coś się dzieje z moją głową

Naprawdę, już nie wiem co ze sobą zrobić, może któraś z Was mi coś doradzi. Otóż problem jest taki, że od kilku tygodni wszystko dokoła mnie niesamowicie wk****. Wszystko, przysięgam. Ludzie na chodnikach specjalnie wchodzą mi pod nogi, staruszki w autobusach pół godziny wchodzą po dwóch schodkach a ja zamiast pomóc to najchętniej kopnęłabym taką w d***, żeby się już w tym autobusie znalazła, bo ja też chcę wejść a piździ na zewnątrz jak w styczniu na Syberii. Wkurza mnie uczelnia, prawie nie rozmawiam z moimi dotychczasowymi znajomymi, bo po prostu większość z nich działa mi na nerwy samym wyglądem, obiecuję każdemu że wpadnę na piwo a potem wyłączam telefon i udaję, ze jestem w pracy. Połowa z nich już ze mną nie rozmawia, ale przysięgam że nic mnie to nie obchodzi, chociaż czuję, że powinno. Praca mnie zaczyna nudzić, klienci, z którymi tak lubiłam żartować, teraz mnie po prostu wkurzają, nie chce mi się nic tam robić, chodzę bo muszę, a jak tylko mogę wziąć wolne, to biorę, co akurat jest z mojej strony idiotyzmem, bo na końcu miesiąca się okaże, że ledwo zwiążę koniec z końcem. Przez dwa lata miałam najlepsze oceny w grupie, byłam w pierwszej 10 najlepszych osób na roku, a teraz mam albo 3,0 albo poprawkę. Wszystkim dokoła wmawiam, że to przez pracę, ale to nieprawda, bo jak mam wolne to potrafię siedzieć 6h w jednej pozycji na łóżku i gapić się w ścianę. I mam wrażenie, ze robię to celowo. Oglądam seriale, myślę o wszystkim tylko nie o nauce. Nigdy taka nie byłam. Tak jakby jakąś durną satysfakcję sprawiał mi fakt, że jestem w coraz większym gównie. Kiedyś mogłam siedzieć całą noc bez snu, ale i tak na drugi dzień byłam obkuta, a teraz myślę, że mam to w d*** i idę spać. Nie mam apetytu, wszystko smakuje jak papier. Próbowałam gotować sobie ulubione dania, ale i tak nic mi nie smakowało. Nie chodzi o to, że mam jakąś depresję, nie jestem smutna, przygnębiona, nie płaczę, po prostu chodzę taka wk*****, że czasami błagam los, żeby nikt mnie nie zaczepił, bo rzuciłabym się na niego z pięściami tylko po to żeby się wyładować.... Miałyście podobną sytuację???

Najważniejsze że, uświadomiłaś sobie że coś jest z Tobą nie tak. Tak naprawdę to już jakiś krok naprzód. A teraz wez telefon i nie zastanawiając się za bardzo umów się na wizytę do lekarza. Jeżeli masz w zasięgu spec. psychiatrii/poradnie zdrowia psychicznego to super - umów się na wizytę. Jeżeli takowej w pobliżu nie masz to idz do lekarza rodzinnego, wbrew pozorom lekarze rodzinni ( o ile są dobrymi lekarzami) to powinni pomóc. Nie ośmielę się diagnozować przez internet.

Najważniejsze że, uświadomiłaś sobie że coś jest z Tobą nie tak. Tak naprawdę to już jakiś krok naprzód. A teraz wez telefon i nie zastanawiając się za bardzo umów się na wizytę do lekarza. Jeżeli masz w zasięgu spec. psychiatrii/poradnie zdrowia psychicznego to super - umów się na wizytę. Jeżeli takowej w pobliżu nie masz to idz do lekarza rodzinnego, wbrew pozorom lekarze rodzinni ( o ile są dobrymi lekarzami) to powinni pomóc. Nie ośmielę się diagnozować przez internet.

bo masz objawy nadaktywnej tarczycy schudłaś ostatnio ? bardziej się pocisz ? depresja też może dawać takie objawy