nie mam sily juz zyc

lecze sie od kilku lat na nerwice...teraz juz mam i depresje,mam wszystko co jest potrezbne do zycia..rodzine ,dom,pieniadze a nie ma sily na nic :( dzis juz wszystko siegnelo zenitu niewiem jak dlugo tak pociagne

ile masz lat?

hghg

mam 33 ,a czuje sie na 90 :( zalosne..wiem

Mi możesz ciągnąć cały czas.

masz meza,dzieci, to jakie u ciebie byly przyczyny nerwicy?

musisz odnaleźć w życiu jakiś cel, który będzie sprawiał ci radośc. Coś co będzie Cię cieszyć i mobiizować do życia, który będzie dawał chęci do wstania z łóżka... Nie można się łamać, depresja to cos okropnego...nic nie sprawia radości, nic się nie chce bo wszystko wydaje się bez sensu... Spróbuj odnaleźć w sobie siły i nie dać się temu.

podloza nerwicy sa rozne jak i rozne sa odmiany nerwic...wiec to jest szeroki temat... ja mam leki napadowe,lecze sie juz 8 lat ...od 2 lat jestem na minimalnej dawce i juz normalnie funkcjonuje ale ona pozostanie ze mna do konca zycia....poprostu nauczylam sie z nia zyc nerwica dotyka ludzi o slabym usposobienu ,wrazliwych i slabych psychicznie...

łatwiej jest wyjść z tego syfu mając rodzinę i pieniądze, a przynajmniej jest nadzieja jakaś. depresja czasem wypiera nerwicę (bo już wszystko jedno i nie ma strachów nerwicowych), później tylko pokonać depresję (a tu rodzina, kasa dobrze rokują przy pomocy psychologa). trzymam kciuki

panterra- tak bym chciala...ale to takie trudne pogodzic obowiazki zycia codziennego z cala reszta..zawsze znajdzie sie cos co jest wazniejsze wszyscy znajomi uwazaja mnie za osobe szczesliwa i spelniajaca sie ,ale tak naprawde to nie ma sil na nic chetnie nie wychodzilabym z lozka i zostala w nim 24 h

czym sie zajmujesz na codzien?

wiecie co? nawet plakac mi sie nie chce...chore!! jak czerpac sily? jestem szczesliwa ze wyszlam z nerwicy bo ona przekrecila moje zycie do gory nogami bylam w okropnym stanie ,2 lata wypisane z zyciorysu a teraz co? zero motywacji i sily na cokolwiek...nie chce tak dalej zyc...czuje ze wszystko ucieka mi przez palce ;(

wychowuje dzieci,zajmuje sie domem nie musze pracowac,choc chetnie bym to zrobila od 2 lat siedze w domu ,wiem pomyslicie ze to jest przyczyna ale na dzien dzisiejszy nie moge sobie pozwolic na nic innego

może właśnie te obowiązki dnia codziennego Cię przytłaczają...

wczesniej pracowalas?

panterra,jestem tego pewna ze tak wlasnie jest..ale nic z tym nie zmienie przez najblizszych kilka lat :( niewiem jak ja tak dluzej pociagne

tak,pracowalam

Zamieszkaj na jakiś czas pod mostem- bez jedzenia, ciepła i warunków do spania albo chociaż ponoś przez tydzień bardzo niewygodne buty;)

ktosia- moze pod mostem nie mieszkalam ale niewygodne buty nosilam latami...bylam bita,nie kochana i zylam w nedzy moje zycie zmienilo sie od kilku lat i nie chce wracac nawet wspomnieniami dotego co bylo kiedys i chyba zle trafilas z tym porownianiem ;(

To nie była złośliwość. Ale jak czasem człowiekowi się bardzo pogorszy, to docenia to co miał, teskni za tym i bardziej umie sie tym cieszyć;)

A piszę to z własnego doświadczenia, kiedyś byłam jak Ty. Teraz dużo bym dała, zeby z powrotem mieć, co miałam...

tylko ze ja sie ciesze z tego co mam i jak najbardziej mam porownanie jak sie zyje w biedzie ale nie o to w tym wszystkim chodzi ja sobie nie radze sama ze soba,wszystko mnie przerasta ,jestem beznadziejna bo nie radze sobie z prostymi rzeczami

Nie chodziło mi obiedę. Co Cie przerasta?

przerasta mnie juz chyba wszystko :( jestem zmeczona zyciem i nie widze zadnego swiatelka kazdy dzien wyglada tak samo....nie mam czasu dla siebie bo zawsze ktos jest wazniejszy

Doceniaj co masz, bo na pewno w sumie zle nie jest a zawsze moze byc gorzej!Nie ma co prowokować losu...

mam kilka celow w zyciu ktore pragne zrealizowac tylko jakos mi to nie wychodzi....

Ciesz się, ze masz kogoś kto Ci ten czas zabiera. Niektórzy nie mają tyle szczęścia. Wiele nerwic wynika z egocentryzmu.

I co z tego, że Ci nie wychodzi;) Masz za to na pewno wiele fajnych rzeczy w zyciu, których nie chcesz dostrzec

oj mam ...dwa lata temu urodzilam blizniaki a starszych mam 3 wiec razem 5 :)

Moze nadal mam. Mam córkę 7 letnia i synka prawie 2 latka. Od początku 2 ciąży byłam na zwolnieniu a po urodzeńiu 18 mies. Bez pracy.. Musiałam zrezygńowac. Po par miesiącach po porodzie zalapalam depresję i dziwne myśli,zazdrość itp. Więc leczylam sie ok 5 miesięcy. Teraz jest lepiej a zwłaszcza ze od 4 tyg. Pracuje. Cieszy mnie kontakt z ludźmi