ZADANIE DLA KAFETERYJNYCH POETÓW

Nasza klasa musi napisać wiersz o matematyce, ajesteśmy klasą o profilu przyrodniczym i raczej nie mamy uzdolnień artystycznych :P Ale myślę, że na Was można liczyć ;) Pomoglibyście ułożyć mi parodię "Hymnu" (Smutno mi, Boże...) Słowackiego, której tematem przewodnim byłaby matematyka?

Smutno mi boże siusiać siusiać w jeziorze, tam ktoś nasika, matematyka

a dlaczego akurat parodię 'smutno mi Boże'??????

Bo pani od polskiego będzie zadowolona, jeśli będzie to "Hymn" Słowackiego ;)

A poza tym, to dość znany i charakterystyczny utwór

Proszę uprzejmie - oto moje wypociny dla ciebie:) Smutno mi, szkoło! Dla mnie dnia każdego roztaczasz perły mądrości Przede mnie sypiesz twierdzenia i wzory Choć sie tak starasz, codziennie oświecasz... Smutno mi, szkoło! Jak puste kłosy, z opuszczona głową Stoję nauki pełna, lecz wybiórczo. Znam biologicznych przemian ja prawidła, rozumiem trudne chemiczne wiązania. Lecz gdy sie matma zbliża, Smutno mi, szkolo! Wiem, ze królową jest ona nauki, że każdy człowiek powinien ja wielbić, że i najgorsze tutejsze nieuki, w końcu coś pojmą z równań i algebry. Lecz, gdy na lekcji siedzę, słucham pilnie, co nauczyciel wpoić mi się stara. A przecież wiem, ze zapomnę zaraz... Więc - smutno mi, szkoło! Krokiem stanowczym matura się zbliża, matematyka sen mi z oczu spędza, jeśli nie pojmę nic z teorii równań, a rachunek prawdopodobieństwa wciąż będzie obcy, w dal niewiadomą odsunie się wtedy sukces na egzaminie dojrzałości. Zanim pomyślnie liceum ukończę, muszę tajniki zgłębić tej nauki. Nie mam co marzyć o studiach medycznych czy biologicznych bez matematyki. Więc o przyszlości myślę niewesoło... Smutno mi, szkoło! nici z

"nici z" wlazły nie wiadomo skąd. Niepotrzebne tutaj.

Ejże, autorko! To ja sie staram, w pospiechu wierszydło płodzę, a tu ani dziękuję, ani pocałuj mnie w d.... Nieładnie, nieładnie:(

Gdy o Tobie myslę ciarki mnie przechodzą Mam skórkę gęsią i minę srogą Wytężam wszystkie posiadane zmysły Lecz cóż zrobic, gdy umysł nieścisły Smutno mi Matematyko Gdy siedzę w ławce i rachuję zadania Nie rozumiem nic prócz dodawania Dodac potrafię rząd mych pał w dzienniku A jest ich już wiecej niż drzew w zagajniku Smutno mi Matematyko I spędzam noce na wzorów wkuwaniu Bez konca rownan rozwiązywaniu I przejmuje mnie rozpacz i ból istnienia Gdy pomyślę ile lat będę mieć z Toba doczynienia Smutno mi Matematyko :D

Na górze matma na dole matma matma jest fajna Matma.

To ja płonę! Biegnij... Geografia

niekoniecznie jak słowacki - Tobie oczywiście tez dziękuję ;) Znacznie lepiej, niż Słowacki ;) Po dodaniu wyszło arcydzieło :)

polecam cyberiadę s.lema opowieść o elekrtrybałcie awruk! ;)