Drżę..cała drżę..boję się ..co mi jest.?

Drzy mi głowa przeważnie, i mam takie odruchy np głowa przekręca mi się lekko w lewoi wtedy czuję takie gorąco z tylu głowy..czy to nerwica..czy jakaś padaczka..? dzieje mi się tak w powiedzmy stresujacych sytuacjach,właśnie wtedy jak ludzie patzrą na mnie to moż eot wywoluje te cale "wstrząsy" czy lek nma padaczkę wystarczy..?i wtedy moge byc pewna ze to minie czy nadal pod wplywem stresu moze mi glowa drżeć...wgl jak to brzmi głowa drzy to jest nienormalne!!ręce rozumiem ze stresu ale głowa..?

nasienie jest cennym źródłem magnezu którego ci najwidoczniej brakuje

ja stawiam ze to nerwowe ale do lekarza nie zaszkdzi sie wy brac

no wiem..mialam ZAPALENIE OPN MÓZGOWYCH i może doszlo do uszkodzenia jakiegos i teraz takie mam napady dziwne..wgl nie stresuję się a mam coś takiego,stresuję się właśnie tym żeby ktoś tego nie zobaczyl...a u lekarza bylam i BUFON powiedzial ze nic mi nie jest EEG prawidłowy,a on mnie olał totalnie

jesli boisz sie ze ktos to zobaczy, to prawie na pewno to nerwy, nakrecasz sie i taki efekt.

no caly czas o tym myślę najlepsze jest to ze wcześniej tak nie mialam tylko raz .. dwa i teraz juz sobie z tym nie radzę..leki na padaczkę wystarczą?

Ale jak Ci się przekręca głowa? Dookoła szyi? I wrzeszczysz wtedy "fak mi, kys mi"?

psycholog, serio, ale do innego lekarza na dignoze tez idz, na zimne dmuchac...

niee dookoła..lekko taki szybki odruch w konkretną stronę i na malutką odległość ale to musi dziwnie wyglądać :P

Autorko mam dokładnie tak samo jak ty... I co najlepsze też mi się tak dzieje jak sobie myślę żeby nikt tego nie zauważył... A w tedy to się jeszcze bardziej nasila...:/ Ech.......

i co tearz robić ja chodze do szkoły i robię przez to z sb dziwaka :(

nie chce mi się żyć

w nocy mija?

Nie wiem... Ja czasami myślałam nad tym co to może być nie wiem może nerwica jakaś... Najgorzej jest jak zacznę myśleć o tym przy gościach i nawet nie mogę posłodzić herbaty bo czuję jak mi ręce drżą a co dopiero podnieść tą szklankę i się napić...:(

to nerwowe.I niestety przejdzie ci dopiero wtedy, jak się z tym i mimo tego nauczysz żyć.Po prost, jak czujesz że ta głowa ci się rusza,to się nastaw,że będziesz robić wszystko z tym odruchem-WSZYSTKO!!!.Paradoksalnie przejdzie ci dopiero wtedy, jak zaakceptujesz siebie całą- z tym mimowolnym odruchem.I nie będzie to tydzień czy dwa- może być dużo dlużej.I

dokladnie, przejdzie kiedy to olejesz....

A poza tym kto ci powiedział,że nie ma ci drgać ta głowa.A jeśli będzie ci drgać całe życie...to co zadręczysz się z tego powodu.Popatrz jak Jan Pawel II żyl ze swoim parkinsonem.Do końca.Bo tak właśnie mialo być I on to akceptowal.I nikt go za dziwaka jako ś nie uważał

A co ma do tego padaczka? Ja tak miałam w liceum jak miałam dużo stresu i nie umiałam sobie z nim radzić. Z czasem samo minęło.

Olać- łatwo powiedzieć.Na luz może się zdobyć ktoś- kto go ma!.Po prosto przyjmij,że to masz i musisz z tym żyć.I mimo,że ci drga, to bierz tą herbatę.I uświadom sobie, co wtedy czujesz.I daj sobie prawo do tych odczuć

na bodajże PULSIE byl taki program " medyczne przypadki" czy jakoś tak i ktoś tam miał podobny problem w którymś z odcinków, parę ładnych lat nie wiedzieli co mu jest aż wpadli na to.:D niestety nie pamiętam co to było. może u was jest to samo.

nie zadręczaj się przejdzie ci na pewno Ale nie skupiaj się nad tym odruchem.Skup się na tym ,co wtedy czujesz- pewnie strach.I pozwól temu swojemu lękowi być i nie bój się tego lęku(paradoks bać się swojego lęku).Ten lęk tez jest częścią ciebie.Spokojnie wytłumacz sama sobie,że nie ma się czego bać.Nie strasz sama siebie myslami,że coś jest z tobą nie tak.Uspokój swoje myśli...

jaka ta może trochę pokrętnie, ale bardzo dobrze wyjaśnia. U mnie to była kwestia tego, że nie bardzo siebie akceptowałam i myślałam, że ludzie będą się ze mnie wyśmiewać, źle oceniać. Ale w pewnym momencie uświadamiasz sobie, że ludzie są generalnie bardziej zaabsorbowani sobą niż tym co ty robisz i to nie ma tak ogromnego znaczenia jak Ci się wydaje.