Proszę o opinie - walczyć czy odpuścić

Kiedy się poznaliśmy na spotkaniu służbowym od razu jakoś przypadliśmy sobie go gustu, te spojrzenia, rozmowy, to, że byłam jedyną osobą której dał nawet swój prywatny numer telefonu i ta rozwijająca się znajomość i zaufanie. Wspólni znajomi co znają go dłużej dziwi się że mnie zna tak krótko i tak mi ufa. Kiedy się poznaliśmy oboje byliśmy wolni, jednak o życiu prywatnym zaczęliśmy rozmawiać dopiero po jakimś czasie. Nawet słyszałam, że on czuje do mnie coś więcej, bo rzeczywiście dla wiekszości kobiet był niedostępny, czasem wręcz oschły. Potem zaczęło się tak że żyliśmy głównie pracą. On wiosną poznał jakaś koleżanke. Ja zaczęłam być niedostępna, bo szczerze zrozumiałam, że kocham. Powiedziałam, że czuje coś więcej, bo zawsze byłam wobec niego szczera, poza tym za dużo było pytań z jego strony. Z czasem zostałam po prostuz znajomą. On z tamtą spotyka się czasem, ale z tego co wiem nie układa im się za dobrze. Ja chcąc zapomniec o nim rzuciłam prace i wyjechałam. On nie był tym zachwycony, jakiś czas nie odzywaliśmy się albo rzadko. Teraz pojawiła się propozycja powrotu. On się odzywa do mnie pierwszy. Nie chce robić sobie nadziei, a z drugiej strony świadomość,że nie próbowało się do końca nie daje mi spokoju.