Co się ze mną dzieje?

Witam. Zacznę od tego, że mam 15 lat i jestem dziewczyną. Mój problem wygląda następująco: nic mi się nie chce, dosłownie nic. poznałam cudownego chłopaka, który mnie kocha, ja go również ale jakoś nie mam chęci na spotkania z nim. Po prostu mi się nie chce! Gdy jestem w stosunku do niego chamska to sprawia mi przyjemność, a to nie jest normalne.. :c a on mi wszystko wybacza i mówi, że mnie kocha.. Ciągle płacze, nawet teraz bez powodu.. Chodzę taka przybita, ciągle mam zły humor, albo zamykam się w sobie albo mam ochotę kogoś zabić -,- dosłownie. Wszytko mnie wkurxwia. Mam tego dość.. nigdy tak nie miałam. Są wakacje, powinnam się cieszyć a ja nawet nie potrafię poczuć tych wakacji -,-. Co ja mam zrobić? Co mi jest? Z góry dzięki za odp. Moja mama tego nie zauważa, staram się ukrywać, płakać w samotności. Chociaz powiedziałam jej, że mogę mieć depresje ale ona nie traktuje mnie poważnie -,- mówi, że wymyślam sobie..

jak to co, burza hormonów, dojrzewasz...taki wiek. Za rok, 2 lub 3 samo przejdzie.

"jak to co, burza hormonów, dojrzewasz...taki wiek. Za rok, 2 lub 3 samo przejdzie." lepszej odpowiedz nie ma :) ...to taki wieczny zespół napiecia przedmiesiaczkowego ;) jak sie dojrzewa...przejdzie, minie, unormuje sie i sie uspokoisz

to porozmawiaj z tata

Mam nadzieje, że przejdzie.. aczkolwiek szczerze mówiąc nie zanosi się na to. Miewam nawet myśli samobójcze. To jest chore.. Niestety nie mam możliwości porozmawiania z tatą, nie mieszka z nami..

ja nie miałam myśli samobojczych do momentu az mi chłopak nie zdradził i nie sostawił...wtedy mi sie pojawiły ale szybko z tego wyszłam... deprechy nie miałam raczej szał hormonów, młodosc, naiwnosc, głupiutkie patrzenie na swiat...wyrosłam z tego jak i z wielu innych

w takim razie skieruj swoje kroki do poradni psychologicznej, bo jak mniemam pedagog czy psycholog szkolny jest teraz nieosiagalny

POJDZ NAJLEPIEJ DO LEKARZA, BO MYSLI SAMOBOJCZE TO NIEBEZPIECZNE ODCZUCIA. DEPRESJA JEST CHOROBA I NIELECZONA MOZE BYC TRAGICZNA W SKUTKACH.

ja jakoś 3 lata temu nie byłem taki pojebany.

ale teraz nadrobiles zaleglosci, gratuluje

och, jak miło. jednak ciebie nie dam rady przebić, ale będę się starał.

mimo ze studiowalam i pracowalam byłam przeraźliwie samotna w tym świecie. Moja praca wymaga nieustannego kontaktu ludźmi, na studiach podobnie. Mimo, iż byłam w grupie czułam się samotna i wyobcowana. Miałam wrażenie, że nie pasuje do tego świata. Wszyscy byli (mam na myśli ludzi w pracy) wygadani, przebojowi i pewni siebie. Szukając rozwiązania swych problemów trafiłam na stronę http://energiaduchowa.pl i zamówiłam kilka sesji oczyszczenia aury. Od tego czasu zaczęło zmieniać się na lepsze. W końcu stałam się przebojowa i wygadana, czyli taka jak zawsze chciałam być. Jak widać moje problemy musiały wynikać z dzieciństwa, dzięki oczyszczeniu w końcu ruszyłam do przodu.