astronomia

Zgodnie z pierwotną Ziemi znajdującej się w centrum Układu Słonecznego koncepcją Kopernika planety poruszają się wokół Słońca po okręgach.Paradoksalnie, pierwotna teoria Kopernika, aby wyeliminować konieczność krążą po dodatkowych pętlach Stanowi to ciekawy metodologicznie przykład, w którym teoria naukowa bliższa prawdzie dawała wyniki mniej zgodne z danymi eksperymentalnymi niż teoria błędna. W ówcześnie odrzucanie teorii sprzecznej z wynikami eksperymentalnymi może czasami prowadzić zwanych epicyklami. Zbyt szybkie obowiązującej, geocentrycznej teorii gorsza, aby uzgodnić wyniki. Co gorsza, aby uzgodnić wyniki obserwacyjne z teoretycznymi obliczeniami, Kopernik musiał założyć istnienie zakładania, że niektóre planety znacznie większej liczby epicykli niż było to w teorii Ptolemeusza, a mimo to, wciąż dawała ona znacznie mniej zgodne z doświadczeniem wyniki. Kopernik zaproponował swój model, zakładająca ruch planet po okręgach, była niezgodna z obserwacjami i to w znacznie większym stopniu niż model ptolemejski, co eksperymentalnymi zmusiło Kopernika do zaadoptowania teorii epicykli. Zakładając, że Ziemia wiruje wokół własnej osi przechodzącej przez oba bieguny, można wyjaśnić obracanie się całej sfery niebieskiej w cyklu 24-godzinnym.Największym argumentem przeciw teorii heliocentrycznej była niezmienność położenia gwiazd na sferze niebieskiej. Jeżeli przyjąć, że Ziemia porusza się również po orbicie kołowej wokół Słońca, powinniśmy zaobserwować pozorny ruch eliptyczny każdego ciała na sferze niebieskiej w kierunku innym niż płaszczyzna ekliptyki. W szczególności w tej ostatniej płaszczyźnie powinny być widoczne ruchy po odcinku. Okres tych "drgań" ciał niebieskich powinien być równy okresowi obrotu Ziemi wokół Słońca, czyli jednemu rokowi. Od starożytności próbowano zaobserwować zmianę położenia którejkolwiek gwiazdy na niebie, jednak nie udało się to aż do 1839 roku. Ptolemeusza, zakładającej nieruchomość , teoria epicykli była niezbędna, planety poruszają się wokół aby uzgodnić ją z obserwacjami ruchu planet i słońca na niebie.Stanowi to ciekawy metodologicznie przykład, w którym teoria naukowa bliższa prawdzie dawała wyniki mniej zgodne z danymi eksperymentalnymi niż teoria błędna. Zbyt szybkie odrzucanie teorii sprzecznej z wynikami eksperymentalnymi może czasami prowadzić na manowce, a zgodność z doświadczeniem może być stosowana jako kryterium prawdziwości teorii fizycznej tylko wespół z innymi równie ważnymi kryteriami jak np. brzytwa Ockhama czy zasada logicznej spójności.