Być prawiczkiem to rzecz trudna - pomocy!

Witam. Jestem prawiczkiem. Mam 24 lata. Nawet sie nigdy nie całowałem. Ogólnie jestem zabawny, wydaje mi się, że ludzie przy mnie się dobrze bawią, ale nie mam zbyt wielu znajomych, dobrych znajomych, bo nieczęsto wychodzę z domu. Jestem bardzo nieśmiały przy dziewczynach świeżo poznanych, zwłaszcza ładnych. Mam wtedy pustkę w głowie, nie wiem kompletnie o czym rozmawiać, plotę głupoty, ciągnę niezgrabnie temat aby tylko mówić. Inni jak widzę rozmawiają swobodnie, bez większych problemów. Raczej brzydki nie jestem, ciężko stwierdzić, bo na temat swojego wyglądu nie usłyszłem nigdy opini z ust dziewczyny. Nie jestem też typem typa co by poszedł do łóżka z pierwszą lepszą. Musiałbym ją lepiej poznać. Czuję się troche samotny. Niby z jednej strony nie jest mi źle bez dziewczyny, ale czasami dopada mnie taki dołek, deprecha i rozkminiam jakby to było fajnie sie zakochać. W ogóle boję się też zaczynać związku z kimś z bliskiego grona, czy to na studiach czy na osiedlu, bo obawiam się, że moja cnota wyjdzie na jaw. I bede pośmiewiskiem (takie czasy). A moja nieśmiałość pozwala mi rozmawiać tylko z bliskimi osobami, bo rozmaiwiam swobodnie. I zatacza się błędne koło. Co poradzicie? Jak sie czują osoby w moim położeniu? Podyskutujmy

ale masz problem!!!

nie sluchaj ich im sie pewnie uklada i nie rozumieja albo poprostu chca z kogos zadrwic ja mam niestety podobnie jestem niesmialy z obcymi kobietami nie umiem rozmawiac i wogole do dupy sprawa mam 28 lat :)

"ja mam niestety podobnie jestem niesmialy z obcymi kobietami nie umiem rozmawiac i wogole do d**y sprawa mam 28 lat " to zacznij wychodzić do ludzi, zacznij się cieszyć życiem, pracować, a nie gnijesz w domu