Chciałabym się Was poradzić w pewnej kwesii.

Ta kwestia dotyczy oczywiście jedzenia, a dokładniej jednego typu produktów takich jak owoce i warzywa. Jem codziennie 3 porcje owoców (np. 3 jabłka) i mnóstwo warzyw (faworyzuję paprykę czerwoną i pomidory), a całkowicie wyeliminowałam chleb, makarony, kaszę, ryż i tego pokroju węglowodany. Zauważyłam, że obwody ud, tali i bioder się zmniejszyły, a boczków na brzuchu już prawie nie ma. Ograniczam węglowodany do 100 g dziennie. Dziś zjadłam akurat 120 g, ale i tak sądzę, że nic nie powinno to zaszkodzić mojej figurze. Jem dużo białka, a tłuszcze ogranacz do zalecanej dziennej porcji dla kobiety w moim wieku i aktywności fizycznej, czyli 70 g. Chciałabym abyście mi wyjaśniły pwną rzecz. Mówi się, że od owoców się tyje, bo zawierają łatwo przyswajalne cukry, dlaczego więc ja dzięki nim chudnę?

Nie chudnie sie od danego produktu, ale od nadmiaru.

Wiem, ale problem w tym, że gdy jadłam 2 kromki chleba dziennie, a na obiad pół woreczka ryżu, to tyłam mimo, że było to z mąki i ziaren z pełnego przemmiału ze wszystkimi cennymi składnikami.

nie tyje się od owoców, kto ci to powiedział? zwłaszcza jabłka - zawierają duzo zdrowego błonnika oraz poprawiają przemianę materii.

Tak jak napisałam, że to taki głupi sterotyp, którego się wszyscy trzymają, bo tak ktoś kiedyś powiedział, a mit ten teraz trudno obalić. Jak to jest z tymi cukrami prostymi? Wiem, że cały sekret tkwi w indeksie glikemicznym, a owoce mają niski, chociaż oczywiście nie wszystkie.

Owszem, w owocach znajduje się cukier prosty, a dokładnie to fruktoza. Natomiast nie wiem czy zauważyłaś taką pewną rzecz. One w większości składają się z wody, więc cukru jest w nich wiele. Za mało węglowodanów, minimalna ilość glukozy potrzeba dla zaspokojenia potrzeb mózgu to 130 (przyswajalnych). Tłuszczu na oko dużo za dużo, skąd wzięłaś taką ilość?