mam chyba rproblem

juz mam dosc tego jak jestem przydygana. ciagle sie boje, ze nie skoncze studiw, to raz. dwa, to ciagle czuje sie za glupia, za malo bystra, za wolno myslaca:O tak mnie to doluje i znow tez mnie zlapalo. jestem na 5 roku studiow i teraz mam wrazenie, z enie podola napisaniu pracy magisterskiej. mam tez drugi kieurnek i oczywiscie wydaje mi sie, ze tego 2 roku nie zlaicze, bo jest za trudny, a mi sie tez juz nie chce uczyc. sprawy uczelniane robia sie dla mnie prirytetem, ze przeslaniaja radosc zycia i normalnego funkcjonowania.nie chce tak. nie ucze sie jakos duzo, nie chodze na wyklad, wiec to nie kwestia tego, ze siedze i zakuwam, ale caly cza smam w glowie, ze musze to zrobic, na to sie nauczyc i to dominuje moje zycie. no i ciagle sie boje, ze nie dma rady. nie wiem, jak bedzie wygladalo moje zycie, gdy pojde do jakiejs prcy, bede wiecznie osranym ze strachu czlowiekiem?

up

Jesteś na 5 roku, to wyraźnie pokazuje, że idzie ci dobrze. Większość osób odpada na pierwszym roku i to z zasady nie przystępując do "poprawek". Zastanawiam się, czy studia które sobie wybrałaś są dla Ciebie interesujące? Jakie masz mocne i słabe strony? Jeśli chodzi o mnie, to nie potrafię wkuć dosłownie niczego, ani jednej regułki, ani jednej definicji. W czasach liceum byłem jednym z tych "słabych" uczniów. Natomiast studia wziąłem zgodne z moimi zainteresowaniami i mocnymi stronami i przeszedłem z nieopisaną wręcz łatwością. Nie potrafię wkuwać regułek, zapamiętywać nazw, dat, czy nazwisk. Biorąc to pod uwagę brzmię całkiem beznadziejnie, nie? Natomiast okazuje się, że bardzo dużo potrafię wywnioskować na logikę. Widzę często to, czego inni nie widzą i gdy inni coś wkuwają to dla mnie wkuwania to nie wymaga (bo potrafię sprowadzić to do ciągu logicznego) - Zwłaszcza gdy wybrałem kierunek studiów zgodny z moimi zainteresowaniami.