na 30 lecie willę dostałam

z widokiem na jezioro, w otoczeniu mazurskich lasów. Jestem szczęśliwa! Chyba naprawdę mnie kocha, chociaż wydawało mi się, że nasz związek to rutyna, dzieci odchowane, dorosłe, poszły swoją drogą. Mąż zapracowany, ale robi to co lubi - praca to jego pasja. A ja? Z 94m2 w bloku przenoszę się do domu nad szuwarami. Mąż też chce firmę przekazać następcy. Czeka nas druga młodość? Godowy żabi koncert - coś niesamowitego! Jestem szczęśliwa!

piszesz?

ale 49 lat, dzieci własną drogą poszły... teraz czas dla nas!

dobrze. Po co piszesz?

na was czas już minął...

16.05.2012] 19:34 [zgłoś do usunięcia] A po co to tutaj piszesz? Chcę się pochwalić, że nawet i po 30 latach pożycia małżeńskiego ludzie myślą o sobie i starają się ... Dla mnie to była niespodzianka!

trzeba. maz to jeszcze jakas mloda laske moze sobie kupic a kobiecie pieniadze na starosc nie sa potrzebne.

Fajnie, że chociaż Tobie się z facetem udało :)

to kiepsko że tutaj musisz sie chwalić, przyjaciól nie masz?

super :)

Przyjaciół mam, ale dla mnie to szok - nawet nie wiem jak dzielić się tą wiadomością z bliskimi. Mąż rano jak zwykle prosił mnie o asystę na nową budowę - zagospodarowanie terenu to moja domena. Pojechałam, a tam już całość zagospodarowana... wg moich koncepcji, bo cały czas moje dzieci podpytywali, co koło czego, w jakiej odległości, co ty byś posadziła... Mam 49 lat, całe życie mieszkałam w M4, zawsze było coś pilniejszego, o domku na mazurach zawsze marzyłam, ale nigdy nie mysśałam, że w taki sposób ziszczy się moje marzenie.

Wow, gratulacje :)

oczywiście na Mazurach Popłakałam się ze szczęścia i nie dojrzałam

co siecieszysz,zapewneksiegawieczystatylko namezaleci,atyjakosprzataczka tam jedziesz:-PP

hehehehehehehehheheheh

Fajnie masz, ja mieszkam z rodzicami alkoholikami i po dwóch kierunkach z dwoma językami zasuwam za najniższą krajową na produkcji w Warszawie. Do tego wykryto u mnie guzek w piersi, mam 29 lat i nie mam nikogo. Smutno mi, mimo wszystko cieszę się z Tobą, miłość to fajna sprawa, choć nigdy jej nie doświadczyłam.

ale w wieku 19 lat wychodząc za mąż trochę ryzykowałam. Moi rodzice nie byli zachwyceni, a jak urodziłam trzecie dziecko wręcz byli na mnie oburzeni, Jakoś i czwarte udało mi się urodzić... Łatwo nie było i nadal nie jest, ręce mam spracowane, pracuję również fizycznie. Cieszę się tą chałupą jak głupia. Nigdy nie przypuszczałam, że moje marzenia mogą się spełnić.

sprzątaczką też będę, zawsze swoje brudy sama sprzątałam, a teraz też woda sodowa do głowy mi nie uderzy.

Nie przejmuj się komentarzami idiotów :) Wiem jak smakuje radość z własnej chałupy :D Ale chłopa Ci szczerze zazdroszczę, mi trafiła się łajza :)

daję siebie by dać wszystko przykro mi rozumiem, że nie zawsze wszystko układa się tak, jak myślimy. Życie też mnie nie rozpieszczało - czwórka dzieci, długotrwała choroba teściowej i mojego ojca. Mąż dwoił się i troił, aby nieco grosza do domu przynieść. Różnie to bywało, czasami bieda nam do tyłka zaglądała, brakowało pieniędzy na podstawowe artykuły.Ale trwaliśmy ze sobą, ja marzyłam, mój małżonek nie śmiał. Pamiętam jak na śniadanie mieliśmy tylko 2 jajka i nieco cebuli -na 6 osób. Na szczęście były ziemniaki, Starczyło nam tego jadła na 2 dni. Śniadanie - ziemniaki z cebulą popijane herbatą, na obiad powtórka, kolacja to samo... Na drugi dzień zmieszałam mąkę z resztą kaszy manny i owsianki, dodałam jajko i jakieś placki wyszły... Ja nie zapomniałam jak kiedyś było mi ciężko, ja się cieszę, że w końcu los się do mnie uśmiechnął.

gratuluje!!! :) i zycze milego mieszkania :)

Marysiu, dziękuję.

cieszę się razem z Tobą może i do mnie w końcu los się uśmiechnie marzenia jednak się spełniają

Ryczę jak bóbr, i moja druga połowa ryczy... Do mnie to jeszcze nie dociera... Mąż mnie oszukał, wiedziałam, że coś tam znów buduje Pojutrze już dzieciaki będą w komplecie - podam im ziemniaki w wielu wersjach będą zachwyceni. A jak zgłodnieją, restauracja jest w odległości 10 km. Mąż wrócił ze spotkania wiejskiego, on zawsze lubił takie klimaty, ja też. Jutro zapoznam się z mieszkańcami, mam tremę... ale... będzie dobrze.