moj romans 2011

na początku 2011 poznałam mężczyznę, on 34 lata po rozwodzie 2 lata a jak 3 lata po rozwodzie i 33 lata, on cały czas przyjeżdzał do mnie, co tydzień, odległośc nas dzieliła 85 kilometrów, dzielnie przyjeżdzał i bardzo go pokochałam, bardzo...tak chwaliłam że tyle km jedzie do mnie, po jakims czasie zapragnęłam pojechać do niego do domu, on zaczął sie wymigiwać, a to remont, a to cos tam...cierpiałam, wiedziałam że jest cos nie tak, ale on mi jasno nie wytłumaczył o co chodzi, kręcił, zaczęłam być podejrzliwa, podejrzewałam inną...zaczęłam sie zastanawiać czy to ma sens, kiedy go nacisnęłam i kazałam mu zawiesc sie do domu, odmówił i zerwałam, po kłótni potem napisałam do jego byłej dziewczyny na nk jak to jest i z kim on mieszka w końcu i ta napisała, ze z synem i była zoną, że ona była tak z nim 8 miesiecy ale u niej sie spotykali... wiem że miał powód aby mnie tam nie zawiesc bo bał sie że jak się dowiem o synie i ex żonie to zerwę, bał sie tchórz, nie powiedział prawdy... nie byliśmy razem 3 miesiace on teraz nagle chce to ratować, wrócić, nagle przyznał sie do prawdy, do wszystkiego, niby chce mnie tam do siebie zabrać, mówi ze kocha, tęskni, ze dojrzał do tego by mnie przedstawic synowi....ja mam ogromny dylemat, czy dać mu szansę, z jednej strony jak sobie przypomne te chwile cudowne z nim spedzone....ale z drugiej strony jak sobie uświadamiam że on nie mówił prawdy tak długi czas, a ja tak pragnęłam pojechac do niego, nie mogłam i jak ja wtedy cierpiałam, doredźcie, dałybyście sznasę? Czy mamy jeszcze szanse odnowic nasz zwiazek? czy takie powroty maja sens?