Chcę być znowu dzieckiem.

Chciałabym być tą radosną, beztroską dziewczynką... Chciałabym powrócić do czasu dzieciństwa. Byłam taka szczęśliwa...

i beztroską osobą dorosłą! (rym niezamierzony :-) ). Źle być dzieckiem- nic nie wolno....

:) nie umiem odnaleźć się w tym świecie, czuję się fatalnie... :(

Tak jakby bycie dzieckiem było beztroskie. Każdy najmniejszy problem urastał do rangi wybuchu bomby nuklearnej i tsunami razem, wielu rzeczy nikt nie chciał tłumaczyć i nie można było sobie nawet w spokoju po łóżku poskakać ;)

mam to samo, nie umiem się odnaleźć w tym świecie :(

Każdy miał inne dzieciństwo, więc możesz myśleć inaczej. Ale... moje było wspaniałe. Pamiętam tę radość, szczęście. I pomimo tego, że mam wokół siebie bliskich, nie potrafię odnaleźć radości takiej, jak wtedy. Boję się śmierci, chorób, ukochany mężczyzna potraktował mnie jak... Przestałam się cenić, wpadłam w bulimię, przyszłość mnie przeraża... Mam wsparcie najbliższych, ale nie umiem sobie poradzić:(

Wiesz, ja też miałam super dzieciństwo i byłam dzieckiem do bólu rozpieszczonym, ale staram się pamiętać, że problemy ma się zawsze adekwatne do wieku i nerwy związane z narozrabianiem i czekaniem aż dostanę reprymendę wtedy można porównać do czekania na wyniki ważnych egzaminów 10 lat później. To jest kwestia nastawienia, nie wieku. Z tego co piszesz to martwią Cię rzeczy odległe i takie o które martwienie się nic nie da (śmierć, choroba). Nie masz przypadkiem za sobą jakiegoś większego załamania?

Można tak powiedzieć. Szczerze mówiąc, mam wrażenie, że tkwię w takim załamaniu nerwowym już od kilku miesięcy.

Czy poradziłaś sobie ?? Jak teraz funkcjonujesz?