie pracuje, poniewaz ciagle przeprowadzki nie sprzyjaja karierze. jestesmy juz jednak razem tak dlugo i oboje tak bardzo pragniemy dziecka, ze coraz czesciej mysle, ze moze warto sprobowac? doradzcie cos prosze, bo nie mam kogo poprosic o rade:)

wojskowym. Tak sie zlozylo akurat, ze prawie cala ciaze i potem pierwsze miesiace zycia dziecka byl na misji. Syna zobaczyl jak ten mial pol roku prawie. Kolezanka dala sobie rade ;) To dlaczego Ty masz nie dac?

i nikt jej nie pomagal, bo rodzicow i tesciow ma daleko. Byla sama samiusienka i dala rade ;)

wiesz mnie najbardziej przeraza to, xze jestem w tym momencie w kraju ktorego jezyka nie rozumiem. nie wiem czy za pol roku lub rok nie przeniesiemy sie do innego kraju. bardziej o to mi chodzilo, bo wiadomo, z samym dzieckiem dalabym sobie rade chodzi o okolicznosci, co jesli dziecko zachowuje, w razie jakis innych problemow. to mnie przeraza

bede wdzieczna za jakiekolwiek rady:)

przepraszam, ze tak podnosze ale bardzo zalezy mi na opiniach

A może będąc w ciąży poszłabyś do szkoły językowej? Nauczyłabyś się troszkę chociaż i już by Cię tak ta bariera językowa nie przerażała :)

niby moglabym, problem polega wlasnie na tym, ze sie przemieszczamy i moglabym przez 7 miesiecy uczyc sie powiedzmy hiszpanskiego a w 8 miesiacu juz bylibysmy w brazylii. mam plynny angielski ale juz wiem, ze w wielu miejscach anglieski sprawdza sie w restauracjach, w szpitalach juz niekoniecznie. to chyba moja najwieksza obawa. i ciagle przemieszczanie sie. sama nie mam z tym problemu, ale targac dziecko to juz jest problem. coraz czesciej zastanawiam sie nad wyjazdem na stale do kraju meza, gdzie buduje sie nasz dom i niech on do mnie dolatuje. wtedy moglabym i zajsc w ciaze i znalezc prace i nadzorowac budowe domu

Masz rację, ciągłe przeprowadzki z małym dzieckiem to raczej kiepski pomysł. Za to dobrym pomysłem jest właśnie Twoje przeniesienie się na stałe do kraju męża. Jak rozumiem, tam nie miałabyś problemu z językiem? Bo w sumie to mąż równie dobrze z tej platformy może lecieć do swojego kraju, bo nie jest to jeden tydzień, tylko cztery.

i tak chyba bedziemy musieli zrobic, choc to pewnie sie nie spodoba mezowi:) po to wlasnie sie ciagle przenosilismy, zeby miec mieszkanie jak najblizej platformy i nie tracic czasu ktory jest nam dany. teraz gdy wroce do kraju meza jego podroz do domu i z domu zajmie lacznie 4 dni. najgorsze jest to, ze jeszcze przez 4 lata nie bedzie mogl z tej pracy zrezygnowac bo nigdzie indziej tyle nie zarobi.

Problem rozłąki jest poważny - fakt. Tyle, że jak już będziesz w ciąży i później jak już dziecko będzie na świecie, to te 4 dni będą mniej ważne. Jeszcze Ty i mąż możecie podróżować, bo rozumiecie po co i dlaczego, ale dziecko nie zrozumie, a przynajmniej niekoniecznie będzie się z tą zmianą otoczenia (klimatu, czasu) dobrze czuło. Decydując się na dziecko decydujemy się też na pewne wyrzeczenia niestety. Priorytetem staje się bezpieczeństwo i dobro dziecka. Wiadomym jest też, że to bezpieczeństwo w dużej mierze gwarantują pieniądze. Jeśli chodzi o obowiązki przy dziecku po porodzie to dasz sobie radę, może akurat uda się, że mąż nie będzie na platformie. No i też życie nasze ma jakiś cel. Ja zawsze mówiłam (choć dzieci małych nie znosiłam), że nie wyobrażam sobie, żebym miała odejść z tego świata nie pozostawiając na niej czegoś - kogoś, po sobie. To one są później naszą dumą bądź zmartwieniem. W sumie to po co Wam te domy i pieniądze jeśli nie dla dzieci :)

ze pomysl z przeprowadzka na stale do kraju meza jest dobry . Przynajmniej sie dogadasz , bedziesz miec zapewniona opieke medyczna , pewnie i mala pomoc ze strony rodziny . W kraju gdzie znasz jezyk predzej sobie poradzisz z maluszkiem . Gdybyscie sie nie przeprowadzali w kolko to moglabys sprobowac blisko meza . Skoro ma 4 tyg wolnego to odjac dojazd i tak jeszcze zostanie . Mozna zapytac skad pochodzi twoj maz ? I jak ci sie zyje na walizkach ? Pewnie sie juz przyzwyczailas .Ostatecznie moglibyscie sprobowac z dzieckiem , tyle ze jest pewna jak dlugo w danym miejscu pomieszkacie . A ciagle przeprowadzki nie sa dobre dla maluszka , no i brak jezyka .

maz pochodzi z Irlandii. wlasciwie od momentu gdy sie poznalismy, a minelo juz dobrych kilka lat jestem na walizkach. czasem w jednym miejscu jestesmy 6 miesiecy, czasem 8 czasem 2:) taka ma prace i wiedzialam o tym gdy decydowlaam sie opuscic kraj i prace. zyje sie zuplenie fajnie, bo mam czas na zwiedzanie, poznawanie nowych kultur, poza biegunami zylam juz na kazdym kontynencie i jestem turystycznie bardzo spelniona:) nie przywiazuje sie bardzo do miejsc, bywalo tak, ze mieskzalam 2 miesiace w hotelu bo firma meza nie mogla sie zdecydowac, czy wschodza we wspolprace czy nie:) ale z dzieckiem juz sie tak nie da, dziecko potrzebuje spokoju i bezpieczenstwa. mysle sobie, ze moze warto poczekac te 4 lata az kredyt zostanie splacony i wtedy dopiero pomyslec o dziecku. bede miala wtedy 32 lata, to nie tak duzo, a przynajmniej oboje bedziemy spokojni o przyszlosc i bedziemy caly czas razem.